محل دریافت پیامک های شما به امام زمان (عج)

به اميد روزي که همه پيامک‌هاي دنيا فقط يک چيز باشد " مهدي آمد...

دوست عزيز تبياني شما هم مي‌توانيد در دهه مهدويت در سايت تبيان به آن يار آسماني مهدي موعود (عج) جمله‌اي زيبا به صورت پيامک (حداکثر 178 کاراکتر) ارسال نماييد.

 

چه انتظار عجیبی!!!

تو ببین منتظران هم

عزیز من چه غریبی

عجیبتر که چه آسان

نبودنت شده عادت

چه بی خیال نشستیم. نه کوششی نه وفایی

فقط نشسته و گفتیم:

خدا کند که بیایی 

سالهاست نشسته ام در انتظارتآخر از کدامین کوچه می آیی؟ صدای قدمهایت هنوز هم در گوش من نجوا می کند لحظه هایم در تپش اند و التهابی شیرین تمام پیکرم را فراگرفته گرمایی جانبخش وجودم را تسخیر کرده و فضا معطر گشته از عطر انتظار تو ابرهای آسمان غرانند و قطره های باران برای وصال خاک بی تاب زمین و زمان و افلاکیان و خاکیان انتظار تو را می کشند وچه دشوار است لحظه های انتظار ...

سلام  آقاجون امشب بیقرار جمکرانتم  هر چند که جمکرانت توی دلهامونو و ما غافل

بر قامت دلربای مهدی (عج) صلوات

باید بمانى كه او بیاید و دردهاى كهنه تو و تمام عالم را درمان كند و تو چشم به راهش مى‏مانى با انتظارى توأم با امید؛ مى‏گویند سوارى است از آفتاب، از روشنى، با ردایى سبز و شمشیرى از عدل؛ مى‏گویند قامت سبزى دارد و خالى برگونه؛ مى‏گویند از راه سپیده مى‏آید با بارانى از نور؛ مى‏گویند كعبه میزبان قدوم پاك او و تكیه‏گاه او خواهد شد، نمى‏دانم شاید روزى بیاید كه جز مشتى پر از این پرنده در قفس نباشد. اما در انتظارش مى‏مانم تا روزى كه درِ باغ خدا را باز كند و عطر دل‏انگیز حضورش در سراسر عالم بپیچد و دنیا از نور جمالش روشن گردد. با جانى آماده قربانى شدن، چشم به راهش مى‏مانم تا بیاید و بى‏قرارى هایم با یك تبسم او آرام گیرند و نیم نگاهش آبى بر آتش درد فراق باشد. آن وقت با او بودن چه خوش است و یك قطره از جام وصال او نوشیدن چه خوش گوارتر از تمامى آب‏هاى عالم.

اى عزیز! ببخش بر من اگر با جانى نه پاك و دلى نه روشن و اعمالى نه مقبول، مشتاق تواَم، اما باور كن كه در سر سودایى جز محبت تو نیست و خیالم از نقش و نگار تو پر است.

صبح‏ترین خواب یوسفان

سلام بر تو كه راه خانه دوست را مى‏دانى. سلام بر سلام‏هاى تو، سلام بر گریه‏هاى تو در دشت‏هاى زرد غیبت، سلام بر تو كه وعده خدایى، موعود زمانى، شكوه زمینى.

ستارگان تمام شده‏اند، دیگر ستاره‏اى براى شمردن نمانده است. شب را سرِ بیدارى نیست و روز بهانه آمدن ندارد. جمعه‏ها، چه دلگیر روزهایى است! هفته‏ها چه انباشته ایامِ خالى از لطفى است!

سال شمار عمر ما، به دست باد ورق مى‏خورد، برگ از گل مى‏هراسد و باد از ابر، اما من سخن گفتن با تو را از عندلیبان باغ آموختم، همان مرغانى كه همیشه گل را میان جنگل شاخه‏ها گم مى‏كنند.

اى صبح‏ترین خواب یوسفان! با چشم این همه یعقوب چه خواهى كرد؟ تبار ابراهیم در گذر از آتش انتظارند! هرلحظه فرجنامه ظهور مى‏خوانند و دمساز با عاشقانند.

اى ساحل آرام بخش نجات!

اى نور یزدان! اى مهر تابان! اى فروغ بى‏پایان! اى خورشید همیشه فروزان!

اى پرچم نجات در آغوش! اى چشمه‏سارِ عاطفه را نوش! اى غایب ناگشته فراموش!

اى هركجا فساد، تو هادم! اى هركجا نظام، تو ناظم! اى هركجا قیام، تو قائم!

اى همه غم‏ها را تو پایان! اى همه دردها را تو درمان! اى همه نابسامانى‏ها را تو سامان!

هجر جانكاهت به درازا كشید، چشم‏ها فرو خفتند، جز چشمان شیداى شیفتگان، كه در شب یلداى غیبت، طلوع خورشید جهان آراى تو را مى‏جویند، اى خورشید فروزان هستى،

دریا طوفانى شد، زورق‏ها همه در هم شكستند، جز زورق سرخ چشم به راهان، كه بر فراز امواج فتنه‏ها كرانه رهایى‏بخش تو را مى‏طلبند، اى ساحل آرام بخش نجات!

شب تیره غیبت به درازا كشید اما به راستى در تاریخ «وصل و هجران» و در دفتر «عشق و حرمان»،

محبتى چنین دیرپا، محبانى چنین پابرجا، هیچ چشمى به خود ندیده است، اكنون یك هزار و شصت و چهار سال است كه «جذبه و ناز» و «راز و نیاز» ادامه دارد.

چه انتظار عجیبی!توبین منتظران هم، عزیز من چه غریبی!عجیب تر که چه آسان نبودنت شده عادت.چه بی خیال نشستیم ، نه کوششی نه وفایی.فقط نشسته و گفتیم:خدا کند که بیایی !