تبیان، دستیار زندگی

امام علی (ع) : غنا و فقر آنگاه آشکار مي شود که اعمال ما بر خدا عرضه شود .

452 - وقال [ع ] : الغنی و الفقر بعد العرض علی الله

امام سجاد (ع) : بار خدايا پس بر محمد و آل او درود فرست ، و با آمرزش خود به من روآور ( من را مشمول رحمتت گردان و بيامرز ) چنان كه من با اعتراف خويش به ( درگاه ) تو روآوردم ، و من را از افتادنگاهها ( جاها ) ي گناهان بردار ( حفظ فرما ) چنان كه خود را براي تو پست ساخته ام ( با فروتني به پيشگاهت به تو پناه برده ام ) و من را در پرده ( رحمت ) خود بپوشان ( بيامرز ) چنان كه در انتقام و به كيفر رساندن من درنگ نمودي

اللهم فصل علي محمد و آله ، و القني بمغفرتك كما لقيتك باقراري ، و ارفعني عن مصارع الذنوب كما وضعت لك نفسي ، و استرني بسترك كما تانيتني عن الانتقام مني .

امام سجاد (ع) : بار خدايا قصد من را در فرمانبريت پا برجا گردان ( كه هميشه در طاعت تو به كار رفته به غير آن رونياورد ) و بيناييم را در بندگيت استوار ساز ، و من را توفيق ده به كارهايي ( عبادت از روي اخلاص ) كه به وسيله آن چركي ( آثار ) گناهان از من بشويي ( آنها را نابود كرده من را بيامرزي ) و هنگام مرگ من را بر دين خود و آيين پيغمبرت محمد - صلي الله عليه و آله - بميران

اللهم و ثبت في طاعتك نيتي ، و احكم في عبادتك بصيرتي ، و وفقني من الاغمال لما تغسل به دنس الخطايا عني ، و توفني علي ملتك و ملة نبيك : محمد - عليه السلام - إذا توفيتني .

امام علی (ع) : زبير همواره از ما اهل بيت بود تا آن زمان که فرزند شومش عبدالله نشو و نما کرد .

453 - وقال [ع ] : ما زال الزبير رجلا منا اهل البيت حتی نشا ابنه المشؤوم عبد الله

امام علی (ع) : انسان را با تکبر چکار ؟ در آغاز نطفه بود و سرانجام مرداري است . نه مي تواند به خود روزی دهد و نه مرگ را از خود براند .

454 - وقال [ع ] : ما لابن آدم و الفخر : اوله نطفه ، و آخره جيفه ، و لا يرزق نفسه ، و لا يدفع حتفه

امام سجاد (ع) : بار خدايا من در اينجا به سوي تو ، توبه و بازگشت مي نمايم از گناهان بزرگ و كوچك خويش و از گناهان پوشيده وآشكارم و از لغزشهاي گذشته و تازه ام ، توبه و بازگشت كسي كه گناهي ( از گناهان ) را با خود نگويد و در دل نگذراند كه به گناهي بازگردد ( و دوباره بجا آورد )

اللهم إني اتوب اليك في مقامي هذا من كبائر ذنوبي و صغائرها ، و بواطن سيئاتي و ظواهرها ، و سوالف زلاتي و حوادثها ، توبة من لا يحدث نفسه بمعصية ، و لا يضمر أن يعود في خطيئة .

امام سجاد (ع) : و تو اي خداي من در كتاب محكم و استوار خود ( قرآن مجيد كه باطل و نادرستي در آن راه ندارد ) فرموده اي كه تو ، توبه و بازگشت را از بندگانت مي پذيري و از گناهان درمي گذري ( اشاره به سوره 42 ، آيه 25 : وهو الذي يقبل التوبة عن عباده ويعفوا عن السيئات ويعلم ما تفعلون يعني و اوست خدايي كه توبه را از بندگانش مي پذيرد از گناهان درمي گذرد و مي داند آنچه را كه بجا مي آوريد ) و آنان را كه پيوسته توبه مي كنند ( از نظر كميت و اندازه يا كساني را كه پس از توبه گناهي به جا نمي آورند از نظر كيفيت و چگونگي ) دوست مي داري ( اشاره به سوره 2 ، آيه 222 : ان الله يحب التوابين و يحب المتطهرين يعني همانا خداوند آنان را كه پيوسته توبه مي كنند و پاكيزگان را دوست مي دارد ) پس چنان كه وعده فرموده اي توبه من را بپذير ، و چنان كه ضمانت نموده اي از گناهانم درگذر ، و چنان كه شرط كرده اي محبت و دوستي خود را براي من لازم گردان ( حضرت صادق - عليه السلام - فرموده : هرگاه بنده از روي راستي توبه نمايد خداوند او را دوست و در دنيا و آخرت گناهانش را پنهان مي نمايد " راوي مي گويد : " گفتم : چگونه بر او پنهان مي نمايد ؟ فرمود : گناهاني را كه دو فرشته بر او مي نويسند از يادشان مي برد و به اندامش وحي مي فرمايد كه گناهان او را بپوشانيد ، و به جاهايي كه گناه كرده وحي مي نمايد گناهاني را كه به روي شما بجا آورده پنهان كنيد ، پس در پيشگاه خدا مي آيد هنگامي كه چيزي نيست كه به گناهي از گناهان او گواهي دهد )

و قد قلت - يا الهي - في محكم كتابك : إنك تقبل التوبة عن عبادك ، و تعفو عن السيئات ، و تحب التوابين ، فاقبل توبتي كما وعدت ، و اعف عن سيئاتي كما ضمنت ، و اوجب محبتك كما شرطت .

امام علی (ع) : از امام پرسيدند : برترين شعرای عرب کيست ؟ فرمود : شاعران همه يک روش نداشتند و در يک مسير به مسابقه نپرداخته اند تا پيشگام آنها مشخص شود و اگر بناچار بايد به اين سؤال پاسخ داد بايد گفت : آن سلطان گمراه يعنی امرءالقيس بر همه مقدم است .

455 - و سئل : من اشعر الشعراء ? فقال [ع ] : ان القوم لم يجروا فی حلبه تعرف الغايه عند قصبتها ، فان کان و لا بد فالملک الضليل يريد امرا القيس

امام علی (ع) : آيا آزاد مردی پيدا مي شود که اين ته مانده دنيا را به اهلش واگذارد ؟ بدانيد جان شما بهائی جز بهشت ندارد به کمتر از آنش نفروشيد .

456 - وقال [ع ] : الا حر يدع هذه اللماظه لاهلها ? انه ليس لانفسکم ثمن الا الجنه ، فلا تبيعوها الا بها

امام سجاد (ع) : و شرط و قرار من با تو - اي پروردگارم - آن است كه به ناپسند تو بازنگردم ، و ضمانتم آن است كه در نكوهيده تو رجوع ننمايم ( دوباره گناهي بجا نياورم ) و پيمانم آن است كه از همه گناهان تو دوري نمايم

و لك - يا رب - شرطي ألا اعود في مكروهك ، و ضماني أن لا ارجع في مذمومك ، و عهدي أن اهجر جميع معاصيك .