تبیان، دستیار زندگی

سلام

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا ابا صالح المهدی(عج)

سلام

بار دگر هزار و سیصد و هشتاد و هشت

پرید پلک و کسی ضربه ای نزد بر در

و انتظار سکوتی که باز هم نشکست

حکایتی است که هر جمعه خوانده ایم از سر

دوباره هفته ی من هفت خوان تنهائی است

دوباره قصه ی تلخی که گشته ایم از بر

چقدر بین من و تو .... چقدر فاصله است

تو شرق نابی و ما مغربیم و مغرب تر

تو مثل ابر بهاری ، بهار تشنه ی توست

حریق تشنگی اش را شبی ببار و ببر

نیامدی و بهار از کنار خانه گذشت

و قلب باغچه لرزید و غنچه شد پرپر

چه سال نوری دوری ست سال آمدنت

کجای این شب مسدود می رسم به سحر

اگر تو باز نیایی منم که می آیم

کران کران همه آفاق را به پای خطر

دوباره از که بپرسم؟ مرا شناخته اند

قناری قفس و فالگیر پشت گذر

چه قدر فال گرفتم برای آمدنت

خلاصه ی همه یک شعر بود: شعر سفر 

سفر حکایت تلخی ست بی تو تلخ تر است

کجاست خانه ی دورت؟ مرا به خانه ببر

اللهم عجـــل لولیک الفـــرج

رویی نمانده که به چشمت نظر کنم
هق هق هق

ای وای من، ای وای من
زد این دل شیدای من
آتش به سر تا پای من
خاکسترم کردی، چه آوردی، تو ای دل بر سرم
دیگر چه آوازی، چه پروازی، که بی بال و پرم
ای فارغ از حال من، چون یاد آورم
رو گرداندنِ تو را
ترسم سوز درد من، آه سرد من
گیرد دامن تو را
کردی جفا دیگر مکن
چشم عاشق را تر مکن
ای چشم من، گریان مباش
این‌گونه اشک افشان مباش
حیران و سرگردان مباش
در گردش گیتی، رسد روزی، به پایان هر غمی
دست نگار ما، داغ دل را، گذارد مرهمی
دست غارت از چه رو، آه ای لاله رو
بر جانم گشوده‌ای
از تو چه شد حاصلم، همین کز دلم،قرارم ربوده‌ای
کردی جفا دیگر مکن
چشم عاشق را تر مکن

سلام
دلم هوای گریه دارد
نمیدونم چرا اینطور میشم
فقط میدونم وقتی نبودت رو حس میکنم اینطور میشم
نبودی که پر از بودنه...و این باعث میشه نگاه به نبود تو چشمانم را خیس کنه که چرا بودنی که اینهمه وجود داره بعضی وقتها فراموشش میکنم
ای مهربونی که مهربونیتت هیچ وقت از دلم پاک نمیشه ای بودی که وقتی نیست میشی خیلی اذیت میشم خیلیییییییی دوست دارماااا هر چند که روم نمیشه اسمتو بیارم... اما ...
یا علی

هنگام شب آمد
دل در طلب آمد
جانم به لب آمد
كه غم تو به سر نشود

وای از شب هجران
من سر به گریبان
چون شام غریبان
چه شبی که سحر نشود

شب و پرده ی راز
دل و این سوز و گداز
من غرق نیاز
تو و آنهمه ناز

شمع عمرم به سحر نرسد
گر سوز دلم به ثمر نرسد

من مرغ شباهنگ توام
ای گل به خدا . . .
دلتنگ توام
در چنگ توام
رام توام


من . . .
که اسیر خیال توام
تشنه ی جام وصال توام
ای آشنا به دردم
من از تو برنگردم
به تو جز وفا چه کردم !

من مرغ شباهنگ توام
ای گل به خدا . . .
دلتنگ توام
در چنگ توام
رام توام . . . .

ای که لطف احسانت ازلی و دلنوازیت جاودانه است.
تو را شکر می کنم که شب را آفریدی...
اشک را آفریدی
نجوا را خلق کردی.
و شکستن بی صدای دل را در فراغت به ما ارزانی کردی.

تو را سپاس که سخنان لطیف در دهانم گذاشتی.
و ای اگر این اشتیاق پایان ناپذیر به کمال طلبی را درونمان قرار نمی دادی و خود را از چشممان نمی پوشاندی...، وای اگر عشق را نمی آفرید و محبت و دل را قرین یکدیگر نمی کردی.

آری...
دیگر زندگی تکراری نیست....
وقتی که هر روز را، در حالی می گذرانیم که انتظار شبی را می کشیم که دوباره کشش لیلا گونه نازآفرین ، جرقه ای بزند تا به سویت آئیم. تویی که فرموده ای بخوانید مرا تا استجابت کنم شما را . وه که چه معشوق جان افزایی ...
آری دیگر زندگی تکراری نیست....
هر شب را با ترنم های عاشقانه و دلنوازانه ، خطاب به او ، می گذرانیم که :


من مرغ شباهنگ توام
ای گل به خدا . . .
دلتنگ توام
در چنگ توام
رام توام . . . .

دیگر رنجهای روزانه و ملالت یکنواختی شبانه جای خود را با غم هجران تو عوض می کنند و همه دردها درمان می شود و به جای آن فقط درد دل عاشق یعنی هجران می ماند وای از دوری و مهجوری.


وای از شب هجران
من سر به گریبان
چون شام غریبان
چه شبی که سحر نشود

منبع : http://www.hamdardi.net/archive/index.php/thread-1126.html

اوه که خستم
که ازت راحت حرف میزنن و خلاف حرفت راه میرن
اوه
خستم ازینکه
راحتم خودشونو میبخشن
باز باهات سرخوشن
چرا نمیای شما؟
بیا اگه قراره سرمنم بزنی بیا بزن
بیا خیلی ها دیگه هم هستنا بیا بزن راحت شیم
شما هم همینطور

سلام

دلم بهانه‌ی شعر نگفته كرده بیا
هوای هق هق بغض شكفته كرده بیا

كسی برای زمستان دعا نمی‌خواند
تو خود بگو كه زمستان چقدر می‌ماند؟

مگر نه این كه بهار انتظار می خواهد؟
دل شكسته‌ی ما هم بهار می‌خواهد

دعا و گریه و نجوا بگو بگو تا كی؟
در انتظار كمی گفت و گو بگو تا كی؟

ببین دعای فرج را ز حفظ می‌خوانیم
فقط به پای عمل می‌رسیم و می‌مانیم

بیا بیا ز شب بی‌ستاره دیدن كن
بیا و در شب ما یك چراغ روشن كن

بیا كه خط زمستان هنوز جا دارد
برای نقطه‌ی پایان هنوز جا دارد ..

یا علی

آقا ما جز تو کسی رو نداریم می دونم خیلی گنه کارم ولی اینم میدونم که تو خیلی مهربون و بخشنده ای پس ما را از دعای خیرت بی نصیب نکن.
یا صاحب الزمان ادرکنی

دلم خیلی گرفته ولی خدارو شکر خداجون که وقتی دلم میگیره یاد تو ارومم میکنه
خدایا من رو به حال خود وانگذار که محتاجم به محبتت
به کرمت
به بزرگی ات
که تو تنهای یار و یاور همه ای در همه جا

سلام مهدی جان

...