امام علی (ع)
:
کار نيک را انجام دهيد و هيچ مقدار از آن را کم مشماريد 000چرا که کوچک آن بزرگ و کمش بسيار و نبايد هيچکدام از شما بگويد فلان کس در انجام کار خير از من اولیاست که بخدا سوگند چنين خواهد شد . زيرا خوب و بد را اهلی است که هرگاه که آن را واگذاريد ديگران به جای شما انجام مي دهند
422 - وقال [ع ] : افعلوا الخير و لا تحقروا منه شيئا ، فان صغيره کبير و قليله کثير ، و لا يقولن احدکم : ان احدا اولی بفعل الخير منی ،فيکون و الله کذلک ، ان للخير و الشر اهلا ، فمهما ترکتموه منهما کفا کموه اهله
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
و دانستم كه خواستن نيازمند از نيازمند از سبكي انديشه ( بينايي ) و گمراهي خرد اوست
و رأيت أن طلب المحتاج الي المحتاج سفه من رأيه و ضلة من عقله .
صحيفه سجاديه
امام سجاد (ع)
:
زيرا بسا از مردم را ديدم - اي خداي من - كه به وسيله جز تو عزت و بزرگي طلبيدند و خوار شدند ، و از غير تو دارايي خواستند و بي چيز شدند ، و قصد بلندي كردند و پست گرديدند ( زيرا هويداست كه خداي تعالي افاضه كننده هر خير و نيكي و بخشنده هر نعمتي است به هر كس به اندازه استعداد او بي وسيله يا با وسيله ، پس هر كه گمان كند كه براي غير خداي تعالي قدرت كامله است و ديگري را افاضه كننده خير و نيكي بداند سبب گردد كه خداي متعال افاضه خير را از او بازدارد و كسي كه خداوند خير خود را از او منع نمايد خوارتر از هر خوار و فقيرتر از هر فقير و پستتر از هر پستي خواهد بود ، از پيغمبر - صلي الله عليه و آله - روايت شده : خداي جل جلاله فرموده : هر مخلوقي كه به مخلوق پناه برد نه به من وسايل آسمانها و زمين نزد او قطع شود پس اگر من را بخواند اجابتش ننمايم ، و اگر از من بخواهد به او ندهم ، و هر مخلوقي كه به من پناه برد نه به خلق من آسمانها و زمين روزي او را ضمانت كنند ، پس اگر از من بخواهد به او بدهم ، و اگر من را بخواند اجابتش نمايم ، و اگر آمرزش طلب كند او را مي آمرزم )
فكم قد رأيت - يا الهي - من اناس طلبوا العز بغيرك فذلوا ، و راموا الثروة من سواك فافتقروا ، و حاولوا الارتفاع فاتضعوا .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
آن کس که درونش را اصلاح کند خداوند ظاهرش را اصلاح مي نمايدو هر کس برای دينش کار کند خداوند دنيايش را کفايت کند . و آن کس که ميان خود و خدايش را اصلاح کند خداوند بين او و مردم را اصلاح خواهد کرد .
423 - وقال [ع ] : من اصلح سريرته اصلح الله علانيته ، و من عمل لدينه کفاه الله امر دنياه ، و من احسن فيما بينه و بين الله احسن الله مابينه و بين الناس
نهج البلاغه
امام علی (ع)
:
حلم پرده ایاست پوشنده و عقل شمشيری است برنده بنابراين عيوب اخلاقيت را با حلم بپوشان و هوسهای سرکشت را با عقلت بکش
424 - وقال [ع ] : الحلم غطاء ساتر ، و العقل حسام قاطع ، فاستر خلل خلقک بحلمک ، و قاتل هواک بعقلک
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
پس بر اثر ديدن مانندهاي ايشان ( كساني كه از غير خداي تعالي بزرگي و دارايي و بلندي طلبيدند و خوار و بي چيز و پست گرديدند ) دور انديشي دور انديش درست و بجاست كه پند گرفتنش او را ( از ديدن احوال آن مردم به توجه و روآوردن به خداي متعال ) موفق ساخته ، و اختيار و برگزيدنش ( خداي تعالي را بر غير او ، يا آزمايشش اگر " و ارشده الي طريق صوابه اختباره " به باء موحده بخوانيم كه آن هم روايت شده ) او را به راه راست و شايسته ( كه آن درخواست هر چيز است از خداي متعال و بس ) رهبري نموده است
فصح بمعاينة امثالهم حازم وفقه اعتباره ، و ارشده الي طريق صوابه اختياره .
صحيفه سجاديه
امام سجاد (ع)
:
پس از اين رو اي مولي و آقاي من تويي درخواستگاه من نه هر كه از او درخواست مي شود ، و تويي رواكننده حاجت و خواهشم نه هر كه از او طلب و خواهش مي شود
فأنت يا مولاي دون كل مسئول موضع مسألتي ، و دون كل مطلوب اليه ولي حاجتي .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
خداوند بندگانی دارد که نعمتهای خاصی به آنها بخشيده تا ديگر بندگان از آن بهره گيرند به همين جهت مادام که از اين نعمتها بذل مي کنند خدا آنها را در دستشان ثابت مي دارد اما هنگامی که بخل ورزند از آنها مي گيرد و به ديگران مي دهد .
425 - وقال [ع ] : ان لله عبادا يختصهم الله بالنعم لمنافع العباد ، فيقرها فی ايديهم ما بذلوها ، فاذا منعوها نزعها منهم ، ثم حولهاالی غيرهم
نهج البلاغه
امام علی (ع)
:
شايسته نيست که انسان به دو خصلت اطمينان پيدا کند : سلامت و ثروت چرا که ديده شده انسان تندرست ناگاه بيمار و شخص ثروتمند يکباره فقير و مستمند شده است .
426 - وقال [ع ] : لا ينبغی للعبد ان يثق بخصلتين : العافيه و الغنی بينا تراه معافی اذ سقم ، و بينا تراه غنيا اذ افتقر
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
تو اختصاص داده شده و يگانه اي به دعا و خواندن من پيش از هر خوانده شده اي ، كسي در اميد من با تو شريك نمي شود و در خواندنم با تو برابر نمي گردد ، و دعايم كسي را با تو به يك رشته در نمي آورد ( اميد و درخواستم متوجه به توست و بس و هيچگاه ديگري در نظر نيست )
أنت المخصوص قبل كل مدعو بدعوتي ، لا يشركك احد في رجائي ، و لا يتفق احد معك في دعائي ، و لا ينظمه و إياك ندائي .
صحيفه سجاديه
