تبیان، دستیار زندگی

امام سجاد (ع) : بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و سينه ام ( دلم ) را از حسد تهي گردان ( و اين كه به جاي دل سينه را نام برده براي آن است كه سينه جايگاه دل است ، و نام بردن محل به جاي آنچه در آن قرار گيرد مشهور است ) تا به هيچ يك از آفريدگانت بر چيزي از احسانت ( كه به او عطا فرموده اي ) رشك نبرم ، و تا آن كه نعمتي از نعمتهايت را در دين يا دنيا يا تندرستي يا پرهيزكاري يا گشايش يا آسايش بر هيچ يك از خلق تو نبينم جز آن كه بهتر از آن را به وسيله تو و از جانب تو تنها كه شريك نداري براي خود آرزو نمايم ( ناگفته نماند حسد و رشك حرام كه در قرآن كريم از آن نكوهش شده آن است كه زوال نعمت ديگري را بخواهي ، ولي اگر مانند آن را براي خود بخواهي آن را غبطه و آرزو گويند كه ستوده شده است )

اللهم صل علي محمد و آله و ارزقني سلامة الصدر من الحسد حتي لا احسد احدا من خلقك علي شي ء من فضلك ، و حتي لا اري نعمة من نعمك علي احد من خلقك في دين أو دنيا أو عافية أو تقوي أو سعة أو رخاء إلا رجوت لنفسي افضل ذلك بك و منك وحدك لا شريك لك .

امام علی (ع) : امام به بازماندگان ميتی چنين تسليت گفت : اين امر آغازش با شما نبوده و به شما نيز پايان نخواهد يافت . اين رفيق و دوست شما گاهی مسافرت مي رفت او را در بعضی از سفرها بدانيد . اگر از سفر آمد بسيار خوب و گرنه شما به سوی او خواهيد رفت .

357 - و عزی قوما عن ميت مات لهم فقال [ع ] : ان هذا الامر ليس لکم بدا ، و لا اليکم انتهی ، و قد کان صاحبکم هذا يسافر ، فعدوه فی بعض اسفاره فان قدم عليکم و الا قدمتم عليه

امام علی (ع) : ای مردم بايد خداوند شما را به هنگام نعمت خائف ببيندهمانگونه که از نقمت شما را ترسان مي بيند زيرا کسیکه خدا به او نعمت وسيعی دهد و آنرا استدراج [ مقدمه مجازات تدريجی] نشمرد از امر خوفناکی خود را ايمن دانسته و بعکس آنکس که خدا بر او تنگ گيرد و آنرا آزمايش [ و مقدمه تکامل ] نداند پاداش اميدبخشی را از دست داده است

358 - وقال [ع ] : ايها الناس ، ليرکم الله من النعمه وجلين ، کما يراکم من النقمه فرقين انه من وسع عليه فی ذات يده فلم ير ذلک استدارجا فقد امن مخوفا ، و من ضيق عليه فی ذات يده فلم ير ذلک اختبارا فقد ضيع مامولا

امام سجاد (ع) : بار خدايا بر محمد وآل او درود فرست ، و نگهداري از خطاها و پاسداري از لغزشها را در دنيا و آخرت در حال خشنودي و خشم روزيم فرما ، تا به آنچه از آنها به من رومي آورد يكسان و انجام دهنده طاعت و بندگي تو باشم ، و رضا و خشنوديت را درباره دوستان و دشمنان بر غير طاعت و رضايت برگزينم ، تا دشمنم از ستم من ( بر اثر دشمني ) آسوده و دوستم از ميل و روآوردن هواي نفسم ( به سوي او بر اثر دوستي ) نوميد گردد

اللهم صل علي محمد و آله ، و ارزقني التحفظ من الخطايا ، و الاحتراس من الزلل في الدنيا و الاخرة في حال الرضا و الغضب ، حتي اكون بما يرد علي منهما بمنزلة سواء ، عاملا بطاعتك ، مؤثرا لرضاك علي ما سواهما في الاولياء و الاعداء ، حتي يأمن عدوي من ظلمي و جوري ، و يأيس وليي من ميلي و انحطاط هواي .

امام سجاد (ع) : و من را از كساني قرار ده كه تو را هنگام خوشي از روي اخلاص ( بي خودنمايي ) مي خوانند مانند كساني كه از روي اخلاص هنگام اضطرار و بيچارگي در دعا از تو درخواست مي نمايند ، زيرا تو ( در هر حال ) ستوده شده و بزرگي ( حضرت صادق - عليه السلام - فرموده : هر كه در دعا پيشي گيرد هرگاه بلا به او فرود آيد دعاي او برآورده گردد ، و گفته مي شود : صدايي است آشنا و از آسمان پنهان نشده ، و كسي كه در دعا پيشي نگيرد هرگاه بلا به او فرود آيد دعاي او روا نمي شود ، و فرشتگان مي گويند : صاحب صدا را نمي شناسيم ) .

و اجعلني ممن يدعوك مخلصا في الرخاء و دعاء المخلصين المضطرين لك في الدعاء ، إنك حميد مجيد .

امام علی (ع) : و فرمود : ای اسيران طمع باز ايستيد 000 زيرا افراد متمايل دنيا را جز حوادث سخت و صدای برخورد دندانهای حوادث به خود نياورد ایمردم خود عهده دار تربيت نفس خويش باشيد و آنرا از کشش عادتها بازداريد .

359 - وقال [ع ] : يا اسری الرغبه اقصروا ، فان المعرج علی الدنيا لايروعه منها الا صريف انياب الحدثان ايها الناس ، تولوا من انفسکم تاديبها ، و اعدلوا بها عن ضراوه عاداتها

امام علی (ع) : هر سخنی که از دهان کسی خارج شد تا احتمال درستی و نيکی در آن مي يابی حمل بر فساد مکن .

360 - وقال [ع ] : لا تظنن بکلمه خرجت من احد سوءا ، و انت تجد لها فی الخير محتملا

امام سجاد (ع) : بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و تندرسيت را بر من بپوشان ، و من را به تندرستيت فرو بر ، و به تندرستيت نگاهدار ، و به تندرستيت گرامي ام فرما ، و به تندرستيت بي نيازم گردان ، و تندرستيت را به من عطا كن ، و تندرستيت را به من ببخش ، و تندرستيت را برايم بگستران ، و تندرستيت را به من شايسته نما ، و ميان من و تندرستيت در دنيا و آخرت جدايي ميانداز

اللهم صل علي محمد و آله ، و البسني عافيتك ، و جللني عافيتك ، و حصني بعافيتك ، و اكرمني بعافيتك ، و اغنني بعافيتك ، و تصدق علي بعافيتك ، و هب لي عافيتك ، و افرشني عافيتك ، و اصلح لي عافيتك ، و لا تفرق بيني و بين عافيتك في الدنيا و الاخرة .

امام سجاد (ع) : بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و من را تندرستي ده تندرستي كه ( از پرشكان يا از درخواست ) بي نياز كننده و ( بيماريهاي ظاهري و باطني را ) بهبودي دهنده و بالاتر و برتر ( از بيماريها به طوري كه بر هر مرض تسلط داشته ) و افزون شنونده باشد، تندرستي كه در تنم تندرستي دنيا و آخرت بياورد

اللهم صل علي محمد و آله ، و عافني عافية كافية شافية عالية نامية ، عافية تولد في بدني العافية ، عافية الدنيا و الاخرة .

امام علی (ع) : هر گاه نيازی به درگاه حق داری با صلوات بر پيامبر صلی الله عليه و آله و سلم شروع کن سپس حاجتت را بخواه زيرا خداوند کريمتر از آن است که از دو حاجت يکی را قبول و ديگری را رد کند .

361 - وقال [ع ] : اذا کانت لک الی الله سبحانه حاجه فابدا بمساله الصلاه علی رسوله ، [ص ] ، ثم سل حاجتک ، فان الله اکرم من ان يسال حاجتين ، فيقضی احداهما و يمنع الاخری