سلام
واقعا آیا میتوان نسبت به عشق و محبت قلبی مردم به امام حسین(ع) و اهلبیت معصومین(ع) اینقدر راحت قضاوت کرد و همه چیز را زیر سؤآل برد؟
اعمالی که وقتی از بزرگانی همچون مرحوم آیت الله العظمی گلپایگانی(ره) و مرحوم آیت الله مرعشی نجفی(ره) سؤال میکنند میفرمایند اینکارها مربوط به عشق و علاقه مردم به امام حسین است و ما نمیتوانیم آنها را منع کنیم.
آنوقت چطور به خودمان اجازه میدهیم که اینگونه بر پشت کلمات سوار میشویم و هر آنچه دلمان میخواهد غافل از رضایت یا عدم رضایت اهلبیت(ع) بر زیبان جاری میکنیم؟
حتی مقام معظم رهبری نیز از قمه زنی و اینگونه عزاداریها نهی نکردند و آنها را حرام ندانستند، بلکه فقط بخاطر برخی جوانب، فرمودند علنا اینکار نشود.
اما متاسفانه همانند همیشه دچار افراط و تفریط میشویم.
خدا همه ما را به راه راست هدایت فرماید و عاقبت ما را ختم بخیر فرماید.