تبیان، دستیار زندگی

امام علی (ع) : از امام درباره فاصله ميان مشرق و مغرب سؤال کردند در پاسخ فرمود : مسير يک روز خورشيد

294 - و قد سئله عن مسافه ما بين المشرق و المغرب ، فقال عليه السلام مسيره يوم الشمس

امام سجاد (ع) : و اگر اين تندرستي كه روز را در آن به شب رسانده يا شب را به روز برده ام در جلو من ( آخرت ) بلا و گرفتاري هميشگي و بار سنگيني باشد كه برطرف نشود پس آنچه ( گرفتاري آخرت ) كه برايم پس انداخته اي پيش انداز ، و آنچه ( عافيت در دنيا ) كه پيش انداخته اي پس انداز

و إن يكن ما ظلت فيه أو بت فيه من هذه العافية بين يدي بلاء لا ينقطع و وزر لا يرتفع فقدم لي ما اخرت ، و اخر عني ما قدمت .

امام سجاد (ع) : زيرا چيزي ( خوشي ) كه پايانش نيستي است اندك است ( هر چند در نظر بسيار آيد ) و چيزي ( سودي ) كه پايانش هميشگي است بسيار است ( هر چند آن را كم بينند ) و بر محمد و آل او درود فرست .

فغير كثير ما عاقبته الفناء ، و غير قليل ما عاقبته البقاء ، و صل علي محمد و اله .

امام علی (ع) : دوستانت سه گروه و دشمنانت نيز سه گروهند : اما دوستانت :دوستت و دوست دوستت و دشمن دشمنت . اما دشمنانت : دشمنت و دشمن دوستت و دوست دشمنت مي باشند .

295 - وقال [ع ] : اصدقاؤک ثلاثه ، و اعداوک ثلاثه ? فاصدقاوک :صديقک ، وصديق صديقک ، و عدو عدوک اعداوک : عدوک ، و عدو صديقک ، وصديق عدوک

امام صادق (ع) : از احترام خداي متعال احترام پيرمرد سالمند است .

إن من إجلال الله عز و جل إجلال الشيخ الكبير .

امام صادق (ع) : خنده مؤمن تبسم است .

ضحك المؤمن تبسم .

امام علی (ع) : امام مردی را ديد که بر ضد دشمنش سعايت مي کند اما از طريقي که به خودش ضرر مي زند به او فرمود : تو همچون کسی هستیکه نيزه بر خود مي زند تا کسیرا که پشت سرش سوار است بکشد .

296 - و قال [ع ] ، لرجل رآه يسعی علی عدو له ، بما فيه اضرار بنفسه :انما انت کالطاعن نفسه ليقتل ردفه

پیامبر اکرم (ص) : مسلماني مردي شما را به شگفت نيارد ، تا كنه عقل وي بدانيد .

لا يعجبكم اسلام رجل حتي تعلموا كنه عقله .

امام سجاد (ع) : بار خدايا ما را به باران سيراب گردان ، و رحمتت را به باران فراوان از ابري كه براي رويانيدن گياه زيبا در اطراف زمينت روان است بر ما بگستران

اللهم اسقنا الغيث ، و انشر علينا رحمتك بغيثك المغدق من السحاب المنساق لنبات ارضك المونق في جميع الافاق .

امام سجاد (ع) : و با رسيده شدن ميوه بر بندگانت احسان فرما ، و با شكفته شدن شكوفه و گل و گياه شهرهايت را زنده نما ، و فرشتگانت را كه بزرگوار و نويسنده ( يا سفرا و فرستادگان )اند آماده ساز به آب رساندن سودمند از جانب خود كه فراواني همواره و باريدن بسيار داشته ( همه جا را فراگيرد ) سخت و تند و شتابان باشد

و امنن علي عبادك بايناع الثمرة ، و احي بلادك ببلوغ الزهرة ، و اشهد ملائكتك الكرام السفرة بسقي منك نافع ، دائم غزره ، واسع درره ، وابل سريع عاجل .