تبیان، دستیار زندگی

به نام خالق مخلوقات

با سلام وصلوات بر محمد و ال محمد(ص)

انشاالله این تایپیک منبعی باشد برای

خاطرات و تاریخ زندگی پربار

علما

البت سخنانشان را این جا نیمگذاریم آن را در "جرعه ای از سخن بزرگان دین"

میگذاریم

و معرفی کتابشان را در " خواندن این کتاب ها توصیه میشود"

خواجه نصیرالدین طوسی

یكی دیگر از فقهای معروف شیعه در قرن هفتم محمد بن محمد بن الحسن معروف به خواجه نصیر الدین طوسی است خواجه در 597 در طوس متولد شد، دروس ابتدایی را در طوس فرا گرفت و بعد به نیشابور رفت و در محضر قطب الدین سرخسی و فرید الدین نیشابوری به تحصیل حدیث و عرفان پرداخت .

بعد از آنكه هلاكو در صفر 656 بغداد را تصرف كرد وی كه به دستور هلاكو سرپرستی اوقاف را به دست آورده بود، با استفاده از امكانات حكومت و اوقاف دانشگاه مراغه و رصدخانه ای بزرگ به وجود آورد، وی از همه مسلمانان بهره مند از دانش (چه شیعه و چه سنی) دعوت كرد تا در این دانشگاه به تحقیق بپردازند.

خواجه كتابخانه بزرگی نیز تأسیس و كتاب های پراكنده شده را در آن جمع كرد.
تأسیس این مركز عظیم علمی، در زمانی صورت گرفت كه شرق و غرب عالم به دست نیروی ویرانگر مغول نابود شده بود حضور خواجه در دستگاه حكومتی هلاگوی مغول بر اساس این نظریه شیعه بود كه حُضور در دستگاه ظالمین حرام است مگر احقاق حقی شود، یا ابطال باطلی انجام گیرد.

علامه شیخ محمد تقی شیخ شوشتری، فرزند شیخ محمدكاظم، فرزند شیخ محمدعلی، فرزند آیت اللـه شیخ جعفر شوشتری، در سال 1320هـ.ق (1281 خورشیدی) در نجف اشرف متولد شد و در سن 7سالگی خانواده ایشان به شوشتر بازگشتند.

مقدمات و سطح را نزد اساتیدی چون مرحوم سید حسین نوری، سید محمد علی امام و سید علی اصغر حكیم گذراندند. پس از آن نیز با استفاده از كلاس درس اساتیدی چون آیت ا... محمدتقی شیخ الاسلام و آیت ا…سید مهدی آل طیب و پدر خود، به درجه اجتهاد رسیدند.

ایشان در سال 1314شمسی، برای مخالفت با كشف حجاب، جلای وطن كرده به عتبات مهاجرت نمودند و درحوزه های علمیه نجف و كربلا به كسب علوم ومعارف اسلامی ادامه دادند.

علامه در شرح زندگی خود می گویند: «محل تولد بنده نجف است، والدین مادرم اهل كرمان بودند در نجف ساكن و مجاور شده بودند و مادر بنده در نجف متولد شد.

پدرم نزد آقا سید محمد كاظم یزدی و آخوند ملا كاظم خراسانی، مشغول تحصیل بود و سپس به شوشتر آمدند. مدت كمی از زندگی ما در شوشتر نگذشته بود كه والده بنده فوت شد و بعد از مرگ والده نزد چندتن از آقایان مثل آقا سید حسین نوری و آقا سید مهدی آل طیب و…مشغول درس خواندن شدم.
زمانی كه دوران بی حجابی در ایران آغاز شد روزی كه داشتند زنها را با طبل و علم كشف حجاب می كردند بنده به عراق رفتم و حدود شش سال در آنجا ماندم، درعتبات كه بودم قاموس الرجال در دو جلد نوشتم، بعد چهار جلد شد، بعد مرتباً بر مطالبش اضافه كردم»

وی در ادامه شرح حال خود می گوید:
«درعتبات كه بودیم كفران نعمت زیاد می شد، در مساجد و جاهای دیگر نان و چیزهای دیگر می ریختند، من هم گاهی از آن نان به منزل می بردم و دیگر نان نمی خریدیم و با پول نان كتاب می خریدم.»

علامه شیخ در سال 1320شمسی پس از سپری شدن دوران حكومت رضا شاه، به شوشتر بازگشتند و ضمن تدریس علوم اسلامی به تحقیقات خود نیز ادامه داده و طی 96 سال عمر پر بركت خویش آثار متعددی به جهان علم و ادب عرضه داشتند.

برخی خصوصیات بارز علامه

شوق به عبادت

در این باره ایشان گوی سبقت را از دیگران ربوده بودند. بجهت اینكه نماز خود را سر وقت و به جماعت در مسجد می خواندند و شبها بعد از نماز برای مردم مسئله می گفتند و مقید به نوافل روزانه بودند و علاوه براینها صبح ها تا طلوع آفتاب در محراب مسجد، قرآن و دعا می خواندند. در ایام نقاهت و كهولت سن نیز كه نمی توانستند به مسجد بروند، قسمت زیادی ازوقت خود را صرف تلاوت قرآن می نمودند.
-بی توجهی به مظاهر دنیوی
شخصی می گفت: در مجلس ختم شهدای تبریز كه در مسجد رسول شوشتر برگذار شده بود درخدمت ایشان بودم و متوجه شدم كه عبای ایشان وارونه است. عرض كردم، آقا عبای شما این طور است اجازه دهید كه آن را درست كنم، ایشان با متانت خاصی لبخند زدند و فرمودند: «كارش نداشته باش، چه كسی به من نگاه می كند!»
-حسن برخورد
به گفته یكی از مریدان: یكی از مؤمنین به بنده گفته بود از حاج آقا برایش دعای تقویت حافظه بگیرد، بنده مطلب را به حاج آقا گفتم، ایشان فرمودند می نویسم ومی آورم. روز بعد كه حاج آقا به مسجد آمدند عرض كردم آقا دعا را آوردید؟ ایشان تبسمی كردند و گفتند: حاجی انشاء ا... دوتا می نویسم، یكی برای خودم و یكی هم برای آن بنده خدا! ( معلوم شد كه آقا فراموش كرده اند)

محبوبیت عمومی

در حال حاضر كمتر خانه ای پیدا می شود كه مزّین به تمثال شریف معظم له نباشد و در اكثر مغازه ها و اتومبیل ها عكس ایشان را به عنوان تبرك قرار می دهند. چنانچه از حضرت علی (ع) روایت است كه «اگر كسی رابطه بین خود و خدایش را درست كند خداوند نیز رابطه این شخص را با مردم درست كند»
در شوشتر در زمان حیات ایشان بیشتر عقدهای ازدواج جهت تبرك توسط ایشان جاری می شد.
-نمونه ای از تأثیر قلم وصفای باطن ایشان
شخصی می گفت: «در زندگی برایم مشكلی پیش آمده بود، خدمت آقا شرفیاب شدم و خواسته ام را عرض كردم و گفتم: آقا خواهشمندم بعد از نوشتن عریضه آن را با دست مبارك خودتان به آب بیندازید. ایشان نیز پذیرفتند. شب همان روز حضرت حجت(ع) را در خواب دیدم كه عریضه ام به دست مبارك اوست، و بعد از مطالعه آن را امضاء نمودند، در این وقت از خواب بیدار شدم. سه روز از این قضیه گذشت كه حاجتم برآورده شد.»

اطلاع از امور مخفی

شخصی تعریف می كند: یكبار در بازار پول خود را گم كردم و مستاصل شدم با خود گفتم خوب است خدمت حاج شیخ بروم و جریان را بازگو كنم، شاید برایم فكری كردند. رفتم خانه حاج آقا و در زدم، آقا آمدند دم در، نگاهی به من كردند و به داخل خانه تشریف بردند، بعد از چند دقیقه، مجدداً آمدند و درست همان مقدار پول را كه گم كرده بودم را به من دادند و گفتند: این…تومان پول را كه در بازار گم كرده ای بگیر و صرف مسجد كن.

اجتناب ازتعریف
گفته اند كه شخصی خدمت شیخ شرفیاب شد، شروع به تعریف و تمجید از كتابها و شخصیت ایشان نمود.

بلافاصله آقا فرمودند: «این حرفها را نزنید، بنده خود را می شناسم.»

مراحل تحصیل
محمد تقی به تشویق پدر، به تحصیل علوم دینی می‌پردازد. «وی تحصیلات مقدماتی و مقداری از فقه و اصول را در نزد دانشمندان قزوین به پایان برده و آن گاه رهسپار قم می‌شود. در آنجا در حوزه درسی علامه محقق میرزای قمی حضور یافته و سپس به اصفهان می‌رود و از بزرگان این شهر، حكمت و كلام را فرا می‌گیرد. بالاخره به كربلا می‌آید و چند سالی در درس «صاحب ریاض» شركت جسته و بعد به ایران (تهران یا قزوین) باز می‌گردد.»[4]
استادان
2. پدرش ملا محمد ملائكه (متوفا: 1200 هـ . ق.)
2. ملا آقا بید‌ابادی (متوفا: 1197 هـ . ق.)
3. ملا علی نوری (متوفا: 1246 هـ . ق.)
4. آقا محمد باقر وحید بهبهانی (متوفا: 1205 هـ . ق.)
5. علامه سید علی طباطبایی اصفهانی حائری، معروف به «صاحب ریاض» (متوفا: 1231 هـ . ق.).
6. میرزا ابوالقاسم گیلانی قمی، معروف به «میرزای قمی» و «صاحب قوانین» (متوفا: 1231 هـ . ق.).[5]
7. علامه شیخ جعفر كاشف الغطاء (متوفا: 1228 هـ . ق.).
8. سید محمد طباطبایی، معروف به «سید محمد مجاهد» (متوفا: 1242 هـ . ق.).[6]
محمد تقی برغانی درباره شیخ جعفر كاشف الغطاء می‌گوید:
«روزی مرحوم شیخ جعفركاشف الغطاء وارد قزوین شد، وقت خواب فرا رسید و همه خوابیدند و من هم در گوشه آن باغ خوابیدم. چون پاسی از شب گذشت، شنیدم شیخ مرا صدا می‌زند و می‌گوید: «برخیز و نماز شب به جای آر.» عرض كردم: «بلی بر می‌خیزیم.» شیخ رد شد و من دوباره خوابیدم. ناگهان صدایی به گوشم خورد؛ به دنبال آن روانه شدم. وقتی به نزدیك جایی كه سرو صدا می‌آمد رسیدم، دیدم جناب شیخ به تضرع و گریه و مناجات مشغول است و صدای ایشان چنان در من اثر گذاشت كه از آن شب تاكنون كه 25 سال می‌گذرد، هر شب بر می‌خیزم و به مناجات مشغول می‌شوم.»[7]