تبیان، دستیار زندگی

زین پس تمامی نظر سنجی هایی که درسایت قرار گرفتند ، در این تاپیک قرار داده خواهند شد ، هر نظر سنجی به مدت یک هفته در انجمن قرار می گیرد و سپس در هفتیمن روز نمایش خود در این تاپیک ادغام خواهد شد . 

هوالباقی...

سلام

واو چه بحثای قدیمی اومده رو

من نمیگم بازیگر  نیست ولی خیلی بازیش خشكه هیچ وقت به دلم نمیشینه هرنقشیم كه قبول نمكینه

همین

یا حق

سلام

من راستش شبكه ی 3و 4 رو انتخاب میكنم مث بیشتر دوستان

یا حق

وایییییییییییییییییی

اگه بچههای کلاسمون این نظراتو بخونند ...می کشنتون

من همیشه بهشون می گم این گلزار اصلا بازیگر نیست...بد بازی می کنه

ولی تو گوششون فرو نمیره که نمیره

ایول ایول می بینم اینجا همه با من هم عقیده هستند.

ولی من همیشه میرم سینما فیلماشو می بینم نمی دونم چرا!

چقدر بد تمام شد ... اما ...
نمیدونم از کجا باید شروع کنم. الان ساعت 21:56 روز 22 مرداد ماه سال 87 است.میخوام این روز رو همیشه یادم باشه.یادم باشه که چه چیزی دیدم...خیانت ، حماقت ، لغزش ، عشق ، نفرت ،وفاداری،... . میخوام بدونم که سریالی با این عظمت هرگز ندیده ام ؛ و احتمالاً هرگز نخواهم دید.بسیار حرفها دارم.با چشم اشکین مینویسم...
برای خودم متاسفم که این فیلم رو از قسمت های ابتدایی دنبال نکردم.شاید با امروز روی هم 10-12 قسمت هم از این مجموعه ندیده بودم.در نظر من هر قسمت این سریال به 100 قسمت سریالهای ایرانی و 10 قسمت سریالهای خارجی ، میارزید.چرا که این سریال نه تنها با رعایت تمام شئونات اخلاقی ساخته شده بود بلکه در آن فکر نکنم که حتی یکبار هم دستی به دستی خورد و فردی فرد دیگر را در آغوش گرفت؛بجز آن صحنه دلخراش کشته شدن "جانگ بوگو" .حتی در جنگها هم با دست همدیگر را هل نمیدادند.پس چه چیزی ما را به طرف این شاهکار میکشاند؟
مطمئن باشید که اگر موزیک های این فیلم نبود ، شما یکسال تمام این سریال را دنبال نمیکردید.من هم همینطور.موزیکهای حماسی بسیار زیبای این شاهکار بودند که تپش قلب مارا بالا میبردند نه چیز دیگر.این آهنگها را باید برای همیشه داشت تا هنگام گوش دادن به آنها ، همه چیز در ذهنتان زنده شود...
بسیار حرفها دارم.نمیدانم از چه بگویم.
جالب است که بدانید همه عوامل این سریال با هم مرتبت بودند و اگر یکی نبود ، سریال کاملاً متفاوت تمام میشد.اگر یومان (قاتل جانگ بوگو) آن حماقت رو نمیکرد و به حرف جانگ گوش میداد و اونو نمیکشت ،سریال به گونه ای دگر تمام میشد.اگر یومان از بانو جانگ کوا جواب مثبت شنیده بود ، اینگونه تمام نمیشد. اگر ، اگر و اگر....
تا بحال بعد از هیچ سریالی اینقدر ناراحت نبودم.تا حالا وسط هیچ سریالی اینقدر اشک نریخته بودم. نمیدونم چرا اینقدر ناراحت شدم.فکر کنم بخاطر وفاداری افراد به هم بود.البته بجز یک نفر ... قاتل جانگ بوگو.ناراحت کننده ترین قسمت این سریال ، لحظه ای بود که فقط دو نفر از افراد جانگ بوگو زنهد مانده بودند؛ دوفرمانده وفادارش.لحظه ای که فرمانده نیانگ (همانی که جوانتر بود) فریاد کشید و به سپاهیانی که دورشان را محاصره کرده بودند تازید ، من دیگر طاقت نیاوردم... هیچ نمیتوانم بگویم.
در این سریال هیچکس به اربابش خیانت نمیکرد.همه فقط برای اربابشان زنده بودند.انگار که خدا آنان را دستور به این کار داده بود. در این سریال وفاداری به حد اعلا رسیده بود.آنان هنگام مرگ در راه اربابشان ، خوشحال بودند.این را میتوان از حرکت آخرشان فهمید.ای کاش که من هم جای یکی از آنها بودم.خوش بحالشان...
ترس وجود نداشت.تنها دو نفر بودند که ترس را درچهره شان میشد درک کرد: "کیم یانگ" و "بانو جنی".میدانید چرا؟ چون دیگران به دنیا دل نبسته بودند. آنان به اربابشان خدمت میکردند و هنگام مرگ خوشحال بودند.این یعنی خوشبختی.اما آن دو فرد به مال و منال دنیا دل بستند و هیچوقت از زندگی خود لذت نبردند.طالب قدرت بودند .روحی نداشتند که به آن هم توجه کنند. دلی نداشتند نبود که بسوزد .
اگر با چشم دیگر به این سریال نگاه کنیم ، میتوانیم زندگی خود را از روی آن بسازیم.مطمئن باشید که آنقدر نکات آموزنده در این سریال بود که در هیچ فیلم و سریال دیگری نبوده است.هرگز چنین اعتمادی ندیده بودم...هرگز چنین خیانتی ندیده بودم...هرگز چنین حماقتی ندیده بودم ...و هرگز چنین وفاداری و عشقی ندیده بودم.
بنظر شما "یومان" بازنده بود یا برنده؟ واقعاً نمیدانم.شما بگویید.شاید بازنده بود ...بخاطر حماقتش و شاید برنده بود... بخاطر رسیدن به خواسته اش؛ یعنی هنگامی که با مرگ خود ، عشقی را که در دل دارد نیز با خود ببرد. شاید یک قربانی بود. نمیدانم.شما بگویید...
اما... آنچه مسلم است این است که محور داستان بر روی بانو "جانگ کوا" بود.همه اتفاقات به نوعی به او ختم میشدند و در آخر تنها او بود که زنده ماند.دلیل این کار را نمیدانم.اما حتماً نویسنده نکته ای در این کارش دارد.باید از او پرسید .خیلی چیزها را باید از او پرسید...
در دنیای "امپراتور دریا" ، دین وجود نداشت.اعتقادات مذهبی و کورکورانه وجود نداشت.همه چیز بر منطق بود.این دیگر نقطه عطف این سریال بود.
"جانگ بوگو" شخصیتی بسیار مهربان داشت.فردی جدی که با مدیریت مبتکرانه و عالی خود ، از عرش به فرش رسیده بود. با فکر و ندای درون خود زندگی میکرد.اگر این داستان واقعی بود ، فکر نمیکنم که فردی با این عظمت در طول تاریخ وجود داشته است ؛ هیچوقت ...


خیلی حرفها دارم.اما دیگر نمیتوانم بنویسم.
به نظر شما چه کسی بازنده اصلی بود؟
-----
شما هم لطفاً هر نکته و ... که از این سریال میدانید ،برای من بنویسید تا بیشتر به عظمت این سریال و نکات نهفته در آن پی ببرم.

اگر نکته قابل توجه دیگری به ذهنم خطور کرد ،حتماً در همینجا مینویسم.

-----
ویرایش: این وبسایت رسمی امپراتور دریاست .البته در ایران. چیزهای بسیار جالب توجهی توش پیدا میشه.با تشکر از کسری جان بخاطر معرفی این سایت

                                                         سلام

یه سوال دارم بنظر شما بهترین بازیگر سریال ترانه مادری کیه؟یعنی کی از همه بهتر نقششو

                                                      بازی می کنه؟

فقط یک گزینه رو انتخاب کنید لطفا.

الف)هما وستا

ب)دانیال حکیمی

ج)فاطمه گودرزی

د)محسن افشانی

ه)سیاوش خیرابی

و)مینا لاکانی

ز)بیتا سحر خیز

                             خوشحال میشم تو این نظر سنجی شرکت کنید.

می خواستم اسم محمد حاتمی و حسین سحرخیز و ... رو هم بنویسم دیدم زیاد میشه.

                                     یادتون نره فقط یکی از موارد بالا رو

                                                      انتخاب کنید.

بسه دیگه مرد که گریه نمی کنه

زیاد هم گریه دار نبود.

من فقط قسمت آخر این سریالو کامل دیدم.

خانوادمون همه دوست داشتن ولی من

یادمه ننشستم باهاشون این سریالو خوب ببینم.

جالبه شما تنها کسی هستین که از این سریال اینقدر تعریف کردید.همه اونایی که عاشق

 امپراطور دریا بودن با دیدن قسمت آخرش گفتن چقدر مزخرف بود .یک سال مارو سر کارگذاشتو

از این حرفها-من حرف خاصی درباره این سریال ندارم.

ولی خوب بود کلیشه ها رو از بین برد چون همیشه افراد خوب پیروز میشدن و فیلم به خوبی و

خوشی تموم میشد ولی ایندفعه اینجوری نبود.

موفق باشید.

اول سلام

از همتون ممنونم كه اینقدر بحث های جالب می گذارید تا یه عده كه علاقمندند نظر بدن و اینكه من در سریال ترانه مادری بازی آقای دانیال حكیمی رو می پسندم چون بازیشون خیلی ملموس و طبیعیه هر چند كه نباید این قضیه رو انكار كرد كه محسن افشانی و سیاوش خیرابی واقعا زیبا بازی كردن با اینكه شاید تجربه چندانی در این عرصه نداشتن                                              واینكه می خواستم یه در خواست ازتون بكنم كه درباره ی موضوعات فیلم هایی كه الان داره در سینمای ما خیلی تكراری میشه هم یه بحث بگذارین.       از همتون ممنونم 

فعلا خدانگهدار                                                     

سه در چهار عالی بود

اما ترانه مادی حرس ادمو در میاره كه به پسرا داستانو بگن

هوالباقی...