پیامبر اکرم (ص)
:
در دنيا چون ميهمانان باشيد ، و مسجدها را خانه كنيد ، دلها را به رقت عادت دهيد ، و انديشه و گريه بسيار كنيد ، و هوسها شما را از راه نبرد .بناها ميسازيد كه درآن ساكن نمي شويد ، و چيزها فراهم ميكنيد كه نميخوريد ،و اميدها داريد كه بدان نميرسيد .
كونوا في الدنيا اضيافا ، واتخذوا المساجد بيوتا ، عودوا قلوبكم الرقة واكثرواالتفكر والبكاء ولا تختلفن بكم الاهواء تبنون ما لا تسكنون وتجمعون ما لا تأكلونوتأملون ما لا تدركون .
نهج الفصاحه ، ص 463 ، ح 2188
امام سجاد (ع)
:
بار خدايا اين گردن من است كه ( اندوه ) گناهان آن را باريك كرده ، پس بر محمد و آل او درود فرست ، و به عفو خود آن را ( از كيفرت ) آزاد كن ، و اين پشت من است كه خطاها آن را سنگين كرده ، پس بر محمد و آل او درود فرست ، و به انعام خود آن را سبك نما
اللهم و هذه رقبتي قد ارقتها الذنوب ، فصل علي محمد و اله ، و اعتقها بعفوك ، و هذا ظهري قد اثقلته الخطايا ، فصل علي محمد و اله ، و خفف عنه بمنك .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
بترسيد از نفرين پدر كه از شمشير برنده تر است .
إياكم و دعوة الوالد فإنها أحد من السيف .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 273
امام صادق (ع)
:
كسي كه چهل مؤمن را ( در دعا ) جلو اندازد و سپس دعا كند دعايش اجابت شود .
من قدم أربعين من المؤمنين ثم دعا استجيب له .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 273
امام سجاد (ع)
:
اي خداي من اگر در پيشگاه تو بگريم تا پلكهاي چشمانم بيافتد ، و به آواز بلند بنالم تا صدايم قطع گردد ، و در برابر تو بايستم تا پاهايم ورم كند ، و براي تو ركوع كنم ( خم شوم ) تا استخوان پشتم از جا كنده شود ، و تو را سجده نمايم ( پيشاني به خاك نهم ) تا اين كه سياهي ( يا كاسه ) چشمهايم پنهان شود ( به گودي رود ) و همه عمر خاك زمين بخورم و تا پايان زندگي آب خاكستر آلود بياشامم ، و در بين اينها به ذكر تو گويا باشم تا زبانم كند شود ، سپس از شرمندگي از تو چشم به اطراف آسمان نياندازم ، با اين رفتارها سزاوار از بين بردن گناهي از گناهانم نمي گردم
يا الهي لو بكيت اليك حتي تسقط اشفار عيني ، و انتخبت حتي ينقطع صوتي ، و قمت لك حتي تتنشر قدماي ، و ركعت لك حتي ينخلع صلبي ، و سجدت لك حتي تتفقا حدقتاي ، و اكلت تراب الارض طول عمري ، و شربت ماء الرماد اخر دهري ، و ذكرتك في خلال ذلك حتي يكل لساني ، ثم لم ارفع طرفي الي افاق السماء استحياء منك ما استوجبت بذلك محو سيئة واحدة من سيئاتي .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
:
اگر گامهايم استوار ماند و از اين فتنه ها خلاص گردم اموري را تغيير خواهم داد [ و بدعتهائی را که گذارده اند از ميان خواهم برد ]
272 - وقال [ع ] : لو قد استوت قدمای من هذه المداحض لغيرت اشياء
نهج البلاغه
امام علی (ع)
:
[14] يقين بدانيد که خداوند برای بنده [15] اگر چه بسيار چاره جو سخت کوش و در طرح و نقشه نيرومند باشد [1] بيش از آنچه در کتابش مقدر شده قرار نداده است و ناتوانی بنده و کمی چاره جوئی وی[2] موجب نمي شود که آنچه برايش مقرر گشته به او نرسد . کسي که از اين حقيقت آگاه باشد [3] و به آن عمل نمايد از همه کس در جلب منفعت آسايش و راحتيش بيشتر است . اما کسیکه اين واقعيت را نداند و در آن ترديد داشته باشد [4] از همه مردم گرفتارتر و زيانکارتر است چه بسيارند افرادی که مشمول نعمت خداوند قرار گرفته اند اما اين نعمت مقدمه بلا و هلاکت برايشان محسوب مي گردد . [5] چه بسيارند افرادیکه در بلا و سختی قرار دارند اما اين وسيله ای برای آزمايش و تکامل آنها است بنابراين ای کسیکه مي خواهی از اين گفته بهره گيری[ و ایشنونده ] بر سپاس و شکر نعمتها بيفزا [6] و از سرعت و شتاب در به دست آوردن دنيا بکاه . و هنگامی که به پايان روزی رسيدی توقف کن
273 - [14] وقال [ع ] : اعلموا علما يقينا ان الله لم يجعل للعبد [15] و ان عظمت حيلته ، و اشتد طلبته ، و قويت مکيدته [1] اکثر مما سمی له الذکر الحکيم ، و لم يحل بين العبد فی ضعفه و قله حيلته ، [2] و بين ان يبلغ ما سمی له فی الذکر الحکيم و العارف لهذا ، [3] العامل به ، اعظم الناس راحه فی منفعه ، و التارک له الشاک فيه [4] اعظم الناس شغلا فی مضره لا و رب منعم عليه مستدرج بالنعمی ، [5] و رب مبتلی مصنوع له بالبلوی فزد ايها المستنفع فی شکرک ، [6] و قصر من عجلتک ، وقف عند منتهی رزقک
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
و اگر من را بيامرزي هنگامي كه آمرزش تو را سزاوار گردم ، و ببخشي آنگاه كه شايسته عفو تو شوم پس آن آمرزش و بخشيدن از روي شايستگي من لازم نگشته ( بلكه از فضل و احسان تو بوده ) زيرا جزاي من از تو در نخستين بار كه تو را معصيت كردم آتش بوده ، پس اگر من را كيفر نمايي درباره من ستم ننموده اي
و إن كنت تغفر لي حين استوجب مغفرتك ، و تعفو عني حين استحق عفوك فإن ذلك غير واجب لي باستحقاق ، و لا انا اهل له باستيجاب ، اذ كان جزائي منك في اول ما عصيتك النار ، فإن تعذبني فأنت غير ظالم لي .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
پيامبر خدا فرموده : دعاي شخصي كه براي غايبي دعا كند زودتر از دعاهاي ديگر به اجابت مي رسد .
قال النبي (ص ) : ليس شيء أسرع إجابة من دعوة غائب لغائب .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 274
امام صادق (ع)
:
هركس كه ده بار بگويد : يا الله يا الله به او گفته شود : بله حاجتت چيست ؟
من قال : يا الله يا الله - عشر مرات - قيل له : لبيك ما حاجتك ؟
اصول كافي ، ج 4 ، ص 287