تبیان، دستیار زندگی

امام سجاد (ع) : اي خداي من ، كيست به رستگاري خود از من نادان تر و از بهره خود فراموشكارتر و از اصلاح و سازگار نمودن نفس خود دورتر در حالي كه روزي را كه بر من رسانده اي در نافرمانيت كه من را از آن بازداشتي صرف مي كنم ؟ و كيست از من در نادرستي فرو رونده تر و بر اقدام به بدي سخت تر هنگامي كه بين دعوت تو ( به سعادت و نيكبختي ) و دعوت شيطان ( به شقاوت و بدبختي ) مي ايستم پس با اين كه در پذيرفتن هر يك از آن دو دعوت توانا هستم ) دعوت شيطان را نه از روي نابينايي در شناختن او و نه از روي فراموشي ( گمراه كردن ) او مي پذيريم ؟

فمن اجهل مني يا الهي ، برشده ؟ و من اغفل مني عن حظه ؟ و من ابعد مني من استصلاح نفسه حين انفق ما اجريت علي من رزقك فيما نهيتني عنه من معصيتك ؟ و من ابعد غورا في الباطل ، و اشد اقداما علي السوء مني حين اقف بين دعوتك و دعوة الشيطان فاتبع دعوته علي غير عمي مني في معرفة به و لا نسيان من حفظي له ؟

امام صادق (ع) : هركس كه بسيار ياد خداي متعال كند خداوند او را در بهشتش در كنف رحمت خود جا دهد .

من اكثر ذكر الله عز و جل أظله الله في جنته .

امام صادق (ع) : خداي متعال فرموده : هركس مرا در نهاني ياد كند من او را آشكارا ياد مي كنم .

قال الله عز و جل : من ذكرني سرا ذكرته علانية .

امام سجاد (ع) : و من در اين هنگام باور دارم كه سرانجام ( نتيجه ) دعوت تو بهشت و انجام دعوت او آتش است

و انا حينئذ موقن بأن منتهي دعوتك الي الجنة ، و منتهي دعوته الي النار .

امام علی (ع) : کسی از آن حضرت خواست تا ايمان را برايش توصيف کند .امام فرمود : فردا نزد من بيا تا در حضور جمعيت تو را از آن آگاه سازم که اگر گفته ام را فراموش کنی ديگری برايت حفظ و نگهداری کند چرا که سخن همچون شتر فراری است که بعضی آنرا پيدا مي کنند و بعضی آن را نمي يابند شريف رضی مي گويد : اما اصل پاسخ امام را به اين شخص سابقا [ در کلام 31 ] تحت عنوان الايمان علیاربع شعب : [ اربع دعائم ] آورديم .

266 - و ساله رجل ان يعرفه الايمان فقال [ع ] : اذا کان الغد فاتنی حتی اخبرک علی اسماع الناس ، فان نسيت مقالتی حفظها عليک غيرک ، فان الکلام کالشارده ، ينقفها هذا و يحطئها هذا و قد ذکرنا ما اجابه به فيما تقدم من هذا الباب و هو قوله : [[ الايمان علی اربع شعب ] ]

پیامبر اکرم (ص) : معده خانه مرض است ، و پرهيز سرآمد دواه است .

المعدة بيت الداء ، والحمية رأس كل دواء .

امام علی (ع) : ای فرزند آدم غم و اندوه روزی که نيامده بر آن روزی که در آن هستی تحميل مکن چرا که اگر از عمرت باشد روزيت را خداوند در آن روز مي دهد [ و اگر نباشد اندوه چرا ؟ ]

267 - وقال [ع ] : يا بن آدم ، لا تحمل هم يومک الذی لم ياتک علی يومک الذی قد اتاک ، فانه ان يک من عمرک يات الله فيه برزقک

امام سجاد (ع) : منزه و پاكي ( شگفتا ) چه شگفت آور است آنچه درباره خود به آن گواهي مي دهم ، و كار پنهاني خويش را شمارش مي نمايم ( آشكارا مي سازم )

سبحانك !! ما اعجب ما اشهد به علي نفسي ، و اعدده من مكتوم امري .

امام صادق (ع) : كسي كه در ميان غافلان ياد خداي متعال كند مانند كسي است كه در ميان جنگجويان بجنگد .

الذاكر لله عز و جل في الغافلين كالمقاتل في المحاربين .

امام صادق (ع) : هرگاه بنده زياد استغفار كند نامه عملش بالا رود در حاليكه مي درخشد .

اذا أكثر العبد من الاستغفار رفعت صحيفته و هي تتلألأ .