بنام خدا
سلام
كذب اصاحب لیكة المرسلین (176)
اذ قال لهم شعیب الا تتقون (177)
انى لكم رسول امین (178)
فاتقوا اللّه و اطیعون (179)
و ما اسلكم علیه من اجر ان اجرى الا على رب العالمین (180)
اوفوا الكیل و لا تكونوا من المخسرین (181)
و زنوا بالقسطاس المستقیم(182)
و لا تبخسوا الناس اشیاءهم و لا تعثوا فى الارض مفسدین(183)
و اتقوا الذى خلقكم و الجبلة الاولین (184)
قالوا انما انت من المسحرین (185)
و ما انت الا بشر مثلنا و ان نظنك لمن الكاذبین (186)
فاسقط علینا كسفا من السماء ان كنت من الصادقین (187)
قال ربى اعلم بما تعملون (188)
فكذبوه فاخذهم عذاب یوم الظلة انه كان عذاب یوم عظیم (189)
ان فى ذلك لایة و ما كان اكثرهم مؤمنین (190)
و ان ربك لهو العزیز الرحیم (191)
اصحاب ایكه نیز پیغمبران را دروغگو شمردند (176)
چون شعیب به ایشان گفت : چرا نمى ترسید (177)
به درستى من پیغمبرى خیرخواه شمایم (178)
از خدا از شما براى پیغمبرى خود مزدى نمى خواهم كه مزد من به عهده پروردگار جهانیان است (180)
پیمانه را تمام دهید (و كم فروشى نكنید)
و مردم را به خسارت نیندازید (181)
و با ترازوى درست، وزن كنید (182)
و چیزهاى مردم را كم ندهید و در این سرزمین به فساد مكوشید (183)
و از آنكه شما و مردم گذشته را آفریده است بترسید (184)
گفتند: حقا كه تو جادو زدهاى (185)
تو جز بشرى مانند ما نیستى و ما ترا دروغگو مى پنداریم (186)
اگر راست مى گویى پاره اى از آسمان را روى ما بینداز (187)
گفت : پروردگارم به اعمالى كه مى كنید داناتر است (188)
پس دروغگویش شمردند و به عذاب روز ابر (آتشبار) دچار شدند كه عذاب روزى بزرگ بود (189)
كه در این عبرتى است ولى بیشترشان ایمان آور نبودند (190)
و پروردگارت نیرومند و رحیم است (191)
اشاره به اینكه اصحاب ایكه چه كسانى بوده اند: كلمه (ایكه ) به معناى بیشه اى است كه درختان تو در همى داشته باشد. بعضى گفته اند این بیشه جنگلى بوده در نزدیكیهاى مدین كه طایفه اى در آن زندگى مى كرده اند و از جمله پیامبرانى كه به سویشان مبعوث شده شعیب (علیه السلام) بوده است.