امام سجاد (ع)
:
بار خدايا من را به نوميدي از عدل و دادگري خود آزمايش مفرما ، و ستمگرم را به آسودگي از ناداني به ( كيفر ) خويش مياز ، تا بر ستم بر من ادامه دهد و بر حقم دست يابد ، و به زودي آنچه ( كيفري ) كه به ستمگران وعده داده اي به او بنما ، و اجابت ( دعايي ) را كه به بيچارگان وعده داده اي به من هويدا ساز
اللهم لا تفتني بالقنوط من انصافك ، و لا تفتنه بالامن من انكارك ، فيصر علي ظلمي ، و يحاضرني بحقي ، و عرفه عما قليل ما اوعدت الظالمين و عرفني ما وعدت من اجابة المضطرين .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
هميشه پدرم مي فرمود : پناه مي بريم به خدا از گناهاني كه در نابودي شتاب كنند و مرگ ما را نزديك سازند و خانه ها را ويران كنند و آنها : قطع رحم و آزردن و نافرماني پدر و مادر و واگذاردن احسان و نيكي است .
كان أبي يقول : نعوذ بالله من الذنوب التي تعجل الفناء و تقرب الَجال و تخلي الديار و هي قطعية الرحم و العقوق و ترك البر .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 184
امام صادق (ع)
:
چون گناه بنده بسيار گردد ( و خدا بخواهد او را پاك كند ) و چيزي از كردار ( نيك ) نداشته باشد كه آن را جبران كند و كفاره گناهان او شود او را با اندوه گرفتار سازد تا كفاره گناهانش گردد .
ان العبد اذا كثرت ذنوبه و لم يكن عنده من العمل ما يكفرها ابتلاه بالحزن ليكفرها .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 180
امام سجاد (ع)
:
بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و من را به پذيرفتن آنچه بر سود و زيانم مقدر نموده اي توفيق ده ، و به آنچه ( سودي كه ) براي من ( از ديگري ) و از من ( براي ديگري ) گرفته اي خشنودم گردان ، و به راستترين راه راهنماييم نما ، و به آنچه سالمتر است ( از آفات ) بگمارم
اللهم صل علي محمد و اله ، و وفقني لقبول ما قضيت لي و علي ، و رضني بما اخذت لي و مني ، و اهدني للتي هي اقوم ، و استعملني بما هو اسلم .
صحيفه سجاديه
امام علی (ع)
: کسیکه با دست کوتاه ببخشد با دست بلند به او بخشيده مي شود. شريف رضی مي گويد : معنی سخن اين است که : آنچه انسان از اموال خود در راه خير و نيکی انفاق مي کند هر چند کم باشد خداوند جزا و پاداش او را بسيار مي دهد . و منظور از دو دست در اينجا دو نعمت است . که امام عليه السلام بين نعمت پروردگار و نعمت از ناحيه انسان را با کوتاهی و بلندی فرق گذاشته . نعمت و بخشش از ناحيه بنده را کوتاه و آنکه از ناحيه خداوند است بلند قرار داده و اين بدان جهت است که نعمت خدا هميشگی و چند برابر نعمت مخلوق است چرا که نعمت خداوند اصل و اساس تمام نعمتها است بنابراين تمام نعمتها به نعمتهای خدا بازمي گردد و از آن سرچشمه مي گيرد .
232 - وقال [ع ] : من يعط باليد القصيره يعط باليد الطويله قال الرضی اقول و معنی ذلک ان ما ينفقه المرء من ماله فی سبيل الخير و البرو ان کان يسيرا فان الله تعالی يجعل الجزاء عليه عظيما کثيرا، واليدان ها هنا : عباره عن النعمتين ، ففرق [ع ] بين نعمه العبد ونعمه الرب تعالی ذکره ، بالقصيره و الطويله ، فجعل تلک قصيره و هذه طويله ، لان نعم الله ابدا تضعف علی نعم المخلوق اضعافا کثيره ، اذ کانت نعم الله اصل النعم کلها ، فکل اليها ترجع و منها تنزع
نهج البلاغه
امام علی (ع)
:
امام عليه السلام به فرزندش حسن چنين فرمود : کسی را به مبارزه دعوت مکن و اگر تو را به مبارزه بطلبند اجابت کن چرا که دعوت کننده به مبارزه ياغی و ستمکار است و ياغی و ستمکار در هر حال مغلوب است
233 - و قال [ع ] لابنه الحسن عليهما السلام : لا تدعون الی مبارزه ، وان دعيت اليها فاجب ، فان الداعی اليها باغ ، و الباغی مصروع
نهج البلاغه
امام سجاد (ع)
:
بار خدايا و اگر نيكي من نزد تو در تأخير گرفتن حق من و به كيفر نرساندن ستمگر من است تا روز رستاخيز ( روزي كه حق و باطل از هم جدا مي شود ) و جاي گرد آمدن دشمنان ، پس بر محمد و آل او درود فرست ، و من را ( در هر كاري ) به تصميم نيكو و شكيبايي هميشگي كمك فرما
اللهم و ان كانت الخيرة لي عندك في تاخير الاخذ لي و ترك الانتقام ممن ظلمني الي يوم الفصل و مجمع الخصم ، فصل علي محمد و اله ، و ايدني منك بنية صادقة و صبر دائم .
صحيفه سجاديه
امام صادق (ع)
:
مؤمن خواب هولناك ببيند و گناهش آمرزيده شود و تنش رنج كار ببيند پس گناهش آمرزيده شود .
ان المؤمن ليهول عليه في نومه فيغفر له ذنوبه و إنه ليمتهن في بدنه فيغفر له ذنوبه .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 180 - 181
امام صادق (ع)
:
چون خداي متعال خير بنده اي را خواهد به عقوبت او در دنيا بشتابد و چون بدي درباره بنده اي خواهد گناهانش را بر او نگهدارد تا در روز قيامت ( كيفر ) همه را به او دهد .
اذا اراد الله عز و جل بعبد خيرا عجل له عقوبته في الدنيا و اذا اراد بعبد سوءا أمسك عليه ذنوبه حتي يوافي بها يوم القيامة .
اصول كافي ، ج 4 ، ص 181
امام سجاد (ع)
:
و از خواهش بد و حرص آزمندان ( به دنيا ) پناه ده ، و در دل من نمونه پاداشي كه برايم ( در آخرت ) اندوخته اي و كيفري كه براي دشمنم آماده ساخته اي را بنگار ، و آن را وسيله خشنودي من به آنچه مقدر فرموده و اطمينانم به آنچه برگزيده اي قرار ده
و اعذني من سوء الرغبة و هلع اهل الحرص ، و صور في قلبي مثال ما ادخرت لي من ثوابك ، و اعددت لخصمي من جزائك و عقابك ، و اجعل ذلك سببا لقناعتي بما قضيت ، و ثقتي بما تخيرت .
صحيفه سجاديه
