تبیان، دستیار زندگی

محققان می گویند که فرزندان باید به مراقبت بیشتراز سالمندانشان تشویق شوند چرا که یک چهارم سالمندانی که تنها زندگی می کنند زندگی خوبی ندارند.  به گزارش سلامت نیوز، تقریبا از هر10 نفر سالمند4، نفر آنان به تنهایی زندگی می کنند و بیماری های مزمنی هم دارند و این نکته نشان دهنده  است که خانواده  باید چگونگی مراقبت از سالمندان خود را یاد بگیرند. اعضای خانواده این پتانسیل را دارند که کمک قابل توجهی به سالمندان کنند و شرایط سلامتی آنها را بهبود بخشند. دکتر ان ماری رزلند، مدرس بالینی در دانشگاه میشیگان دانشکده پزشکی، گفت: اعضای خانواده بعضی از سالمندان نیاز است که مهارت های لازم برای تشویق بیمارانشان به انجام یک رژیم سلامتی خوب را فراگیرند و این خانوده ها باید آموزش مهارت های ارتباط با سالمندان را یاد بگیرند. محققان با بررسی نتایج مطالعات انجام شده در سازمان ملی بهداشت در سال 2006 دریافتند که 93 درصد از بزرگسالان 51 ساله و مسن تر  که دچار یک بیماری مزمنی بودند با  فرزندان بالغ خود زندگی می کنند اما نیمی از آنها تنها هستند و شاید فرزندان آنان  بیش از 10 مایل دورتر از آنان باشند. این افراد حتی هنگامی که همسر خود را در دسترس دارند باز هم نیاز به مراقبت های پزشکی و محدودیت هایی برای سلامت خود هستند خوشبختانه در اکثر موارد فرزندان آنها می تواند با مراقبت، آنان را حمایت کند.  اما دوری فرزندان بزرگسال که دورتر از پدر و مادر خود را به دنبال پیدا کردن کار و یازندگی مقرون به صرفه هستند مانعی برای نظارت و حمایت زندگی سالمندانی است که با انواع بیماریها دست و پنجه نرم می کنند.

mardoom salary

نتایج یک پژوهش جدید نشان داده است که آسپرین می تواند بهترین چاره برای سردردهای میگرنی باشد.  به گزارش ایسنا، در این پژوهش نشان داده شد که هزار میلی گرم دوز آسپرین می تواند ظرف دو ساعت، سردرد میگرنی را کاهش دهد.  به گفته محققان; این دارو هم چنین علائم دیگری مثل حالت تهوع، استفراغ و حساسیت به نور یا صدا را که ناشی از میگرن هستند، کاهش می دهد.  این تحقیق حاصل بازبینی اطلاعات مربوط به 13 پژوهش قبلی است که روی 4 هزار و 222 شرکت کننده داوطلب انجام گرفته است.  شایع ترین نشانه میگرن از هر نوعی که باشد، بروز سردردهای شدید عموما یک یا دو بار در ماه است که بین چهار تا 72 ساعت طول می کشد. این نوع سردرد اغلب یک طرف سر را درگیر می کند و با حالت تهوع و در برخی افراد نیز با استفراغ همراه است. با توجه به تعداد افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند و شدت درد ناشی از آن، میگرن تاثیرات اجتماعی و اقتصادی قابل توجهی برجا می گذارد.  دکتر اندرو مور محقق دپارتمان بیهوشی در بیمارستان جان راد کلیف در آکسفورد در این باره تاکید کرد: مصرف آسپرین به همراه متاکلوپرامید می تواند روش درمانی معقولی برای معالجه حملات شدید میگرنی باشد اما البته در بسیاری افراد ممکن است، تاثیر کافی نداشته باشد. 

نتایج یک تحقیق با عنوان آسیب شناسی زندگی زوج های نابارور نشان می دهد مشکلات روان شناختی از جمله استرس، اضطراب و افسردگی مهمترین و بیشترین مشکلاتی است که زوج های نابارور با آن مواجه هستند.   
این تحقیق با هدف شناسایی و طبقه بندی جامع آسیب های زندگی زوج های نابارور ایرانی توسط "حسین عباسی مولید" کارشناس ارشد مشاوره خانواده و عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند انجام شده است.
وی در خصوص نتایج این تحقیق در گفت و گو با ایرنا گفت: به طور کلی بر پایه نتایج این تحقیق که در آن 39 پژوهش داخلی با موضوعات مرتبط با ناباروری انتخاب و مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته، تمام زوج های نابارور 53 آسیب بالقوه را از زمان تشخیص ناباروری تا پایان فرآیند درمان تجربه می کنند که در این بین مشکلات روانشناختی بیشترین فراوانی را دارد.
این مشاور خانواده با بیان اینکه مشکلات روان شناختی با فراوانی حدود 85 درصد، بیشترین مشکلات زوج های نابارور ایرانی را تشکیل می دهد گفت: در این بین مشکلاتی همچون استرس، افسردگی و اضطراب از همه بیشتر است.
مجری این تحقیق اظهار داشت: در حالی که مشکلات روانشناختی بیشترین فراوانی را در مورد زوج های ناباور دارد، اما درمان این مشکلات کمتر مورد توجه قرار می گیرد و از طرف دیگر همه درمان های بکار رفته برای این افراد، درمان های پزشکی و جسمی است.
وی با بیان اینکه در این تحقیق ، آسیب های زندگی زوج های نابارور ایرانی در ابعاد آسیب های درون فردی، بین فردی و فرافردی طبقه بندی می شود گفت: مهمترین آسیب های زوج های نابارور ایرانی در بخش درون فردی شامل احساس خشم و عصبانیت، غم واندوه،حقارت و درماندگی، کاهش رضایت از زندگی،احساس گناه، استرس،اضطراب، افسردگی، کاهش امید به زندگی و حسادت نسبت به زوج های بارور است.
عباسی اضافه کرد: افت شدید عزت نفس، احساس عدم زیبایی، خود سرزنش گری، ناامیدی، احساس فقدان هدف در زندگی، احساس ناتوانی در پذیرش واقعیت ناباروری، احساس فقدان تکمیل هویت جنسی و عقاید پیرامون خودکشی از دیگر آسیب های درون فردی، زوج های نابارور ایرانی است.
به گفته این محقق، مهمترین مشکل زوج های نابارور در حیطه روابط بین فردی آنها (ارتباط زوجین با همدیگر)، کاهش رضایت مندی زناشویی،کاهش سازگاری زناشویی،کاهش رضایت جنسی، افزایش تعارض زناشویی و ترس از طلاق و جدایی است.
وی افزود:از دیگر مشکلات بین فردی این افراد احساس فقدان تکمیل هویت زناشویی،احساس فقدان نقش والدینی، اشتغال ذهنی بیش از حد نسبت به ناباروری ، عدم توافق در باره شروع و ادامه درمان ناباروری و احساس ناتوانی در پذیرش سبک زندگی بدون فرزند است.
به گفته این کارشناس مشاور خانواده،مشاجره در باره هزینه های درمان نابارری، کاربرد شیوه های مقابله ای ناکارآمد در برابر ناباروری، مشکلات مربوط به فرزند خواندگی و مشکلات مربوط به ازدواج مجدد از دیگر مشکلات بین فردی زوج های نابارور ایرانی است.
عباسی با اشاره به اینکه یکی دیگر از مشکلات زوج های نابارور، در طبقه بندی آسیب های فرافردی و اجتماعی و محیط پیرامون آنها قرار می گیرد گفت: احساس انزوای اجتماعی، حساسیت نسبت به نگرش فامیل، دوستان و جامعه، ترس از پیامدهای مراحل تشخیص و درمان، ناامیدی از نتایج روش های درمانی و احساس فقدان حمایت اجتماعی از جمله مشکلات فرافردی زوجین نابارور است.
وی افزود: از دیگر مشکلات فرافردی زوج های نابارور ایرانی، اختلال در مهارت های شغلی، اختلال در مهارت های اجتماعی، کاهش ارتباطات اجتماعی، ناتوانی در ایفای نقش های اجتماعی و ناتوانی در مقابله با استرس های زندگی است.

ضرورت خدمات روان شناسی
برای زوج های نابارور

مجری تحقیق آسیب شناسی زندگی زوج های نابارور با تاکید بر اینکه مشکلات روانشناختی مهمترین و بیشترین مشکل زوج های نابارور محسوب می شود گفت:بنابراین ضرورت ارایه خدمات روانشاختی و مشاوره های خانوادگی به عنوان درمان های مکمل و پیش نیاز ، ناباروری وجود دارد.
وی افزود: برای نتیجه بخش تر بودن درمان های پزشکی ناباروری لازم است در مراکز درمان ناباروری کشور، در کنار گروه متخصص و پزشک درمان ناباروری، متخصصان روان شناسی و مشاوران خانواده حضور داشته باشند و خدمات درمانی و مشاوره ای خود را در مراحل مختلف قبل از درمان ناباروری، حین درمان و در صورت نیاز بعد از درمان ناباروری ارایه دهند.
عباسی با تاکید بر اینکه درمان های روانشناختی و مشاوره ای زوجین نابارور باید قبل از شروع درمان ناباروی آغاز شوند گفت:بسیاری از زوجین در حالی وارد فرایند درمان ناباروری می شوند که تحت استرس های شدید ناشی از ناامیدی به درمان و آینده و یا فشار های اقتصادی که این درمان ها دارند، آمادگی های لازم برای شروع درمان را ندارند.
وی افزود: به همین علت لازم است برای اثر بخش بودن روش های درمان پزشکی ناباروری،
این افراد قبل از درمان، تحت مشاوره های لازم مهارت های لازم را کسب کنند تا بتوانند استرس خود را کنترل نمایند و با روحیه بهتری درمان را آغاز کنند.
به گفته این محقق ، این در حالی است که خود روش های درمان ناباروری چه به صورت عوارض مصرف داروها یا روش های جراحی یا هزینه های عمل مقداری استرس بر بیمار وارد می آورد، بنابراین در حین درمان نیز لازم است همچنان بیمار تحت خدمات و مشاوره های روان شناسی قرار داشته باشد.
وی یادآور شد:در این تحقیق برای اولین بار در کشور، شناسایی و طبقه بندی جامع از مشکلات زوجین نابارور ارایه شد که در آن تمامی مشکلات دسته بندی شده اند و این آسیب شناسی می تواند در روند تشخیص و درمان ناباروری موثر واقع شود.
مجری تحقیق آسیب شناسی زندگی زوج های نابارور ایرانی تصریح کرد: براساس نتایح حاصل از این تحقیق پیشنهاد می شود، همواره یک روان شناس و مشاور خانواده در مراکز درمان ناباروری در کنار تیم پزشکی، حضور داشته باشد.
وی ادامه داد: همچنین پیشنهاد می شود شروع درمان پزشکی با درمانهای روان شناختی باشد و کار درمان های روان شناختی نیز به عنوان درمان مکمل و پیش نیاز درمان ناباروری مورد توجه قرار گیرد.
در این تحقیق از 39 پژوهش از مقالات فارسی مندرج در مجلات و فصلنامه های داخلی و پایان نامه های کارشناسی ارشد مرتبط با ناباروری در فاصله زمانی 1376 تا 1388 استفاده شده است.
این پژوهش با همکاری دکتر "مریم فاتحی زاده" استادیار دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه اصفهان و دکتر "امیر قمرانی" استاد دانشگاه اصفهان به انجام رسیده است.
از نظر پزشکی ، بارور نشدن یک زوج پس از یک سال تماس جنسی منظم بدون استفاده از هرگونه وسیله پیشگیری از بارداری، ناباروری گفته می شود.
ناباروری یکی از بحران های مهم زندگی است که زندگی زناشویی را تحت تاثیر قرار می دهد به طور تقریبی گفته می شود از هر 10 زوج یکی به ناباروری دچار می شود که بیشتر آنها برای دریافت کمکهای پزشکی اقدام می کنند.
این پژوهش در فصلنامه علمی پژوهشی طب و تزکیه ویژه بهار و تابستان 1388 منتشر شده است.