روزها فکر من این است و همه شب سخنم که چرا غافل از احوال دل خویشتنم
از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود به کجا می روم آخر ننمایی وطنم
مانده ام سخت عجب ز چه سبب ساخت مرا از چه بود است مراد وی از این ساختنم
آنچه از عالم بالا است من آن می گویم رخت بربسته بدانم که بر آنجا فکنم
(ل)