تبیان، دستیار زندگی

سلام دوستان شاید زمانی هم دل شما شکسته شده باشد من نمی دونستم این تاپیک را باید در کدوم انجمن قرار می دادم ، گفتم در اینجا قرار بدهم شاید شماهم شعری یا نوشته ای دارید که در اینجا قرار بدهید

فقط خواهش می کنم مطالبتون به عنوان تاپیک مربوط باشه

خداحافظ گل پونه .گل تنهای بی خونه
لالایی ها دیگه خوابی . به چشمونم نمی شونه
یکی با چشمای نازش دل کوچیکمو لرزوند
یکی با دست ناپاکش گلای باغچمو سوزوند
تو این شب های تو در تو . خداحافظ گل شب بو
هنوز آوار تنهایی .داره می باره از هر سو
خداحافظ گل مریم .گل مظلوم پر دردم
نشد با این تن زخمی . به آغوش تو برگردم
نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم
از این فصل سکوت و شب غم بارونو بردارم
نمی دونی چه دلتنگم از این خواب زمستونی
تو که بیدار بیداری بگو از شب چی می دونی
تو این رویای سر دم گم .خداحافظ گل گندم
تو هم بازیچه ای بودی . تو دست سرد این مردم
خداحافظ گل پونه . که بارونی نمی تونی
طلسم بغضو برداره .از این پاییز دیوونه //خداحافظ

سلام

یه کاری کن که میتونی

یه خونه شو تو ویروونی

از این بیشتر نپرس از عشق

نمیدونم نمیدونی

تو این تقویم دل مُرده

کسی اشکاشو نشمرده

کجا دیدی که تنهایی

غماشو با خودش برده؟

((تنها نباشیم! ))

بنام خدا

سلام

همی این دل پریشان و غم از چهره همی تابد

نگاه یار افسردست و دل من بر نمیتابد

كنون گشته تمام من، تمامی گریه و زاری

برو ای ابر غمهایم كه خورشیدم به من تابد

شكستم من دلی را كه شكسته او دل من را

بدیدم من دلش تابید، چرا اكنون نمیتابد؟

سلام

بشکست اگر دل من به فدای چشم  مستت

روزی استاد وارد کلاس شد ودو خط موازی روی تخته کشید

خط بالایی عاشق خط پایینی خود شد .

اتفاق عشق برای خط پایینی هم افتاد .

ان گاه بود که استاد با بیرحمی فریاد زد دو خط موازی هیچ گاه به هم نمیرسند

در دمیای سایه ها بی وفایی معنا ندارد تا وجود خورشید با تو میمانند

پل پرواز دیروزو نبرد بال امروزم

بلند پروازی از یاران ، منم فردا که می سوزم

به نام با رفاقت ها ، چه زجر از ناکسان بردم

مرا در خود سپر کردن ، ولی خود پشت پا خوردم

چه ها گفتندو نشنیدم ، بدی کردندو بخشیدم

ز تیغ گریه اشکم ریخت ، ولی من باز خندیدم

تماشا کن در این بازی ، همان باران بی تابم

هنوزم مثل خورشیدم ، در اوج قله می تابم .

اگر دل کندم از یاران ، دگر در خود فرو رفتم

مپرس از اعتبار من ، دگر از رنگ و رفتم

دریغا از رفیقانم ، مرا بیگانه می خوانند

مرا چون شمع کشتندو چو پروانه می دانند

کسی که از صدا می گفت ، به لب مهر سکوتم زد

مرا بالای بالا برد ، ولی سنگ سقوطم زد

به هر یاری که رو کردم ، یه دشنه بر لبم می کاشت

هراس هر نفس مردن ، مرا یک دم رها نگذاشت

به جبران کدام نیرنگ ، به من رنگ و ریا کرده ؟

به تاوان کدامین جنگ ، به تن سنگ بلا خورده ؟

سکوتم حرفها دارد ، ولی چشم و دهان بستم

ببین ای خوب دیروزی ، کجا بودم کجا هستم ؟

هرکسی هم نفسم شد،دست آخر قفسم شد
منه ساده به خیالم که همه کار و کسم شد

اونیکه می خواستم اونیکه می خواستم

اونیکه می خواستم منو تنهام گذاشت رفت

اونیکه می خواستم دلمو شکستو

 چش روی آرزوم همیشه بستو

 پشت دلپنجرمون رها شد 

اونیکه می خواستم مث اشک چکیدو

 به آرزوش انگار دیگه رسیدو

 به خاطر هیچی ازم جدا شد

------------------------------------------

اونیکه می خواستم اونیکه می خوستم

اونیکه می خواستم منو تنها گذاشت رفت

اونیکه می خواستم اونیکه می خواستم

اونیکه می خواستم منو تنها گذاشت رفت

----------------------------------------------------------

 اونیکه می خواستم دلم ازم بریدو

با غمو غصه منو آشنا کرد

اونیکه می خواستم منو برد بهشتو

 اسم منو رو سردرش نوشتو

 بهونه کرد بازیه سرنوشتو

تو شهر رویاها منو رها کرد

اونیکه می خواستم منو برد از یادو

 زد زیر عشقش که یادش نیادو

مث همه آدما بی وفا شد

-----------------------------------------------

اونیکه می خواستم اونیکه می خواستم

اونیکه می خواستم منو تنها گذاشت رفت

 اونیکه می خواستم اونیکه می خواستم

 اونیکه می خواستم منو تنها گذاشت رفت

اونیکه می خواستم اونیکه می خواستم

اونیکه می خواستم منو تنها گذاشت رفت

 اونیکه می خواستم اونیکه می خواستم

اونیکه می خواستم منو تنها گذاشت رفت

اونیکه می خواستم

و خدا هست

سلام

امشب از اون شباست که من، دوباره دیوونه بشم
تو مستی و بیخبری اسیر میخونه بشم
امشب از اون شباست که من، دلم میخواد داد بزنم
تو شهر این غریبه ها، دردمو فریاد بزنم

دلم گرفت از آسمون، هم از زمین هم از زمون
تو زندگی چقدر غمه، دلم گرفته از همه
ای روزگار لعنتی، تلخه بهت هرچی بگم
من به زمین و آسمون دست رفاقت نمیدم
دست رفاقت نمیدم، دست رفاقت نمیدم

از این همه دربدری، تو قلب من قیامته
چه فایده داره زندگی؟ این قصه های طاقته
از این همه دربدری، بلب رسیده جون من
به داد من نمیرسه خدای آسمون من

دلم گرفت از آسمون، هم از زمین هم از زمون
تو زندگی چقدر غمه، دلم گرفته از همه
ای روزگار لعنتی، تلخه بهت هرچی بگم
من به زمین و آسمون دست رفاقت نمیدم