تبیان، دستیار زندگی

کاریکلماتور یعنی کاریکاتوری که با کلمات به ثبت می رسد .
کاریکلماتور نامی است که احمد شاملو بر نوشته‌های پرویز شاپور گذاشت. این کلمه ابتدا در سال ۱۳۴۷ در مجله خوشه به سردبیری شاملو به کاربرده شد و حاصل پیوند «کاریکاتور» و «کلمه» است. به نظر شاملو، نوشته‌های شاپور کاریکاتورهایی است که با کلمه بیان شده‌است.

حالا نوبت شما دوستان گرامی است که کاریکاتورهای خود را با کلمه بیان کنید.

تا شقایق هست، زندگی باید کرد.
در چراگاه نصیحت، گاوی دیدم سیر.
چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید.
حیات، غفلت رنگین یک دقیقه‌ی"حواست"
و اگر مرگ نبود، دست ما در پی چیزی می‌گشت.
پرده را برداریم/ بگذاریم که احساس، هوایی بخورد.
من گدایی دیدم، در‌به‌در می‌رفت و آواز چکاوک می‌خواست.
لب دریا برویم/ تور در آب بیندازیم و بگیریم طراوت را از آب.
بهترین چیز، رسیدن به نگاهی است که از حادثه‌ی عشق، تر است.
کسی نیست/ بیا زندگی را بدزدیم، آن‌وقت/ میان دودیدار قسمت کنیم.
من ندیدم دو صنوبر را با هم دشمن/ من ندیدم بیدی، سایه‌اش را بفروشد به زمین.
به سراغ من اگر می‌آیید/ نرم و آهسته بیایید، مبادا که ترک بردارد/ چینی نازک تنهایی من.
زندگی رسم خوشایندی است/ زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ/ پرشی دارد اندازه‌ی عشق.
من قطاری دیدم، فقه می‌برد و چه سنگین می‌رفت/ من قطاری دیدم، که سیاست می‌برد و چه خالی می‌رفت.
من به اندازه‌ی یک ابر دلم می‌گیرد/ وقتی از پنجره می‌بینم حوری/ دختر بالغ همسایه/ پای کمیاب‌ترین نارون روی زمین/ فقه می‌خواند

آن‌قدر مهربان بود برای اینکه مردم در زمستان سرما نخورند, سرشان کلاه می‌گذاشت و در فصول دیگر کلاه‌شان را بر می‌داشت.
همیشه می‌گفت تو نیمه گم شده من هستی؛ وقتی ترکم کرد فهمیدم که از شوق پیدا کردن نیمه گم شده‌اش, خودش را گم کرد!
برای‌این‌که پرنده خیالش به پرواز در نیاید، با‌‌‌لهایش را چید.
آن قدر تند صحبت کرد ، زبانش سوخت

گربه ها عاشق آدم هایی هستند که در زندگی دیگران موش می دوانند .
پزشک ناشی ، به جای تب بر قیچی تجویز می کند .
اسپند دود می کنم که چشمم ، کسی را نخورد .
به نارنجک بدون ضامن ، وام نمی دهند

قناعت را باید از سفره هفت سین یاد گرفت كه سالهاست تعداد سین هایش تغییر نكرده است
خساست را از چشمش یاد گرفته بود كه هر چقدر به آن نور می تاباند ، تنگ تر می شد
آدم ها وقتی به آسمان خوشبین بودند هواپیما ساختند و وقتی بدبین شدند چترنجات را
كسی كه خود را به نور ماه راضی كند ، نور خورشید كورش خواهد كرد
تجربه ، تنها معلمی است كه اول امتحان می گیرد و بعد درس می دهد
از دودلی خسته شده بودم ، یكی از آنها را برای زاپاس كنار گذاشتم
مگسهای قرن 21 ، غذایشان را از زباله های اتمی تامین می كنند
گاهی موقع راه رفتن فراموش می كنم كه دارم می روم یا می آیم
برای اینكه حرف های بزرگ بزنم ، همیشه آنها را متر می كنم
با مخالفت باد ، رضایت بادبادك برای پرواز جلب می شود
در انتخاب واحد زندگی ، دروغ پیش نیاز همه درسهاست

برای تفسیر لحظه ، ثانیه شمار را متوقف كرد
دلم تنگ می شود ، آن را قالب كفاشی می زنم
درخت باردار با خوردن سنگ ، فارغ شد
وقتی دلم می گیرد ، دیگر ول نمی كند
سیب زمینی خاكی ترین میوه هاست
قلم زلزله نگار اندیشه است
در را به روی افكارم محكم بستم .
افكارم را پشت دیوار قاب عكس پنهان كردم
افكارم مرا دنبال می كند حتی در خواب
افكارم را در سكوت زندانی كردم
افكارم را در لابلای كاغذها گم كردم
افكارم بر خلاف من حركت می كنند
تعصبم خودكشی كرد ، تا من راحتر فكر كنم
هنگامی كه تعصب مرد افكارم یك صدا شدند
در روز سالگرد تعصب ، افكارم كروات مشكی زده بود

می خواست در مصرف عقل صرفه جویی کند،عاشق شد.
می خواست در مصرف عشق صرفه جویی کند،ازدواج کرد.
می خواست در مصرف بی خیالی صرفه جویی کند،بچه دار شد.
می خواست در مصرف زندگی صرفه جویی کند،خودش را دار زد.
می خواست در مصرف سلولهای مغز صرفه جویی کند،سیاستمدار یک کشور جهان سومی شد.
می خواست در مصرف انرژی صرفه جویی کند،به خانه آرزوهایش اسباب کشی کرد.
می خواست در مصرف بند رخت صرفه جویی کند،خوابید.(اصولا کارهای بی ربط زیاد می کرد!)
می خواست در مصرف سکوت صرفه جویی کند،به نشانه اعتراض سکوت کرد.
می خواست در مصرف انرژی حاصل از ترافیک صرفه جویی کند،به ابرها قرص ضد بارداری داد.
می خواست در مصرف راه صرفه جویی کند،برگشت!
می خواست در مصرف آب صرفه جویی کند،مطالبش راdelete کرد!

یك عمر منتظر تولد مرگم می مانم.
سر همه پادشاهان كلاه گذاشته اند.
بخاطر احترام مجبور به كلاهبرداری شدم.
نظامی ها وقت رفتن هم سلام می دهند.
زندگی در جشن تولد مرگ شركت نمی كند.
آدم بی اراده كشیدن خجالت را هم نمی تواند ترك كند.
قوهء جاذبه زمین با سرعت همسفر پرنده تیر خورده می شود .
آنقدر كم غذا می خورد كه انگل ها از دستش شكایت كردند.
قوهء جاذبه زمین انتظار سقوط بلند پروازی ها را می كشد .
آنقدر دگراندیش بود كه مغزش افكار خودی را نابود می كرد.
آنقدر دل همه را می سوزاند كه آتش نشانی از دستش شكایت كرد.
قوه جاذبه زمین با سرعت سقوط ، سر در پی میوه رسیده می گذارد .
وقتی پائیز از درخت بالا می رود بهار از این شاخه به آن شاخه می پرد .
ریلهای راه آهن به هم نمی رسند ولی دیگران را به هم می رسانند.
باغبان همزمان با شنیدن صدای پای بهار در گلستان را می گشاید .
باران وقتی از مقابل پرچم رنگین كمان می گذرد سرود آسمانی سر می دهد .
پروانه طوری روی گل می نشیند كه بتواند تصویرش را در شبنم ببیند .
پائیز به اندازه ای به گلستان نزدیك شده كه اشك در چشم بهار حلقه زده است
آنقدر میهمان نواز بود كه اجازه ورود همه انگلها را به بدنش صادر كرده بود.
پرنده در واپسین دم حیات زمستان ، روی درخت عریان با شكوفه بهاری وعدهء دیدار دارد

گل تشنه بر مزار آب می روید .
آرزوی نداشته بر باد نمی رود .
گوش خسته عاشق خداحافظی است .
شب به روشنی روز غروب می كند .
گوش خسته عاشق خداحافظی است .
پرنده گربه را سر به هوا می كند .
قطرات باران در آغوش هم آب می شوند .
عمر پائیز صرف پرپر كردن گلها می شود .
آینه یك تنه در مقابل همه ایستادگی می كند .
زندگی بدون آب از گلوی ماهی پائین نمی رود .
درخت از نردبان چوبی ساخته نشده بالا می رود .
اگر مرگ نباشد تعداد خودكشی سر به فلك می زند .
به عقیده گربه خوشمزه ترین میوه درخت پرنده است .
لحظات گذران ، زنگوله قلب را به صدا در می آورند .
مطالعه د رگورستان احتیاج به ورق زدن سنگ قبرها ندارد .
قطره باران در مركز دایره ای كه روی آب ترسیم میكند ناپدید می شود .
با دسته گلی به شادابی حاصل جمع شكوفه های بهاری به استقبالت می شتابم .
پرنده غمگین آوازی می خواند كه شكوفه شاداب بهاری به یاد گل پرپر شده می افتد .

بخش‌هایی از اشعار سهراب سپهری که بصورت مثل بکار رفته را اینجا می‌گذارم بعنوان شاید کاریکلماتور.

آن‌قدر مهربان بود برای اینکه مردم در زمستان سرما نخورند, سرشان کلاه می‌گذاشت و در فصول دیگر کلاه‌شان را بر می‌داشت.
همیشه می‌گفت تو نیمه گم شده من هستی؛ وقتی ترکم کرد فهمیدم که از شوق پیدا کردن نیمه گم شده‌اش, خودش را گم کرد!
برای‌این‌که پرنده خیالش به پرواز در نیاید، با‌‌‌لهایش را چید.
از ترس مجازات ، افکار عریانش را حجاب پوشاند.
آن قدر تند صحبت کرد ، زبانش سوخت.