تبیان، دستیار زندگی

امام علی (ع) : برای انسان عيب نيست که حقش تاخير افتد عيب آن است که چيزی را که حقش نيست بگيرد .

166 - وقال [ع ] : لا يعاب المرء بتاخير حقه ، انما يعاب من اخذ ماليس له

امام حسین (ع) :

امام حسین (ع) : از حبيب ابن مظاهر اسدي روايت شده است كه از حضرت حسين عليه السلام پرسيد: شما خاندان پيش از آنكه خداوند آدم را بيافريند چگونه بوديد؟ فرمودند: " همانند نورهايي بوديم كه اطراف عرش الهي سير مي كرديم و فرشتگان را درس تسبيح و تهليل و تحميد مي آموختيم ".

عن حبيب بن مظاهر الأسدي أنه قال للحسين (ع ): أي شيء كنتم قبل أن يخلق الله عز و جل آدم (ع )؟ فقال عليه السلام : كنا أشباح نور ندور حول عرش الرحمن ، فنعلم للملائكة التسبيح و التهليل و التحميد.

امام علی (ع) : خودپسندی مانع بزرگ ترقی است .

167 - وقال [ع ] : الاعجاب يمنع الازدياد

امام سجاد (ع) : بار خدايا پس بر محمد و آل او درود فرست ، و رازهاي دلها و جنبشهاي اندامها و نگاههاي پنهاني چشمها و سخنان زبانهاي ما را در آنچه باعث ثواب تو گردد قرار ده تا كار نيكي كه به سبب آن سزاوار پاداش تو گرديم از دستمان نرود ، و كار بدي كه به وسيله آن مستوجب كيفر تو شويم براي ما نماند .

اللهم فصل علي محمد و اله ، و اجعل همسات قلوبنا ، و حركات اعضائنا ، و لمحات اعيننا ، و لهجات السنتنا في موجبات ثوابك حتي لا تفوتنا حسنة نستحق بها جزاءك ، و لا تبقي لنا سيئة نستوجب بها عقابك .

امام صادق (ع) : مؤمن از چهار چيز يا يكي از آنها بركنار نيست : مؤمني كه بر او حسد برد و اين از همه براي او سخت تر است و منافقي كه از او دنبال گيري كند و دشمني كه به جنگ او برخيزد يا شيطاني كه گمراهش كند .

أربع لا يخلو منهن المؤمن أو واحدة منهن : مؤمن يحسده و هو أشدهن عليه ، و منافق يقفو أثره أو عدو يجاهده أو شيطان يغويه .

امام صادق (ع) : دنيا زندان مؤمن است و از چه زنداني خير و خوشي آيد .

الدنيا سجن المؤمن فأي سجن جاء منه خير .

امام سجاد (ع) : بار خدايا اگر بخواهي از ما بگذري از فضل و احسان توست ( نه شايستگي ما ) و اگر بخواهي ما را به كيفر رساني از عدل و دادگري توست ( نه ستم بر ما )

اللهم إن تشأ تعف عنا فبفضلك ، و إن تشأ تعذبنا فبعدلك .

امام علی (ع) : آخرت نزديک است و توقف در دنيا کوتاه .

168 - وقال [ع ] : الامر قريب و الاصطحاب قليل

امام حسین (ع) : فرمودند: از خاندان ما دوازده امام مهدي است كه اول آنان اميرالمؤمنين علي ابن ابيطالب و آخر آنان ، نهمين فرزند من است كه امام قائم به حق است و خداوند به وسيله او زمين را پس از آن كه ( در اثر ظلم و ستم ) مرده است ( با عدل و داد ) زنده خواهد فرمود و دين را كه مهجور گشته بر اديان ديگر برتري داده ، حق را آشكار خواهد نمود. مهدي داراي غيبتي طولاني خواهد بود كه در اثر آن اقوامي راه ارتداد و كفر در پيش خواهند گرفت و جمعي بر دين ثابت خواهند ماند و اين افراد ثابت قدم مورد آزار قرار خواهند گرفت و به آنان خواهند گفت : وعده ظهور امامتان چه وقت است اگر راست مي گوييد؟ ولي بدانيد آن افراد كه در دوران غيبت او بر آزار و تكذيب مردم صبر كنند در اجر و پاداش همانند افرادي مجاهد هستند كه در ركاب رسول خدا با شمشير جهاد مي نموده اند .

قال (ع ): منا إثنا عشر مهديا أولهم أميرالمؤمنين علي بن ابي طالب و آخرهم التاسع من ولدي، و هو: الإمام القائم بالحق يحيي الله به الأرض بعد موتها، و يظهر به دين و يحب الحق علي الدين كله و لو كره المشركون ، له غيبة يرتد فيها أقوام و يثبت علي الدين فيها آخرون فيؤذون و يقال لهم : "متي هذا الوعد إن كنتم صادقين "؟ أما إن الصابر في غيبته علي الأذي و التكذيب بمنزلة المجاهد بالسيف بين يدي رسول الله صلي الله عليه و آله .