تبیان، دستیار زندگی

امام سجاد (ع) : بار خدايا بر محمد و آل او درود فرست ، و نيكي همراه بودن با اين روز را روزي ما گردان ، و ما را از بدي مفارقت و جدا شدن از آن بر اثر نافرماني يا بجا آوردن گناه كوچك يا بزرگ نگهدار ( وصف نمودن امام - عليه السلام - گناه را به كوچك و بزرگ وصف اضافي است مانند بوسيدن زني كه حرام است بوسيدن او كه گناه كوچك است نسبت به زناي با او و بزرگ است نسبت به نگاه كردن به او ، و همچنين است گناهاني كه در اخبار به نام كبائر تعيين شده مانند شرك به خدا و به ناحق ديگري را كشتن و خوردن ربا و مال يتيم ، وگرنه گناه ، كوچك و بزرگ نيست ، بلكه همه گناهان بزرگ است و كوچكي بعضي از آنها نسبت به ديگري است كه عقاب و كيفر آن بيشتر است ، از حضرت صادق - عليه السلام - روايت شده فرمود : الكبائر ، التي اوجب الله عز وجل النار عليها يعني گناهان بزرگ آن است كه خداي عز وجل در برابر آنها آتش را واجب گردانيده )

اللهم صل علي محمد و اله ، و ارزقنا حسن مصاحبته ، و اعصمنا من سوء مفارقته بارتكاب جريرة ، أو اقتراف صغيرة أو كبيرة .

امام سجاد (ع) : و در اين روز براي ما نيكيها را بيافزا ، و از بديها تهي مان ساز ، و دو طرف ( اول تا آخر ) آن را براي ما از ستايش و سپاس و پاداش و اندوخته ( براي آخرت ) و بخشش و نيكي پر گردان

و اجزل لنا فيه من الحسنات ، و اخلنا فيه من السيئات ، و املأ لنا ما بين طرفيه حمدا و شكرا و اجرا و ذخرا و فضلا و احسانا .

امام صادق (ع) : با يكديگر پيوستگي و خوشرفتاري و مهرورزي و عطوفت داشته باشيد .

تواصلوا و تباروا و تراحموا و تعاطفوا .

امام حسین (ع) : تجربيات مداوم بر عقل و شرف و تقواي انسان بيفزايد .

طول التجارب زيادة في العقل و الشرف و التقوي .

امام علی (ع) : [3] امام عليه السلام از ميدان صفين باز مي گشت . به قبرستانی که پشت دروازه کوفه بود رسيد رو بطرف قبرستان کرده فرمود : [4] ای ساکنان خانه های وحشتناک و مکانهای خالی و قبرهای تاريک [5] ای خاک نشينان ای غريبان ای تنهايان ای وحشت زدگان [6] شما در اين راه بر ما پيش قدم شديد و ما نيز به شما ملحق خواهيم شد . [ اگر از اخبار دنيا بپرسيد به شما مي گويم ] [7] اما خانه هايتان را ديگران ساکن شدند همسرانتان به ازدواج افراد ديگر درآمدند و اموالتان تقسيم شد [8] اين خبریاست که در نزد ما است در نزد شما چه خبر ؟ [9] سپس رو به اصحابش کرده فرمود : هرگاه به آنها اجازه سخن داده شود به شما خبر مي دهند که بهترين زاد و توشه در سفر آخرت پرهيزکاری است .

130 - [3] و قال [ع ] ، و قد رجع من صفين ، فاشرف علی القبور بظاهر الکوفه [4] يااهل الديار الموحشه ، و المحال المقفره ، و القبور المظلمه ، [5] يااهل التربه ، يا اهل الغربه ، يا اهل الوحده ، يا اهل الوحشه ، [6] انتم لنا فرط سابق ، و نحن لکم تبع لاحق [7] اما الدور فقد سکنت ، و اما الازواج فقد نکحت ، و اما الاموال فقد قسمت [8] هذا خبر ما عندنا ، فما خبر ما عندکم ? [9] ثم التفت الی اصحابه فقال : اما لواذن لهم فی الکلام لاخبروکم ان [[ خير الزاد التقوی ] ]

امام علی (ع) : [10] امام عليه السلام از کسی شنيد مذمت دنيا مي کند فرمود : اي کسيکه نکوهش دنيا مي کنی [11] در حالیکه تو خود بغرور دنيا گرفتار شده ایو فريفته باطلهای آن هستی آيا تو خود مغرور به دنيا هستی و سپس مذمت آن مي کنی؟ [12] تو از جرم دنيا شکايت داری يا دنيا بايد از جرم تو شکايت کند ؟ کی دنيا تو را گول زده [13] و چه موقع تو را فريب داده است ؟ آيا بمحل سقوط پدرانت در دامن فنا [14] يا به خوابگاه مادرانت در زير خاک تو را فريب داده ؟ چه اندازه با دست خود بيماران را پرستاری کردی؟ [15] در کنار بستر آنها مراقب آنان بودی درخواست شفای آنها را نمودی و از طبيبان برای آنها دارو خواهش کردی[1] در آن روزهائی که داروی تو به حال آنان سودی نداشت و گريه تو فايده این مي کرد ترس و وحشت تو به درد هيچيک از آنها نخورد [2] و کوششهايت برای آنها نتيجه اینداشت و تو قادر بر دفاع از آنها نبودی . [3] دنيا خودش را با اين وضع برای تو مجسم ساخته و با قربانگاههای ديگران قربانگاه تو را . [4] اين دنيا جايگاه صدق و راستیاست برای آنکس که با آن براستی رفتار کند و خانه تندرستی است برای آنکس که از آن چيزی بفهمد [5] و سرایبي نيازی است برای آنکس که از آن توشه برگيرد و محل اندرز است برای آن که از آن اندرز گيرد . [6] مسجد دوستان خدا است و نمازگاه فرشتگان پروردگار و محل نزول وحی الله و تجارتخانه اولياء حق [7] آنها در اينجا رحمت خدا را به دست آوردند و بهشت را سود خود قرار داده اند . چه کسی دنيا را نکوهش مي کند در حاليکه جدائی خود را اعلام داشته [8] فراق خود را خبر داده و مرگ خود و اهلش را بيان کرده است [9] پس دنيا با نمونه هائی از بلاها به آنها نشان داد که اين امر در حق آنها نيز امکان پذير است با سرور و خوشحاليش دلهايشان را بسرور متوجه ساخت [10] گاه هنگام عصر در عافيت است و بهنگام صبح مصيبت گاه تشويق مي کند و گاه مي ترساند گاه تخويف مي کند [11] و گاه برحذر مي دارد و بهمين جهت در صبحگاهان ندامت و پشيمانی گروهی آنرا مذمت مي کنند و در روز قيامت آنرا مدح مي نمايند [12] همان گروهی که دنيا به آنها تذکر داد و آنان متذکر شدند برای آنها سخن گفت آنها تصديقش کردند و اندرز داد و آنها پذيرا شدند .

131 - [10] و قال [ع ] ، و قد سمع رجلا يذم الدنيا : ايها الذام للدنيا ، [11] المغتر بغرورها ، المخذوغ باباطيلها اتغتر بالدنيا ثم تذمها ? [12] انت المتجرم عليها ، ام هی المتجرمه عليک ? متی استهوتک ، [13] ام متی غرتک ? ابمصارع آبائک من البلی [14] ام بمضاجع امهاتک تحت الثری ? کم عللت بکفيک ، [15] و کم مرضت بيديک تبتغی لهم الشفاء ، و تستوصف لهم الاطباء ، [1] غداه لا يغنی عنهم ، و لا يجدی عليهم بکاوک لم ينفع احدهم اشفاقک ، [2] و لم تسعف فيه بطلبتک ، ولم تدفع عنه بقوتک [3] و قد مثلت لک به الدنيا نفسک ، و بمصرعه مصرعک [4] ان الدنيا دار صدق لمن صدقها ، و دار عافيه لمن فهم عنها ، [5] و دار غنی لمن تزود منها ، و دار موعظه لمن اتعظ بها [6] مسجد احباء الله ، و مصلی ملائکه الله ، و مهبط وحی الله ، و متجر اولياء الله [7] اکتسبوا فيها الرحمه ، و ربحوا فيها الجنه فمن ذا يذمها وقد آذنت ببينها ، [8] و نادت بفراقها ، و نعت نفسها و اهلها ، [9] فمثلت لهم ببلائها البلاء ، و شوقتهم بسرورها الی السرور ? [10] راحت بعافيه ، و ابتکرت بفجيعه ، ترغيبا و ترهيبا و تخويفا [11] و تحذيرا ، فذمها رجال غداه الندامه ، و حمدها آخرون يوم القيامه [12] ذکرتهم الدنيا فتذکروا وحدثتهم فصدقوا ، و وعظتهم فاتعظوا

امام حسین (ع) : قناعت موجب آسايش بدنها است .

ألقنوع راحة الأبدان .

امام صادق (ع) : هر كسي كه براي خدا از برادرش ديدن كند ، خداي متعال فرمايد : مرا ديدن كردي و ثوابت بر من است و به ثوابي جز بهشت برايت خرسند نيستم .

من زار أخاه في الله قال الله عز و جل : إياي زرت و ثوابك علي و لست أرضي لك ثوابا دون الجنة .

امام سجاد (ع) : بار خدايا زحمت و رنج ما را بر نويسندگان گرامي ( فرشتگاني كه اعمال را مي نويسند ) آسان گردان ، و نامه هاي ( اعمال ) ما را از حسنات و نيكيهاي ما پر ساز ، و ما را نزد آنان به بدي كردارهاي خود رسوا مكن ( در قرآن كريم " سوره 81 ، آيه 10 " فرمايد : واذا الصحف نشرت يعني و هنگامي كه نامه ها " ي اعمال كه فرشتگان نوشته اند " گشوده شود ، عبدالله ابن موسي ابن جعفر - عليه السلام - گفته : از پدرم پرسيدم آيا هرگاه بنده اراده كند كه گناه يا كار نيكي بجا آورد و فرشته " كه بر اعمال او گماشته شده اند " علم به آن دارند ؟ فرمود : آيا بوي پليد و بوي پاكيزه يكسان است ؟ گفتم : نه ، فرمود : بنده هرگاه اراده نيكو نمايد نفس او با بوي پاكيزه بيرون شود ، پس فرشته سمت راست به فرشته سمت چپ مي گويد : درنگ كن كه اراده نيكو نموده ، و چون آن را بجا آورد زبانش قلم و آب دهانش سياهي " مركب " گردد و آن فرشته آن حسنه را براي او مي نويسد ، و هرگاه اراده گناه كند نفس او با بوي پليد بيرون آيد ، پس فرشته سمت چپ به فرشته سمت راست مي گويد : درنگ كن كه اراده بدي نموده ، و چون آن را بجاي آورد زبانش قلم و آب دهانش سياهي شود و آن فرشته آن را براي او ثبت نمايد )

اللهم يسر علي الكرام الكاتبين مؤنتنا ، و املأ لنا من حسناتنا صحائفنا ، و لا تخزنا عندهم بسوء اعمالنا .

امام سجاد (ع) : بار خدايا در هر ساعتي از ساعتهاي اين روز بهره اي از بندگانت و بهره اي از سپاسگزاريت ، و گواه راستي از فرشتگانت براي ما قرار ده ( توفيق حسنات به ما عطا فرما تا فرشته براي ما گواهي دهد ، و عرب هرگاه چيزي را بستايد آن را به صدق و راستي اضافه مي نمايد )

اللهم اجعل لنا في كل ساعة من ساعاته حظا من عبادك ، و نصيبا من شكرك ، و شاهد صدق من ملائكتك .