تبیان، دستیار زندگی

امام صادق (ع) : بر تو باد كه براي خدا نسبت به مخلوقش خيرخواه باشي كه هرگز خدا را به عملي بهتر از آن ملاقات نكني .

عليك بالنصح لله في خلقه ، فلن تلقاه بعمل أفضل منه .

امام حسین (ع) : حرص و آز نوعي فقر رواني است .

ألشح فقر.

امام علی (ع) : [7] امام عليه السلام در تشييع جنازه ایشرکت کرده بود . صدای خنده مردیرا شنيد فرمود : گوئی مرگ در دنيا بر غير ما نوشته شده [8] و گوئی حق بر غير ما واجب گشته [9] و گوئی اين مردگانی را که مي بينيم مسافرانی هستند که بزودی بسوی ما باز مي گردند [10] آنها را در قبرشان مي گذاريم و ميراث آنها را مي خوريم گوئی بعد از آنها جاودانيم [11] ما هر واعظ و اندرز دهنده ایرا فراموش کرده ايم و هدف مصائب سنگين و آفاتی که هر اصل و فرع را نابود مي کند قرار گرفته ايم .

122 - [7] و تبع جنازه فسمع رجلا يضحک ، فقال : کان الموت فيها علی غيرنا کتب ، [8] و کان الحق فيها علی غيرنا وجب ، [9] و کان الذی نری من الاموات سفر عما قليل الينا راجعون [10] نبوئهم اجداثهم ، و ناکل تراثهم ، کانا مخلدون بعدهم [11] ثم قد نسينا کل واعظ وواعظه ، ورمينا بکل فادح و جائحه

امام علی (ع) : [12] خوشا بحال کسی که در نزد خود کوچک [ و در نظر مردم بزرگ وعزيز ] است و کسب و کار او پاک و حلال [13] و باطن او صالح و شايسته و اخلاق او نيک است و اضافه مال خود را در راه خدا انفاق مي کند [14] و آزار او به مردم نمي رسد سنت و روش پيامبر صلی الله عليه و آله و سلم برای او کافیاست . [ به همين دليل ] بدعتی در دين خدا نمي گذارد . سيدرضی مي گويد : بعضی اين سخن را به پيامبر [ ص ] نسبت مي دهند . و همچنين گفتار قبل [ اشاره به حديث 122 است ] .

123 - و قال [ع ] : طوبی لمن ذل فی نفسه ، و طالب کسبه ، و صلحت سريرته ، و حسنت خليقته ، و انفق الفضل من ماله ، و امسک الفضل من لسانه ، و عزل عن الناس شره ، و وسعته السنه ، و لم ينسب الی البدعه قال الرضی : اقول و من الناس من ينسب هذا الکلام الی رسول الله [ص ] ، و کذلک الذی قبله

امام حسین (ع) : سخاوت و بخشش نوعي بي نيازي است .

ألسخاء غني .

امام صادق (ع) : هر كه به امور مسلمين اهتمام نورزد مسلمان نيست .

من لم يهتم بأمور المسلمين فليس بمسلم .

امام سجاد (ع) : به همه اينها حال ايشان را اصلاح و سازگار مي نمايد ، و اخبار آنان ( اعمال و كردارشان كه از خوبي و بدي آنها خبر مي دهد ) را مي آزمايد ، و مي نگرد كه اينان در اوقات طاعت ( واجب يا مستحب ) و در جاهاي واجبات و موارد احكامش چگونه اند ( با آنان مانند كسي كه ديگري را مي آزمايد رفتار مي نمايد ليجزي الذين اساؤا بما عملوا ويجزي الذين احسنوا بالحسني " سوره 53 ، آيه 31 " يعني ) تا كساني كه با كردارشان بد كرده و آنان كه با رفتار شايسته نيكويي نموده اند جزا دهد

بكل ذلك يصلح شأنهم ، و يبلو اخبارهم ، و ينظر كيف هم في اوقات طاعته ، و منازل فروضه ، و مواقع احكامه ، ليجزي الذين اساؤا بما عملوا ، و يجزي الذين احسنوا بالحسني .

امام سجاد (ع) : بار خدايا پس براي توست حمد و سپاس كه صبح را براي ما ( به روشني روز ) شكافتي ( آشكار نمودي يا آن كه تاريكي صبح را شكافتي و آن را براي ما هويدا ساختي ) و به وسيله آن ما را از روشني روز بهره مند گردانيدي ، و به جاهايي كه روزيها به دست مي آيد بينا فرمودي ، و در آن از پيشامدهاي بلا و سختيها نگهداشتي

اللهم فلك الحمد علي ما فلقت لنا من الاصباح ، و متعتنا به من ضوء النهار ، و بصرتنا من مطالب الاقوات ، و وقيتنا فيه من طوارق الافات .

امام صادق (ع) : سالمندان خود را بزرگ داريد و با ارحام خود صله كنيد ، و صله رحمي بهتر از آزار نرساندن به آنها نيست .

عظموا كباركم و صلوا ارحامكم ، و ليس تصلونهم بشي ء أفضل من كف الأذي عنهم .

امام حسین (ع) : مدارا با ديگران از خردمندي است .

ألرفق لب .