دختران و پسران دم بخت و یا خانواده های كه فرزندان دم بخت دارند با اعتقاد بر این كه در نیمه های شب با گرفتن فال حافظ مقدرات ازدواج آنها فراهم می شود با تفال زدن به دیوان حافظ به سرنوشت یك سال خود میاندیشند.
خواندن داستان های كهن مازندرانی ، شعرهای امیر پازواری و امیری خوانی و گرفتن فال حافظ از مهمترین برنامه های این شب است.
در شب یلدای مازندرانی ها(و آملی ها) همه افراد فامیل و وابستگان به دیدار بزرگ ترها می روند و خوردنی مشترك همه سفره های ایرانی كه همان هندوانه است توسط بزرگترین عضو خانواده از لحاظ سنی برش داده و میان حاضران توزیع می شود.
حلوای محلی، انار، گردو و كماچ از جمله تنقلاتی است كه خانواده ها خود را به خوردن آن مشغول میكنند .
در سفرههای این شب، غذاهایی كه دارای خاصیت گرمایی فراوانی دارند و مقاومت بدن را در برابر سرما بیشتر می كند استفاده میشود.
در خصوص مهم ترین تنقلات این شب میتوان به شیرینی كنجدی كه در زبان محلی مازندرانی به «پشت زیك» معروف است اشاره كرد.
مردم استان به این دلیل اولین شب زمستان را شب چله می نامند كه باید چهل روز اول زمستان را با سرمای طاقت فرسای آن تحمل كنند. در این شب فرزندان و نوه ها با آماده كردن تنقلات و شیرینی های محلی به دیدار بزرگان خاندان خود می روند و تا پاسی از شب را در منزل آنها سپری می کنند.
