در منطقه شفت به ویزه قبل از فرا رسیدن ماه محرم ، مردم اقدام به پاکیزه کردن مساجد و شستن حصیرها می کردند. زنان حصیرها را به رودخانه های اطراف برده می شسته و پس از خشک کردن آنها را در مسجد پهن می کردند.
مردها با تمیز کردن دیوارهای داخل و بیرون مسجد و منبر و سایر جاهای مسجد از جمله وسایل دسته بردن در ایام ماه محرم ، خود را آماده عزاداری در این ماه می کردند. سپس مردم آن مسجد کسی را کسانی را به عنوان امین یا امنای مسجد جهت جمع آوری پول و هزینه کردن آن و نیز دعوت روضه خوان از جاهای دیگر ، انتخاب می کردند.
شفت و برخی از محلات منطقه شفت اغلب دارای یک یا دو روحانی بود . با شروع نماز مغرب و نواختن شیپور فعالیت در مسجد شروع می شد .
همواره بزرگان مسجد در جاهای مخصوص می نشستندتا بر بقیه نقاط مسجد اشراف کامل داشته باشند .
از نخستین مراسم این ماه به ویزه ده روز اول عزاداری سینه زنی بود. آنان در گذشته با کندن پیراهن اقدام به سینه زنی می کردند.سپس با حرکت دسته به مساجد دیگر می رفتند.
بر پا کردن بیرق و علم ، درست کردن تابوت و خواباندن بچه ای درون آن ، و گذاشتن کبوتری روی آن ، قمه زنی ، تعزیه خوانی و بسیاری دیگر از تشریفات لازمه همراه با دسته های زنجیر زنی و سینه زنی و قمه زنی از جمله ی این مراسم بود .
در گذشته معمولا در اوایل ماه محرم کودکان و نوجوانان اقدام به این کار می کردند . معمولا هنگام حرکت دسته ها نخست بیرق و عَلم و سایر نشانه های لازم برای حرکت دسته حرکت می کرد و بزرگان مسجد در جلو ی سینه زنان و سپس بقیه از جملخ زنجیر زنان و قمه زنان حرکت می کردند .
دسته قمه زنان که اغلب بر خلاف سیاه پوشان زنجیر زن ، سفید می پوشیدند و وسط سر را با تیغ می تراشیدند و به شکل سطونی حرکت می کردند .
یک نفر سر خوان با خواندن کلماتی آنها را به وجد می آورد و هنگام رسیدن به هر مسجد قمه بر سر می زدند .
حالا چندین سال است که قمه زدن ممنوع شده است اما شنیده می شود که برخی مخفیانه دست به این کار می زنند.
