شادی ، یک حس مسری است؛ تحقیقات جدید روانشناسی ثابت کرده است که زمانی که فردی در یک جامعه خوشحال است احتمال آنکه خواهر، برادر، دوست، همسر و حتی همسایه او خوشحال شوند ، هشت تا ۳۴ درصد افزایش می یابد.
طبق این تحقیقات، احساس شادی تا فاصله یک کیلومتری به دیگران سرایت می کند و احساس شاد بودن حتی تا یک سال می تواند بر یک فرد تاثیرگذار باشد.
شادی و نشاط یکی از نیازهای اساسی هر انسانی است؛ شادی به زندگی معنا می بخشد و موجب نشاط روحی و سلامتی و افزایش توانایی ها می شود.
انسان شاد می تواند قله های رفیع موفقیت را به سرعت طی کرده و در جامعه، نقش سازنده ای داشته باشد.
جامعهشناسان نیز معتقدند شاد بودن جامعه از بروز آسیبهای اجتماعی پیشگیری میکند، ناهنجاریها را به حداقل میرساند و با پررنگ کردن هنجارها موجب رشد و پیشرفت جامعه میشود. خوشحالی، خرسندی یا شادی یک حالت روانی است که در آن فرد احساس عشق ، لذت، خوشبختی یا شادی میکند.شادی را نداشتن غم، احساس سرور، خلق خوش، داشتن آرامش ، درکنار عزیزان بودن و داشتن نگرش مثبت نیز تعریف کرده اند