وقتی تکیه گاهی وجود ندارد
درباره سوال دوم، توجه این خواننده گرامی را به تفاوت سن بلوغ زیستی و روانی دختر و پسر معطوف میکنم. همان طور که میدانید، دخترها زودتر از پسران به سن رشد و بالندگی میرسند و تنها بعد از گذراندن سنین ابتدای جوانی (مثلا در حدود سن ۲۵ سالگی) رشد آنها به موازات هم پیش میرود.
سوال من از این خواننده این است که چه چیز او را به سمت ازدواج با این فاصله سنی سوق میدهد؟ حتما میخواهم دراین باره با در نظرگرفتن همه جوانب، به خودش صادقانه پاسخ منطقی بدهد چون بسیاری از ازدواجهای به این سبک براساس احساسات زودگذر و هیجانات آنی صورت میگیرد. علاوه بر این باید در نظر داشت که هر زنی نیاز دارد که به همسر خود تکیه کند و نیاز هر مرد نیز متقابلا «تکیهگاه» بودن است.
دختری که با این فاصله سنی از شما قرار دارد، قطعا در بسیاری از حوزهها نمیتواند به شما تکیه کند، از سوی دیگر نیاز شما به تکیهگاه بودن نیز تامین نمیشود. او به خاطر سن بالاتر خود ممکن است در بسیاری از زمینهها به رای و نظر شما اعتماد نکند یا آنها را نادیده بگیرد و از این طریق احساس کفایت شما را مخدوش کند. ضمن اینکه به خاطر داشته باشید در بسیاری از مواردی که خانم از آقا بزرگتر است، بعد از زایمان این تفاوت سنی بیشتر خود را در ظاهر نشان میدهد.
چنین ازدواجی به تامل، بحث و بررسی بیشتری نیاز دارد. حتما قبل از گرفتن تصمیم قطعی به یک مشاور متخصص و متعهد در زمینه ازدواج مراجعه کنید.
منبع: روزنامه خراسان