این آموزشها برای چه سنی مناسب است؟
نکته مهم این است که آموزش دوستیابی کار دشواری است که والدین باید با صبر آن را آموزش دهند؛ باید والدین به یاد داشته باشند که این موضوع فقط با ارایه واکنش مناسب و پرهیز از انتقادهای تند موثر است. آنان به تدریج از سه سالگی باید فرزند خود را با محیط خارج از خانواده آشنا کنند و از همان دوران آموزش دوستیابی و روش انتخاب بهترین دوست را البته بر اساس شرایط سنی به فرزندشان ارایه کنند. نکته مهم فرزندانی هستند که در مقطع راهنمایی قرار دارند باید توجه کنیم که این دوره در روانشناسی به دوران بحرانی معروف است بنابراین والدین باید به صورت غیرمستقیم بر عملکرد فرزند خود نظارت داشته باشند. اگر والدین به دور از خشونت اعتماد فرزند خود را جلب کنند بچه میآموزد که در صورت بروز هر گونه مشکل آن را برای پدر و مادر خود بازگو کند و از آنان راه حل درست بخواهد. به این تربیت اولیا به فرزند خود یاد میدهند اگر فردی برای آنان مزاحمت ایجاد کرد از او دور شوند و موضوع را با خانواده خود مطرح کنند.
در سالهای گذشته اتفاقهای ناگواری رخ داد، که نمونه آن تجاوز و سپس قتل چند دانشآموز بود؛ دلیل چنین حوادثی چیست؟
خوشبختانه تعداد این اتفاقها زیاد نیست اما به دلیل کم بودن موارد نباید به سادگی از کنار آن بگذریم. در این زمینه علاوه بر والدین باید مسئولان مدرسه و رسانهها دست به کار شوند و با روشهای مختلف به دانشآموز بیاموزند که هر نوع پیشنهاد از طرف افراد ناشناس را رد کنند. البته گاهی هم دوستان در بروز چنین حوادث دردناکی پیش قدم میشوند؛ بنابراین باید دانشآموزان بدانند نباید هیچ موضوعی را از خانواده خود پنهان کنند و با «نه» گفتن به موقع، خود را از منجلابی که در انتظارشان است برهانند.