تبیان، دستیار زندگی

 

 

 

اینجه دتا امام بارگاهه                  ضریح اتّا هسّه گنبد دتاهه

اینجه برو بنالیم                         دیمّه بخال بمالیم

اینجه اما شیعیون پناهه               همینجه جای استغاثه هاهه

اتّا امام امام رضای پره                  الهی این پرووچه ی گره

وینّی چه با صفاهه                         گنبد جدا جداهه

اتّا گت پر واتّا پسر زاهه               همینجه جای استغاثه هاهه

امام رضای پر که کاظم هسّه         هر چی بوصفش بهوویم کم هسّه

باب الحوائج هسّه                          رد نکنّه هیچ کسّه

وه هفتمین امام وراهنماهه            همینجه جای استغاثه هاهه

هارون وره هکردبیه زندونی         من بمیرم پیر بیّه در جوونی

این زندون به اون زندون                  عوض بینه زندون بون

اینهمه ی ستم کجه رواهه            همینجه جای استغاثه هاهه

زندون بون آخربیه یهودی            کینه داشته  وه کینه ی جهودی

ادب نداشته اصلا                        امه امامّه فُش دا

وای از کسیکه ونه دل سیاهه        همینجه جای استغاثه هاهه

امام که هر روز روزه گیته زندون         افطار موقع ون دل کته خون

سندی ونه روبرو                         نیشت بیه و  وره زو

این یودی اصلا دشمن خداهه        همینجه جای استغاثه هاهه

از بسکه ناسزا اشتوسّه امام          عوض بهیّه ونه لحن کلام

در موقع مناجات                            پیش قاضی الحاجات

گته خدایا  مرگ مه دواهه            همینجه جای استغاثه هاهه

تا اینکه عاقبت به امر هارون                  دونّنی چی کار هکرده زندون بون

امامّه زهر هداهه                                   با غیض وقهر هداهه

امام شهید بی جرم وگناهه                    همینجه جای استغاثه هاهه

دوّم امام کاظمین جواده                         حواده معروف به باب المراده

جوون ترین امامه                                  امامِ خوش مرامه

وه موسی بن جعفر پسرزاهه                  همینجه جای استغاثه هاهه

آقا امام رضای نور چشمه                       که مورد عتاب و ظلم وخشمه

همین اتّا ریکاهه                                   جانِ امام رضاهه

وه نهمین امام دین پناهه                       همینجه جای استغاثه هاهه

هیچ دونّنی کی ِبیِه ونه قاتل                  کِنه دس بیشتر خون دیّه ونه دل

جواد خله غریبه                                   بی یار وغم نصیبه

چونکه ونه قاتل ونه زناهه                      همینجه جای استغاثه هاهه

زنا بونه شه مردی ره بکوشه؟                 شه دینّه شه دنیاوسّه بروشه؟

مردی که مهربونه                                  مهربون وجوونه

چتی وه شه مردی ره زهر هداهه                 همینجه جای استغاثه هاهه

امامّه تشنا بیّه او بخواسّه                       از همسر بی آبرو بخواسّه

از بسکه دل سیاهه                             امامّه او نداهه

امام جوادم تشنا جان هداهه                  همینجه جای استغاثه هاهه

بهین بخواهیم اینجه شه خداجا              این دتا آقا وامام رضا جا

هکنن جان بتول                                   زیارتاره قبول

امه قسمت بهیه این بشارت

بیمّی شهر کربلا زیارت

بیمّی قبر شیشگوشّه بدیمی

ته خرمن سرهمه خوشه بچیمی

حسین جانم حسین جان3

حسین بن علی ته قبرِ قربون

ته قهرمان خواخر صبر قربون

ته یک به یک شهیدونِ بلاره

زمّی ناله بحال ته یتیمون

حسین جانم حسین جان3

ته وچون تشنائی بهینه بیتاب

چه بلائی بیمو سر رباب

علی اصغر لب بمثل ماهی

دَوِسُّ وابیه دل بونه کباب

حسین جانم حسین جان3

ته علی اصغرِ غم نونه چاره

هر کی ره ویمّه ونه بیقراره

چتی حرمله با تیر سه شاخه

ونه گلی ره هکردبیه پاره

حسین جانم حسین جان3

ته علی اکبر بیّه ارباً اربا

بوین دشمن چی هکرده ونه جا

گته ته دسّه جا بوردمه دیگر

 این آخرین صدائه زمّه بابا

حسین جانم حسین جان3

پائیز ماه بهار نوُونه دومّی

جوِون داغ کنار نوُونه دومّی

علی اکبرِ داغِ وِسِّه دیگر

هیچ چی صبر و قرار نوُونه ُدومّی

حسین جانم حسین جان3

غم داغ ابوالفضل دلاور

ته غمخوار و ته علمدار لشکر

کسیکه بِیِّه ته خیمۀ سقّا

ونه غم تره بشکنّیه آخر

حسین جانم حسین جان3

کربلا بین الحرمینی دارنی

 چه ابوالفضل و چه حسینی دارنی

اتّا ور گنبد  سردار لشکر

راسّی حسین چه نورعینی دارنی

حسین جانم حسین جان3

کربلا قبر عباس با صفائه

توسّل بهیرین خله بجائه

اگر ونه بدن رزو رمونه

ولی ونه ضریح بلند بالائه

حسین جانم حسین جان3

اتّا ور گنبد سوّم امامه

گنبد مرد جهاد وقیامه

هر کی ونه مرید بوئه حقیقی

ونه حساب کتاب دیگر تمامه

حسین جانم حسین جان3

کربلا قتلگاه دل ره بورده

کربلا امه دل ره خون دکرده

بوردنی قتلگاه بوینین خوار خوار

که شمر بی حیا چی کار هکرده

حسین جانم حسین جان3

یا حسین بن علی مولا، امه شعاره

آقای شیشگوشیه وسّه، دل بیقراره

دارمی شومّی زیارتِ کربلا، اونجه که دشمن،سرِحسینّه،هکرده جدا

بر سر وسینه بزنیم کنار،شیشگوشه قبرِ،عزیز زهرا ،اباعبدالله

دارمی شومّی تاکه بُوریم علقمه،جائیکه بیّه،دست علمدار،ازبدن جدا

بوریم اونجه ای که وقتی عباسه، سربیّه دتا ،امام حسینّه، بزوئه صدا

دارمی شومی کربلا دسّه جمعی ،بزنیم اونجه،برسروسینه،برای اصغر

برمه بکنیم ولعنت هکنیم، تا که عذاب ، حرمله بووه ، بیشتر وبیشتر

درشومّی کربلا علی اکبره ،وسّه بزنیم ،بر سروسینه ، بوویم علی جان

ته گِناه چی بیه ته قدّ وبالا  ، بیّه صد پاره ،من ته بلاره ، ای ماه کنعان

در شومّی به کربلا تا خیمه گاه بوریم، بوریم قتلگاه ، باآه وزاری

اونجه ای که جدا هکردنه سر ، از تن پاک، پسر زهرا ، پسر حیدر

قبر شیشگوشَیِه کنار هرسّیم، ناله بزنیم ، برمه بکنیم، بوویم خداره

تا بحقّ آقابگذره خدا،   امه تمومه  ، خبط وخطاو، جرم گناه ره

تلّ زینبیّه هرسّیم باهم، بوویم بیقرار، امه چشه جا ، وارش بواره

هرسّیم اونجه که زینب هرسّا،وقتی اشنی،وینّی قتلگاه ،خوارخوار دیاره

درشومّی کربلا شه امام جا،بخواهیم آقا،ازوفا بیره دسّه اماره

بخواهیم تاخداکمک هکنه،دراین زیارت،راضی هکنیم،اون سرجداره

خدا ببخشه اماره حرمت، خون شهیدون، که در عاشورا، فدا بهینه

امه دسّه بیره حرمت حسین،با ونه یارون،که فدا بهر،خدا بهینه

کمک هکنه خدا تازندومی،پیرو راه،اباعبدالله، بوئیم وقرآن

اماره خدا جدا نکنه از،پیغمبر وآل ،هم اززهرا و،جمله امامان

یا حسین بن علی مولا ، اماره دریاب

اما ته نوکر می آقا    ،     تو امه ارباب

وقتی کِنار سِفرِه ی خُدا هِنِیشتِی

گِدای واری پیش پادشاه هنیشتی

وقتی که وِینِّی تِره شِه پیش جاهداهه

وِینّی تِه دِلَّه چی جُوری جَلا هِداهَه

حَیفَه که دیگر دِنبالِ گِناه بَگردی

رو سیاه بیموئی رو سیاه دگردی

بَوِین خِدا نِشا که تو چی کار هکردی

چنّه تره ونگ هدا تو فرار هکردی

بازم تره دعوت هکرده  سفت ومحکم

ته صاب خنه کیه بجز خدای عالم

خدا تره دوست دارنه تره ونگ هدائه

راسّی کی مهربونتر از جان خدائه

اسا که خانه بگذره جرم وگناه ره

خوانه ندیده بهیره ته اشتباه ره

انّه این دس اون دس نکن من ته بلاره

برو با توبه راضی هکن شه خداره

مارمضون هسّه شب قدره برمه بکن

شه دِلِ  َدرَّ ه غیر خداسّه وا نکن

غیر خداره شه دلِ دله جا نده

ونه کلیدّه جز بدست خدا نده

تلاش هکن ته سر تا پا خدائی بوّه

پیغمبری، علی واری ولائی بَوِّه

حیفه اگر کینه داری این واونِ جا

قهر بکنی شه برارون خاخرون جا

همسایه آزاری بده خدا نخوانه

فردای قیامت ندارنی هیچ بهانه

غیبت بده مال حرام خواری گناهه

کجه دراغ گنه کسی که سر به راهه

خمس وزکات مثل نمازه واجب هسّه

قبول هکن  که یک نیازه واجب هسّه

مسلمونی همیناهسّه نیه جز این

همینا ره کنار هم بل وه بونه دین

اگر گننه حق  وباطل همینائه

همینا دستور پیغمبر وخدائه

چه شه خداره دسی دسی  سوزندی

چه بر سر سفره رحمت نموندی

نخر گول شیطونّه شیطون بی حیائه

شیطون  خدا ونّه که دشمن امائه

چه شیطون دمبال کفنی ته بلاره

راسّی ندونّی خدا دوست دارنه اماره

یک وقت خیال نکنی ته گناه زیاده

خدا تره بخشنه خله ساده ساده

شرطش فقط پیروی از اهل ولائه

توبه هکردن واطاعت از خدائه

توبه هکن اون توبه ای که  پایداره

توبه اگر اینجوری بوئه خله خواره

پشیمونی نشونه دارنه دونّی چیه

پشیمون واقعی تسّر بَوَّم کیه

بشتوسّی حُر در کربلا چی کار هکرده

زهرای اطهرِ دلّه نخار هکرده

امّا وقتی که دگرسّه با خجالت

امام حسین هکرده وَنِسِّر شفاعت

حر گناه کار دیروز امروز شهیده

هم فاطمه وهم خداپیش روسفیده

خداره ونه اینجوری بشناسی برار

برو که انّه خداجا نکنیم فرار

خداوندا مه دل در بونه پاره

مه غم زیاده و  ندارمه چاره

چی شی جواب هدم شه برارزاره

بهانه گیرنه  ِوه   بین یتیمون

 ندارمه چاره  مه دل بیّه پر خون

                 رقیه س

عمّه آما مگر مأوا  ندارمی

 چه الآن خرابه کنار جا دارمی

مگر  یتیم  بیمی  بابا  ندارمی

چه اِتی هسّمی بی سر و سامون

عمه مه پّر کوهه  من وِنه قربون

فلک بَوِین  مره بکته  چی کار

مگر مه جا بیه  خرابه کنار

 تاریک شو هسّه  بیمه گرفتار

 ندارمه چاره  ودل دارمه پر خون

 رقیه جان با خس اِنه  ته مهمون

عمه جان درد کنّه مه کش . پلی

بدی دشمن مره زوهه ته پلی

مه لینگ زخم بیّه بسکه بورد ه تلی

مه ره لت کشیه  دشمن نادون

 عمه مه پر کوهه من ونه قربون

بونه امشو بیه سالار زینب

انیس ومونس و غمخوار زینب

بوینه دیدۀ خونبار  زینب

چه جور بیمه پرستار یتیمون

رقیه جان با خس اِنه ته مهمون

چنّه گنی ته بابا بورده سفر

این سفر بی پایانه عمّه مگر

مه پره وسّه بسوته مه جیگر

 مه تنه جا  مه جان در شونه بیرون

عمّه مه پر کوهه  من ونه قربون

رقیه  جان ته غم بیه مه سینه

 ته پر  اِنه  تره   ورنه مدینه

سفر کنّی به همراه مدینه

همه شومّی از این خرابه بیرون

 رقیه جان با خس انه ته مهمون

بابا  بابا  بابا  مه گفتگوهه

عمه مه تن مثل مه دیم کهوئه

مه ره بمردن عمه آرزوهه

عمه بی پری  ره  ناشتمه گمون

عمه مه پر کوهه  من ونه قربون

حسین آقا جان 3

الهـــی یا حسیــن مــن تــه بلاره

کـــه بـــونه بوینــــم ته کربلا ره

بیـــم ته قبــرشیشگـوشه ی کنار

اونجـــه من بنالم ته وسّـرزارزار

بنــــالم تــــه نازنیـــن پسر رسّـه

ته  علی اکبــــر وتــه اصغررسّه

شــه سرسر ره بزنـــم بکشــم آه

بــــرمــه بکــــنم کـــنار قتلــــگاه

الهـــــی تـــــه فــــدا بــوّم آقاجان

تـــه جا هـر گز جدا نـوّم آقا جان

تـــــو امــــه پیغمبـــر دتـــر زائی

تـــو علــــــی وفـــاطمــه ریکائی

تـــــووصّــــی تمـــــوم انبیـــــائی

تــــووارث علــــــی مـــرتضــائی

تــــو حجّت خـــــدا روی زمینــی

تـــو کشتــــی نجـــات مــــؤمنینی

مگـــر کوفی تره نشنــــاسی بینه

که اتــی ته جا هکـــردبینــه کینه

چتـــی بیّــــه اوتسّربیــــــّه حروم

تو از آب فرات بهی بی محـــروم

نا اشتنــــه شمـــاره او بخــــرین

نا اشتنـــــه وچـــونسّه بـــــورین

مگر چه گنــاه داشته علی اصغر

هکـــرد بینه اون دسّه گلّه پر پر

ته اهــــل وعیـــالِ گنـــاه چی بیه

ته خـــــواخــــرچنـــّه بلا بکشیـه

کینــــه داشتنـــه اگـــر ته پــرِ جا

چـــه وسّه بـــلا بکشه تــه کیـجا

وقتـــی که ته سرره کـــردنه جدا

ته مار گته پسر جان من ته فــدا

ته خــواخـراتّا ور ته مار اتّـا ور

خـواخـرگتـه برار مار گتـــه پسر

تــــــه سرره بشتنــــــه نیـزه بالا

زینبِ قـــــدّ وبــــــالابیّـــــــــه دلا

تره کــه دشمن هکــرد بیه شهید

خیــــال کــــرده برسّیــــه به امّید

ندونسّــــه کـــه زینب شه ُحسینه

چـــــــراغ دیـــــن رب العـــالمینه

اسیر بــــونه اسیــــری که امیره

ونه زبــــون تجـه دِ دَ م شمشیره

اتّـــا کــــــلام مــــه گفتــــار دلیله

که بــــوته هر چـی بدیمی جمیله

الهــــی ته فــــدا بوّم حسین جان

همیشه ته گــــدا بوّم حسین جان

تـــه وسّر مـــن چتی آروم بهیرم

چتـــی ته غصّــه هـایسّه  نمیرم؟

ته سرجــدا وته تن چاک برچاک

سر روی نیزه تن دیّه روی خاک

تره بکوشتــــه دشمـن با قساوت

ته سر قـــرآنّه کرد بیه تـــــلاوت

ته تن رزورمون بیّه حسین جان

بشکسّه استخون بیّه حسین جان

تره نشناسیـــه زینب ,ته خواخر

سکینـــه وقتی که بیمـــو تــه ور

تره اشــــا  گتـــه توئی مه برار؟

تــــو حسینِِِِـــی امـــه مار یادگار؟

الهــــی کــه تسّرخـــواخــر بمیره

چی جوری ته وسّــر عــزا بهیره

بــوین مــه دور ور نامحـرمــونّه

نداشت بیمه من هرگز این گمونّه

که اتـــی بی کس ویـاوربهـــووم

ته قـــاتلِ  جا  همــــسفربهـــووم

دیگــــر وسّه محسنی ختـــم کلام

حسیـــن بن علــی ره هــده سلام

محرم بیمو قرار ندارمی

به غیر از آه وناله  كار ندارمی

امه رسمه سیو جمه دپوشیم

ونه شه سر وسینه ره بروشیم

امه رسمه كه ونه دسّه بوریم

دسّه ره هر چی كه رسم هسّه بوریم

امسه رسمه كه طام پلا بپجیم

طام پلا یاد كربلا بپجیم

امه رسمه كه جوشی خونی كمّی

سینه زنی وهمزبونی كمّی

قبول دارمی همه رسم ورسومّه

خوانی هر كی ره بَوِّی  گنه دومّه

پسرفاطمه دارنه اِنه از راه حجاز

دَ ره از مکه اِنه به کوفه این راه دراز

سوی کوفه حَرَکت هَکرده آن روح نماز

کوفی بَنوِیشتَـنه که اِما ته جا دارمی نیاز

دارنه مهمون بونه کوفی ره عزیز فاطمه

ندومه این مهمونی چی جوری گیرنه خاتمه

بهین محرّم بیمو سیو جمه ره دپوشیم

بهین كه با حسین بوئیم حسین همراه دواشیم

بهین كه راس راسّی بوریم به زیر پرچم حسین

امام حسین دشمنونه دق بدیم وبكوشیم

حسین حسین ، حسین حسین

شهید كربلا حسین

حسین حسین ، حسین حسین

امام سر جدا حسین

امام حسین  دارنه انه به سوی دشت كربلا

ندونّی چی كار كننّه مردم كوفی ونه جا

همونائی كه نامه دعوت هدانه آقاره

همونا ونه سر ره از ونه بدن كنّه جدا

حسین حسین ، حسین حسین

شهید كربلا حسین

حسین حسین ، حسین حسین

امام سر جدا حسین

امام درانه كربلا با شه زن وبا شه وچون

تنها نیه دارنه انه با شه براو خواخرون

امام حسنه وچونم آقای همراه درنه

یعنی امام دارنه انه به كربلا با كسون

حسین حسین ، حسین حسین

شهید كربلا حسین

حسین حسین ، حسین حسین

امام سر جدا حسین

شه مهموناره كوفیان كربلا سر ورینّنه

من بمیرم وشونه سرره روی نیزه چینّنه

ونه مال ومنال وهست ونیسته غارت كنّنه

اصلاً خدا پیغمبّره انگاری كه نوینّنه

حسین حسین ، حسین حسین

شهید كربلا حسین

حسین حسین ، حسین حسین

امام سر جدا حسین

محرمه ماه حسین بهین حسینه یار بوئیم

 حسینه حرفه گوش هدیم ونه دلِ قرار بوئیم

ونه بیاری حسین همیشه پایدار بوئیم

بتّومی راس راسی امام حسینه افتخار بوئیم

حسین حسین ، حسین حسین

شهید كربلا حسین

حسین حسین ، حسین حسین

امام سر جدا حسین

وقتی كه گمّی یا حسین یعنی كه با حسینمی

دنیا بدون كه اما حسین ِ زیب وزینمی

دشمن بفهمه كه حسینسّه همه فدائیمی

هر كاری هكنیم بازم مدیون و زیر دینمی

حسین حسین ، حسین حسین

شهید كربلا حسین

حسین حسین ، حسین حسین

امام سر جدا حسین

محاصره اقتصادی ره امه رو نیاره

اما مارمضون دارمی روزه بهیتن امه كاره

اماره جنگه جا نترسنّه محرم امه شه

شهادت امه آرزو هسّه امه افتخاره

حسین حسین ، حسین حسین

شهید كربلا حسین

حسین حسین ، حسین حسین

امام سر جدا حسین

اما یزید خنه ره زیر وزبر كمّی یقین

اما ونه خنه ی بالا كارمّی پرچم دین

اینجه  نه افغان نه عراقه نه یمن دارمی گمی

ونسّه جهنمی بر پاكمّی در این سر زمین

حسین حسین ، حسین حسین

شهید كربلا حسین

حسین حسین ، حسین حسین

امام سر جدا حسین

اما كربلائیمی            كربلاره بدیمی         قبر ششكوش حسین سر جداره بدیمی

قتلگاه ره بدیمی         خیمه گاه ره بدیمی    تل زینبیه واون جایگاه ره بدیمی

كربلاره بدیمی           نینواره بدیمی

چه حسینی وچه قبر وبارگاه وحرمی             چه رواق وصحن وچه شهیدون محترمی

چه صفائی چه وفائی چه ولا و كرمی              آرزو به دل بیمی قبر آقاره بدیمی

 كربلاره بدیمی          نینواره بدیمی