بسم رب الشهداء و الصدیقین
اسماعیل علی اکبری سومین فرزند از خانواده ای یازده نفره ، در 26 شهریور ماه سال 1345 در بارکوسرای لاهیجان متولد شد.
از آنجا که در آستانه روز عید قربان به دنیا آمده بود پدر بزرگوارش او را اسماعیل نام نهاد ؛ و کنیه "حاجی" را نیز برای وی انتخاب نمود.
سال 1362 به همراه خانواده به بندرکیاشهر کوچ نمود. در دوره نوجوانی در فعالیت های مذهبی و اجتماعی سر پرشوری داشت و برای راه اندازی محافل قرآنی ، دعا و مناسبت های دینی جزو پیشکسوتان بود.
پیش از انقلاب نیز با وجود سن کم ، با پخش اعلامیه های انقلابی و عکس های امام خمینی(ره) ، علیه رژیم ستمشاهی مبارزه می کرد و چند بار هم از سوی مزدوران شاههنشاهی مورد تعقیب قرار گرفت که موفق به فرار شد.
در کار کشاورزی و کارهای خانه نیز بسیار به پدر و مادر خود کمک می کرد. روحیه همیاری بالایی داشت . خوش اخلاق و خوش برخورد بود. شعر را دوست می داشت و علاقه زیادی به مداحی داشت و بسیار قرآن می خواند.
سال آخر دوره راهنمایی را در بندرکیاشهر می گذراند که با شهادت دو تن از دوستان نزدیکش ، مصمم شد که به جبهه برود ، به همین دلیل برای کسب رضایت خانواده بسیار تلاش کرد.
سرانجام داوطلبانه نام نویسی نمود و پس از دوره آموزشی به سقز در استان کردستان اعزام شد.و پس از مدتی ، تقاضای انتقالی به جبهه جنوب نمود و راهی آنجا شد.
به گواهی همرزمانش در شب آخر پیش از عملیات حال عجیبی داشت ، آرام و قرار نداشت و گویی گم کرده ای داشت .
سرانجام اسماعیل علی اکبری در تاریخ چهارم اسفندماه سال 1362 در عملیات والفجر 6 ندای حق را لبیک گفت و با شهادت خویش مصداق عینی "عند ربهم یرزقون " گشت.
یادش گرامی و راهش پر رهرو باد
