تبیان، دستیار زندگی

با توجه  به خصوصیات  جغرافیایی حاكم  بر منطقه  یعنی  رشته كوه البرز  و دریای  خزر  ،  چابكسر  از نظر  جاذبه های گردشگری  از تنوع  ویژه ای  بر خوردار  می باشد . مسافران و گردشگران  با حضور  خود  در چابكسر  در كوتا هترین  فاصله  زمانی  می توانند  از مواهب  دریا  و همچنین  زیبا ییهای عرصه های  جلگه ای  كوهپایه ای  كشتزار  ها چشمه سارها ، رودها و سكونت گاههای انسانی بهره مند شوند .

اندیشیدن  به محیط  زیست  به اندازه ی عمر اجداد  ماقدیمی  است . بقای  آن ها  بستگی  به آگاهی  آن  داشته است . امروز  نیز  محیط  زیست   در شكل  گیری  هر یك  از ما نقش  تامین  كننده  ای دارد  زیرا  رشد  و نمو  انسان  به صورت   طبیعی  و در شرایط  نبود  محرك  های زیست ‌محیطی صورت  نمی گیرد  . محیط  زیست  در مورد  بیشتر  ما و در  جامعه ی   تكنولوژیك  جدید  عبارتست  از آن چیزهایی كه در زندگی  روزمره  با آن  سر و كار  داریم .

تاریخچه  چابكسر :

چابكسر در قدیم  قسمتی  از سرزمین رانكوه   بوده است  . رانكو  آخرین  بخش  شرقی  گیلان بود ه است  از  شمال  به  دریای  خزر  ، از شرق  به تنكابن  ، از جنوب  به رود بار الموت  و رودبار  حسینقلی خانی  و از  غرب   به دیلمان  و لاهیجان  محدود می شد . چابكسر  سابقا  میانده نام داشت  كه هم اكنون  نام یكی  از محله های چابكسر  است .

وجه تسمیه چابكسر :

كلمه ی  چابكسر  از دو كلمه ی چاب و و كنار  گرفته  شده كه به همین  جهت  آنرا چاب كنار  ویا  كنار دریا  می گفتند  كه به تدریج  به چاب سر و سپس  به چابكسر  تبدیل   شده است .  و روایت  دیگری  هم رواج  دارد كه در گذشته  در هنگام  عروسی ما بین  خانه عروس و داماد  سوارانی  مسابقه  می دادند  و  برنده  مسابقه از عروسی  خلعت  می گرفت  است . گویا  در آن زمان  سوارانی  چابكی  در این  منطقه  وجود  داشته اند  كه كلمه ی چابكسر از آن  مشتق شده است .

موقعیت  جغرافیایی چابكسر

چابكسر در جنوب  غربی  دریای خزر   و شرقی ترین  نقطه استان  گیلان  واقع  شده است . از نظر  موقعیت  جغرافیایی در 50 درجه   و 34 دقیقه  طول  جغرافیایی و 36  درجه  و 57 دقیقه  عرض  جغرافیایی قرار دارد  . شیب  اصلی آن  در سمت  جنوب به شمال  است . چابكسر  مرز بین  گیلان  و مازندران  بوده كه توسط  رودخانه  سمام  (سامان رود ) از استان مازندران  - رامسر  جدا  می شود . در حقیقت  می توان گفت  چابكسر  گره ارتباطی  بین این  12 استان می باشد  . از  شمال  به دریای  خزر  ،  از جنوب  به كوههای  البرز  ، از غرب  به كلاچای  و از شرق  به رامسر  محدود  می شود . فاصله  ی آن با رامسر  8 كیلومتر  ، كلاچای 20 كیلومتر ، رودسر 30 كیلومتر ، و با  مركز استان  یعنی شهر  رشت  102 كیلومتر  می باشد .

زمین شناسی چابكسر :

قسمت كوهستانی  البرز  از سنگهای رسوبی  و آتشفشانی  و متامرفیك  متعلق به پركامبرین  تا كواتونوی ،تشكیل  شده است . در پاره ای نقاط  به ویژه  در ارتفاعات  زیاد سنگهای آهك  و بازالت و آندزیتی بدون 

پوشش نمایان است . قشر های زیادی  از سنگها ی آهكی  كو تا سه و لایه هایی از سنگ  باز است .

در این منطقه دیده می شود . كه گاه آبخانه های خوبی را تشكیل  می دهند . جلگه های منطقه  از رسوبهای  رودخانه ای (آلویال ) است كه روی  لایه های  متعلق  به دوران  چهارم  قرار  دارد . بطور كلی  در تمام  منطقه  از كوه  به طرف  دریا  لایه های آبرفت  ضخیم  تر می شود  و شیب  عمومی جلگه  به طرف  دریاست . طی  میلیون ها سال  رودها ی منطقه  اراضی  كوهستانی  را شسته  و خرد  كرده و مواد رسوبی  را در سواحل  خزر  به جا  گذاشته اند .  وجه  مشخصه  مرفولوژی  و مرفودینامیكی  و همچنین اساس  همبستگی  كوههای مرتفع  و اراضی  پست  از نظر  ترتیب  ناهمواریها همانا  وجود  دره هایی كه جریان  آب  در تمام  سال  در آن ها  ادامه دارد . رسوبات  حاصل  از فعالیتهای  فرسایش  و جابجایی رودخانه ای  اغلب  در999  و دهانه رودخانه ها بجای گذاشته می شوند . از آنجائیكه  تغییرات  ناشی  از جزر و مد  در خط ساحلی  بسیار  اندك  بوده  و حركات  سیلابی  ضعیف  هستند .

این رسوبات اغلب  در اراضی  آبرفتی  ته نشین  گشته و یا  به موازات  ساحل  جابه جا  می شوند . تعدادی  از رودخانه های كوتاه منطقه  نظیر  هچین رود  یا اچار رود و میانده رود  و ... در طول  مسیر خود  دره های عمیقی  را به وجود  می آورند  . نیروی  ناهمواری زیاد همواره با فراوانی  بارش  در موارد  زیادی  موجب  افزایش  فوق  العاده  قدرت  جابه جا ئی در دامنه  ها گشته و علاوه بر آن  لغزش  زمین  و جدائی   توده های خاكی  را سبب می گردند كه شكل  گیری  سطح  خارجی  نقش  موثری دارند . جلگه های آبرفتی و اراضی  منطقه  چابكسر  شرایط  بسیار  مناسبی  را برای  كشاورزی  بوجود  آورده  است  بطوریكه انواع  و اقسام  محصولات  همده ی كشاورزی  ماند  مركبات  ، برنج  و چای  با كیفیت  خوب  در این  منطقه بدست  می آید  و می توان  گفت  كه جزء  یكی از مناطق  نادر كشاورزی  در سطح  كشور  است چون  تقریبا  از هر  نوع محصول  و میوه در این  ناحیه  بدست می آید .

جنس زمینهای منطقه مورد مطالعه

جنس زمینهای منطقه  مورد مطالعه  از نوع رس – شن بوده كه روی  هم در طبقات  مختلف  زمین  قرار  گرفته است . این  زمینها در وسعت  زیاد  به كشت  محصولات  مختلف  مانند برنج ، چای ، كیوی ، انواع  صیفی جات  و سبزیجات  و غیره اختصاص  یافته  است  در هر صورت  خاكهای منطقه  از دسته  خاكهای  سنگین  و نیمه سنگین  به شمار  آمده و هر  نوع  از محصولات  ذكر  شده  با خاكهای مشخصی سازگاری دارند . چنانچه چای با خاكهای  دارای PH خیلی اسیدی  با بافت سیلیت و برنج با خاكهای PH نسبتا خنثی  و بافت  متوسط و رسوبی و رسی سازگاری دارد . ولی بدون  توجه  به PH  خاك منطقه  كه جابجایی اسیدی  و در  نقطه ای  قلیایی و یا خنثی  باشد در خاكهای  دارای PH خیلی اسیدی  كه برای چای مناسب است می توان برنجكاری  نمود  چنانكه  این كار  را انجام می دهند و یا  اینكه مركبات  كشت می نمایند . به طور  كلی  در منطقه كمتر  به نوع  خاك برای كشت  محصولات  توجه  می شود .

زلزله در چابكسر

این منطقه  در  دامنه   سلسله  جبال  البرز  واقع  بوده و زمینهای آن  از لایه های شنی  و رسوبی  تشكیل  یافته  و همواره   این امكان وجود دارد  كه زلزله  هائی  كه مركز  آن  در اطراف  و جنوب  غرب  و سلسله  جبال  البرز  قرار دارند  . بصورت  یك  كانون  زلزله  خیز  در آید  .كه زلزله  مهیب  31 خرداد  سال 1369 با قدرت 2/7 آنرا به  اثبات  رسانیده است .

توپوگرافی منطقه

وسعت  330 كیلومتر مربع  منطقه  چابكسر  در دو ناحیه  جلگه ای  و ناحیه میان بند (كوهستانی و كوهپایه ای جنگلی ) و قسمت كلی  در ناحیه  كوهستانی  واقع  شده  است.  شیب منطقه از جنوب  بسمت  شمال  یعنی دریای خزر  بوده  و قسمتهای جنوبی پوشیده از جنگلهای انبوه و دارای ارتفاعات  جنگلی  تا 3000 متر  می باشد .

كوهها

كوههای  شمالی  ایران قسمتی  از چین  خوردگی های  بزرگ  آلپ و هیمالیا  در دوران  سوم  زمین شناسی  است  كه به صورت  رشته های  مختلف  ولی  در یك  سیستم  دنباله كوههای قفقاز از آرارات  در خاك  تركیه   شروع  شده در جهت  غرب  به شرق  به طول  1000 كیلومتر  ممتد به هندو كش  در خاك  افغانستان  ختم  می شود . كوههای  منطقه  چابكسر  با جنگلهای سر سبز  و قلل  مرتفع  بر فگیر  قسمتی از سلسله جبال البرز  در ناحیه  مركزی  می باشد . این كوهها  در  دوران  چین  خوردگی آلپی تكوین  یافته  با ققلی  مرتفع  و دره هائی  عمیق مانند  سد  عظیم  قوسی  شكل  به طول  كمتر از 20 كیلومتر  بین دریای خزر  و فلات  مركزی  ایران (قزوین ) واقع  شده است  .ارتفاع  كوههای منطقه  متفاوت  است  . قلل  و كوههای  تو كه سركو با 3022 متر ارتفاع ، سر كو راكو و كوه سماموس با 3620 متر  ارتفاع  در مرز  استانهای گیلان (چابكسر ) مازندران (رامسر ) واقع  شده است . ارتفاعات (تماشا كوه) از قلل و كوههای مرتفع  و بلند بوده و تعداد زیادی ارتفاعات پست  تر  مانند (كوه بلك كوه كبوتر آبكش (شاسروس)، كوه پورسرا ، طارم كوه  و ... در منطقه دیده می شود .