اره واقعن...بهترین چایی دنیاست
یادمه پارسال که رفته بودم کربلا،وقتی از کربلا میخاستیم حرکت کنیم به سمت کاظمین و سامرا
من حالم بد شده بود
فشارم به شدت اومده بود پایین.حال خوبی اصلن نداشتم.حتی به خوبی هم نمیتونستم راه برم.
هیچ قرص و دارو و میوه و شیرینی هم اثر نمیکرد بهم
وقتی رسیدیم سامرا،خادم های حرم چایی میدادن،استکان هایی بود میشستنشون.اما من دلم نمیخاست بخورم چایی رو.میگفتم تمیز نیست استکانش...مامانم بهم داد یه استکان خوردم.کلی مامانم اصرار کرد که بخوری این رو حالت خوب میشه.چایی شیرین هم بود
همینطور هم شد.وقتی خوردم خیلی زود خوب شدم
بعد اون چایی قرصا بهم اثر کرد تازه.
الان به خودم خرده میگیرم.چرا اون حس رو داشتم:(
