تبیان، دستیار زندگی

هر چند از 1800 گونه موریانه شناخته شده در دنیا تنها 148 گونه به ساختمانها صدمه می زنند اما خسارت آن چنان شدید است که داخل هر محدوده ای که انتشار یابند دیر یا زود الوارهای بی محافظ و یا وسایل چوبی به کار رفته در ساختمان ها تخریب می شوند. بنابراین باید به فکر مبارزه با این موجودات کوچک افتاد. هرچند اگر بخواهیم خودمان نمی توانیم موریانه های هجوم آورده به منزلمان را تارومار کنیم اما در این مطلب راه هایی برای شناسایی حضور موریانه ها در منزل داریم.

http://phow.ir

موریانه ها مهم ترین آفت و نابود کنندۀ ساختارهای چوبی بخصوص در مناطق جنوبی ایران به شمار می آیند. براساس تحقیقات به عمل آمده، موریانه ها سالانه بیش از دویست میلیارد تومان خسارت به کشور وارد می کنند، مهم ترین گونه از موریانه هایی که در ایران زیست می کنند موریانه های زیرزمینی هستند حرکات و ساختار زندگی آن ها در زیرزمین می باشد. موریانه ها حشراتی اجتماعی هستند که در لانه ها به صورت کلونی یا به طور معمول در زیرزمین یافت می شوند که معمولا در نزدیکی درختان، کُندۀ چوب، انبارهای چوب، پالت ها، پالت های چوبی، دیوارهای خشتی که ملات آن ها را عناصر چوبی مانند کاه و کلش پوشانده تغذیه می کنند.

در مناطقی که موریانه خیز می باشند مانند جنوب ایران و یا حتی برخی از مناطق تهران نظیر منطقۀ طرشت، باغ فردوس، لویزان، نیاوران و… بایستی قبل از خرید ملک از سلامت خانه اطمینان حاصل گردد و سالیانه به صورت مرتب از منزل در مقابل حملۀ موریانه ها بازرسی انجام داد. این نکته قابل ذکر است بعضی از نشانه ها به صورت غیر منتظره و تصادفی پدیدار می شوند که در این زمان پیشنهاد می شود قبل از هر گونه اقدامی با کارشناسان شرکت های مبارزه با حیوانات موذی تماس بگیرید چرا که برخی از اقدامات خودسرانه سبب می شود تا رگه های موریانه از یک نقطه به نقاط مختلف پخش گردد که در این صورت نحوۀ مبارزه با آن ها مشکل تر می شود.

کلونی موریانه ها معمولاً درطول 3 تا 5 سال بالغ شده و شروع به ازدحام جمعیت می کنند. اکثر موریانه ها در اوایل پاییز تا ابتدای زمستان و از ابتدای بهار تا اواسط تابستان شروع به ازدیاد می کنند.

معمولاً موریانه ها در طول روزهای گرم و بارانی فعالیتشان شدت بیشتری پیدا می کند، که در این زمان موریانه های کارگر برای پیدا کردن منبع غذایی حرکت خود را از زیر زمین به سطح شروع می کنند. که ما حتی الامکان بایستی در منزل وسایلی که مواد آن ها را چوب تشکیل می دهد به صورت مستمر بازدید کنیم و در منازلی که حمله صورت می گیرد در ابتدا بایستی منابع چوبی مانند کمدها، مبلمان، بوفه از سطح دیوار به میزان 10 سانتیمتر فاصله ایجاد کنیم. این نکته قابل ذکر است موریانه های بالدار تا حد زیادی به مورچه ها مشابهت دارند.

معمولاً تصور می شود که موریانه ها فقط از چوب تغذیه می کنند اما نکته مهم این است که موریانه ها از هر موادی که حاوی سلولز باشد، تغذیه می کنند و برخی از نژادهای موریانه ها توانایی آن را دارند که برای یافتن غذا حتی از دیوار های سیمانی نفوذ می کنند در واقع هیچ چیزی نمی تواند از دندان های تیز موریانه در امان باشد گاهی از طریق مواد غیر سلولزی نظیر پلاستیک یا فوم نیز وارد می شوند. بعضی از تحقیقات نشان می دهد که کلونی هایی که شامل 60/000 کارگر هستند در کمتر از یک ماه یک قطعه چوبی 1*200 متر را مصرف می کنند، البته آسیب های ناشی از موریانه ها به عوامل مختلفی مانند دما، رطوبت و میزان دسترسی مواد غذایی بستگی دارد اما آن چیزی که زندگی موریانه ها را از سایر حشرات مجزا می سازد این است که موریانه ها در هیچ یک از فصول سال از فعالیت نمی ایستند و مانند سایر حشرات به خواب زمستانی نمی روند. معمولاً آسیب های جدی در طول فعالیت 3 تا 5 ساله موریانه ها در منزل ایجاد می شوند و مهم ترین مسئله و عاملی که ما را بر آن می دارد تا خطر حملۀ موریانه ها را جدی بپنداریم این است که موریانه ها با توجه به نحوۀ زندگی آن ها در زیر زمین و دور از دید انسان بنیاد و ساختار منزل را مورد حمله قرار می دهند.

علامت مشخصه آلودگی به موریانه
علامت مشخصه آلودگی به موریانه های زیرزمینی وجود خاک یا مخلوطی از شن وموریانه چوب جویده شده در الوارها است در همین حال لوله های خاکی یا راهروهای پوشیده که بر روی دیوارهای غیر قابل نفوذ بنا می شود خطوط ارتباطی بین لانه و غذا می باشد

اگر الوار با خاک تماس داشته باشد موریانه ها از زیر دالان های داخل خاک با چوب در تماس داشته بدون هیچگونه علامت مشخصه وارد الوار می شوند دیوارهای خشتی یا سنگی با ملات گل به حفره های ممتد راه را برای موریانه های الوار سقف ایجاد می کنند.
مسئله ای که در امر ساختمان سازی به آن بایستی توجه شود این است که ساختمانهای ساخته شده از بتن و فلز و شیشه لزوما” ضد موریانه نیستند مگر اینکه ساختمانها طوری طراحی شده باشند که دسترسی موریانه ها به مبلمان چوبی، کتابها، وسایل تزئینی و … غیرممکن باشد.