تبیان، دستیار زندگی

تار شدن دید، دیدن لکه، کم‌ شدن دید در شب و…، برخی از مشکلات چشم هستند که غالبا بی‌ خطرند اما مشکلاتی را در زندگی روزمره شما ایجاد می‌کنند. در ضمن این علائم گاهی می‌توانند نشانگر شروع برخی بیماری‌ها باشند. در این مطلب می‌توانید با برخی بیماری‌ های شایع چشم مثل آب‌ مروارید، لوچی، تنبلی چشم و نظایر آن‌ ها آشنا شوید و پی به اهمیت برخی علائم و مشکلات چشمی ببرید.

اکثر ما با درجاتی از دور بینی به دنیا می‌آییم اما در بیشتر موارد حین رشد طبیعی بدن این حالت اصلاح می‌شود ولی اگر این اصلاح رخ ندهد فرد اجسام دور را واضح می‌بیند اما کتاب، کامپیوتر و سایر اجسام نزدیک را خوب نمی‌بیند. این حالت هم به نوعی ژنتیک است و در اعضای خانواده افراد مبتلا بیشتر دیده می‌شود. مشکل در زمان مطالعه، تار دیدن هنگام شب و سردرد جزو علائم این حالت هستند. این حالت با تجویز عینک یا لنز طبی یا در برخی موارد جراحی درمان می‌شود. بچه‌ هایی که دچار این حالت هستند احتمال بیشتری برای ابتلا به لوچی “استرایسم” دارند و این باعث می‌شود خواندن برای آن‌ها سختتر شود.

حدود ۳۳ درصد از آمریکایی‌ها “در سنین بین ۱۲ تا ۵۴ سال” اجسام دور را به‌ صورت مبهم و نا واضح می‌بینند که این حالت را میوپی می‌گویند. این در حالی است که در دهه ۱۹۷۰ در کل آمریکا ۲۵ درصد به این بیماری مبتلا بودند. ریسک فاکتورهای این حالت عبارتند ‌از:

- داشتن سابقه فامیلی”در یک یا هر دو والد”

- زیاد مطالعه کردن یا کار با کامپیوتر در فاصله بسیار نزدیک

در این حالت افراد ممکن است از داشتن مشکل هنگام رانندگی، ضعف در زمان ورزش ‌کردن یا مشکل در تماشای تلویزیون شکایت کنند. همچنین علائمی مثل سردرد، خستگی و گاهی سرگیجه هم ممکن است با این حالت همراه باشد. این حالت را می‌توان با تجویز عینک یا لنز طبی یا در برخی موارد با جراحی، بهبود بخشید. این حالت در بچه‌ ها در سن مدرسه شایع است و آن‌ ها در دوران رشد باید مرتب عینک خود را تعویض کنند.

پوست شما پیر و دچار چین و چروک می‌شود، موهایتان هم پیر شده و خاکستری یا سفید می‌شوند. چشم شما هم پیر می‌شود و در نتیجه ممکن است جزئیات را تشخیص ندهد. این حالت را پرزیوپی می‌گویند که در یونانی به معنای پیرچشمی است. علامت‌ها از اواخر 40 سالگی شروع می‌شود. لنزهای چشم حالت انعطاف معمول خود را از دست می‌دهند و در نتیجه آن حالت فوکوس برای تنظیم دقیق چشم‌ها امکانپذیر نیست. راه‌ حل مناسب استفاده از عینک مطالعه یا عینک‌ های دو وجهی است که هم مشکل نزدیک‌ بینی و هم مشکل دور بینی را حل می‌کنند. اگر بخواهید از لنز استفاده کنید باید از یک چشم برای مطالعه و از چشم دیگر برای دیدن اجسام دور استفاده کنید.

اگر آستیگماتیسم داشته باشید، دید شما در هر فاصله‌ ای ممکن است دقیق نباشد و نتوانید اشیا را واضح ببینید. این حالت وقتی اتفاق می‌افتد که قرنیه “پنجره شفافی که بخش جلوی چشم را می‌پوشاند” حالت غیر‌طبیعی دارد و این ‌گونه اشعه‌ های نور به حالت نا مناسب و تغییر یافته روی عنبیه می‌افتد و حالت متمرکز در نقطه مشخص را ندارد. در این مورد هم عینک یا لنزهای تماسی مناسب می‌توانند مشکل را حل کنند. جراحی هم می‌تواند یک راه‌ حل مناسب باشد.

علامت‌ های این حالت عبارتند‌ از: سردرد، خستگی و درد چشم

خیلی از آن‌ هایی که دچار مشکل چشم هستند دوست دارند نیاز دائمی‌ شان به عینک از بین برود و بتوانند بدون عینک و لنز راحت ببینند و بخوانند. جراحی چشم می‌تواند قرنیه را به ‌گونه ‌ای اصلاح کند که مشکلاتی مثل نزدیک‌ بینی، دور بینی یا آستیگماتیسم بیش از ۹۰ درصد از بین برود. افرادی که دچار مشکل خشکی چشم شدید هستند یا قرنیه نازک دارند یا مشکلات بینایی آن ‌ها خیلی شدید است، معمولا نامزد‌ های مناسبی برای این جراحی نیستند. عوارض احتمالی جراحی‌ های اصلاحی دید چشم که شایع نیستند عبارتند ‌از: حساسیت به نور یا حساسیت چشم‌ها

تخریب بخش ماکولای چشم وابسته به سن بیماریی است که ابتدا دید مرکزی چشم را کم می‌کند و سپس از بین می‌برد. در نتیجه فرد نمی‌تواند چیزی بخواند یا رانندگی کند. علائم ابتلا به این بیماری شامل نقطه‌ های نا واضح و مبهم در وسط مرکز دید و دیدن خطوط مبهم بی‌ ربط در میدان دید است. کشف و درمان این حالت می‌تواند روند از بین رفتن بینایی را کُند کند. سن بالای ۶۰، سیگار کشیدن، افزایش فشار خون، چاقی و سابقه فامیلی احتمال ابتلا را بیشتر می‌کند. در این بیماری بخش مرکزی شبکیه که به نام ماکولا شناخته می‌شود، تخریب می‌شود که این حالت در دو شکل خشک و مرطوب‌ رخ می‌دهد که در هر ۲ حالت بالاخره دید مرکزی فرد از بین می‌‌رود.

احتمالا شما این حالت را حس نخواهید کرد اما افزایش تدریجی فشار چشم‌ها می‌تواند آرام آرام دید و بینایی فرد را از بین ببرد که این حالت را آب سیاه می‌نامند. تا وقتی دید محیطی چشم کم نشود، این حالت هیچ علامتی ندارد، برای همین باید معاینه منظم چشم از میانسالی انجام شود.

ریسک فاکتورهای این حالت عبارتند‌ از:

- کسانی که سابقه خانوادگی این حالت را دارند.

- افرادی که بالای ۶۰ ‌سال دارند.

آب سیاه را می‌توان با درمان دارویی یا جراحی برطرف کرد. اگر بالای ۴۰ سال هستید، هر ساله برای معاینه چشم مراجعه کنید. شایع­ترین علت این حالت افزایش تولید مایعات در داخل کره چشم است که به عصب بینایی که در پشت کره چشم است فشار می‌آورد. این عصب، که مجموعه‌ ای از یک میلیون فیبر است و اطلاعات بینایی را از چشم به مغز می‌برد؛ تحت فشار قرار می‌گیرد و اگر این حالت درمان نشود، نابینایی کامل اتفاق می‌‌افتد.

تیپ یک و دو بیماری دیابت ممکن است باعث از بین رفتن نسبی دید حاشیه‌ای و کناری شود و در نهایت به کوری بینجامند. افراد نباید منتظر شروع علائم باشند بلکه باید بلافاصله پس از تشخیص، درمان شروع ‌شود. علائم شامل دید مبهم، دیدن نقطه‌ها و سایه‌های غیرواقعی و درد چشم می­باشد. تمام افرادی که به بیماری دیابت دچار هستند باید هر یکی دو سال یک‌ بار مورد معاینه چشم قرار بگیرند. بهترین پیشگیری پایین‌ نگه‌داشتن قند خون است. اگر قند خون بالا برود، جدار عروق خونی آسیب می‌بینند و ممکن است متورم شوند سپس جدار آن‌ها را بشکند و مایع از داخل آن‌ها خارج شود. این روند آسیب عروق در نهایت به شبکیه آسیب می‌زند و باعث دید ناواضح، نقطه‌های نادیدنی و در نهایت کوری مطلق می‌شود.

وقتی انسان‌ها ۸۰ ساله می‌شوند بیشتر از نصف آن‌ها به آب‌ مروارید دچار شده‌اند که در واقع به آن کدر شدن لنز گفته می‌شود. در این حالت انگار لایه‌ای مه جلوی چشم است و خواندن، رانندگی‌ کردن و دید در شب مختل است. دیابت، سیگار کشیدن یا مدت طولانی در معرض آفتاب قرار داشتن باعث افزایش احتمال ابتلا می‌شود. جراحی و جایگزین‌ کردن لنز چشم با یک لنز مصنوعی می‌تواند این حالت را برطرف کند. در این حالت ممکن است جدا از دید مه‌آلود، مشکل در دید رنگ‌ها و ‌تفکیک نکردن خطوط به‌ خصوص در شب‌ها و در هم شدن نوشته‌ها اتفاق بی­افتد.

مادربزرگ‌ها همیشه می‌گفتند برای دید بهتر هویج بخور. نصیحت آن‌ها پایه علمی داشت و هویج واقعا برای چشم‌ها خوب است. اما جدا از هویج، اسفناج، پرتقال، گوشت، ماهی و غلات هم جزو مواد‌غذایی هستند که برای چشم‌ها و سلامت آن‌ها مفیدند. اگر می‌خواهید رژیم غذایی سالمی برای چشم‌هایتان داشته باشید از غذاهایی غنی از آنتی‌اکسیدان‌ها، بتاکاروتن، روی و لوتئین استفاده کنید. با خوردن این مواد‌غذایی ممکن است دید شما دیرتر کاهش یابد و دیرتر هم به حالت تخریب ماکولا دچار شوید.