«محمد علی ابر آویز» شاعر و آهنگساز اولین سرودها و آهنگهای انقلاب بود که چندروز پیش هم زمان با عاشورای حسینی از دنیا رفت، یکی از آهنگسازان روزهای پر التهاب انقلاب بود. هنرمندی که گرچه بسیاری از مردم و حتی هنرمندان هم عصرش او را نمی شناختند، اما یکی از آهنگسازان اثرگذار در این دوران به شمار میآمد. هنرمندی که هنوز هم آثارش در روزهای پر شکوه دهه فجر هر سال از رسانه ملی پخش میشود و به نوعی میتوان آنها را زنده کننده خاطرات انقلاب در ذهن مردم دانست. ساختن هجده قطعه موسیقایی از جمله «بوی گل سوسن و یاسمن آید»، «معمار طرح حرم»، «الله اکبر»، «سمفونی میدان شهدا»، «آمدن موعود»، «دیو چو بیرون رود فرشته در آید»، «الله الله» و «خمینی ای امام» در پرونده کاری این هنرمند نشان می دهد وی متعهد به آرمان های اصیل انقلاب اسلامی بود.
گلریز یکی از خوانندگان روزهای انقلاب و سالهای دفاع مقدس درباره شخصیت و آثار «ابرآویز» می گوید: شاید از میان خوانندگان سرودهای انقلابی من کمتر با «محمد علی ابر آویز» همکاری داشتم، شاید فرصتی دستنداد تا با وی همکاری داشته باشم، تا آن جا که به یاد می آورم «ابرآویز »کمتر با صدا و سیما ارتباط داشت شاید به همین سبب کمتر به صورت مستمر با او تماس داشتم.
وی ادامه میدهد: اما تا اندازه ای که او را میشناسم وی را انسانی متدین یافتم. در واقع او نه تنها هنرمند بود، از نظر من انسانی انقلابی، معتقد و متدین بود.او با تلاش های پیگیر در راه ساخت آثار ماندگار، خدمات بسیاری به انقلاب اسلامی کرد و در حیطه اشعار و ادبیات انقلاب و موسیقی این دوران نقشی ماندگار ایفا کرد.
گلریز اضافه میکند: به باور من «ابرآویز» در جامعه خویش مظلوم واقع شد.شاهد این مدعا را می توان از نظر تبلیغات و شهرت دانست. یه باور من جامعه درباره او کم لطفی کرد! رسانه ها کمتر نامی از او بردند و به همین سبب است که مردم جامعه که به طور تخصصی با موسیقی سر و کار نداشتند، نام او را نمیشناسند.
گرچه بسیاری ممکن است با نام او ناآشنا باشند اما آثار او را شنیده و در خاطر دارند. به باور من ابرآویز در سالهای نخستین انقلاب خدمات ارزشمندی انجام داد و آثاری ساخت که در راه پیروزی انقلاب می توان آنها را آثاری تاثیرگذار دانست. منبع : سایت
