فیلتر تداخلی رنگی بر پایه مواد پلیمری اختراع شد تهران - فیلتر تداخلی رنگی بر پایه مواد پلیمری توسط پژوهشگر پژوهشگاه علوم و فناوری رنگ برای اولین بار در كشور طراحی و ساخته شد. | | |
فرهاد عامری عضو هیات علمی و سرپرست گروه پژوهشی فیزیك رنگ پژوهشگاه علوم و فناوری رنگ روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار علمی ایرنا گفت: فوتونیك یا مهندسی نور از مجموعه علوم و فناوریهای مربوط یا به كار گیرنده نور و فوتون است كه به برهم كنش های بین نور و ماده می پردازد.
وی افزود: فیلترهای تداخلی نوعی از فیلترهای نوری است كه یك یا چند باند طیفی را منعكس و سایر نواحی طیف را انتقال می دهند.
این پژوهشگر اظهار داشت: پلیمرها با دارا بودن مزیت هایی مانند سهولت فرآیند پذیری، اقتصاد ، ایمنی، زیست سازگار بودن و آسانی قرارگیری مواد دیگر در ساختارهای آنها قادرند رقیب مناسبی برای مواد دیگر باشند.
وی ادامه داد: از این رو درصدد برآمدیم برای ساخت فیلترهای تداخلی محلول های پلیمری را به همراه سوسپانسیونی از نانو ذرات پلیمری توسط دستگاه نشانش لوله ای لایه های نازك و بطور متناوب روی یكدیگر قرار دهیم و سپس خواص نوری فیلم های ریخته گری شده را با استفاده از روش های اسپكتروفوتومتری بررسی كنیم .
عامری افزود: بر اساس این آزمون ها بازتاب طول موجی وابسته به اندازه ذرات جسم مشخص شد همچنین نتایج حاصله نشان داد طول موج عبوری تقریبا مكمل طول موج بازتابی است.
وی با بیان اینكه این فیلترها می توانند تنها طول موج های خاصی را از خود عبور دهند گفت: این فیلترها قادرند تا طول موج هایی نزدیك به مكمل طول موج های انتقالی را بازتاب كنند ، همچنین با توجه به رابطه میان اندازه ذرات و طول موج بازتابی، می توان طول موج عبوری را تغییر داد.
سرپرست گروه پژوهشی فیزیك رنگ پژوهشگاه علوم و فناوری رنگ افزود: همچنین بدون نیاز به تغییر مواد و تنها با استفاده از تغییر مقدار مواد به كار رفته در ساخت سوسپانسیون ها طول موج های بازتابی و به تبع آن طول موج های عبوری قابل تغییر خواهند بود.
به گفته وی روش ساخت این فیلترها با توجه به استفاده از مواد پلیمری، دارای صرفه اقتصادی است.
عامری اظهارداشت: فیلترهای تداخلی كاربردهای متنوعی در صنایع مختلف نظیر بینایی ماشین (machine vision) ، تصویر برداری، پروژكتورهای LCD وLED و سنجش رنگ دارند.
این اختراع نتیجه تحقیق و تلاش گروهی به همراهی علی اكبر یوسفی و محمد رضا شمشیری است.
این اختراع به شماره 390020721 و به تاریخ 26/2/1390 در اداره كل مالكیت صنعتی به ثبت رسیده است.