تبیان، دستیار زندگی

در این پدیده تاسف برانگیز تنها زوجین آسیب نمی‌بینند بلکه هستند خانواده‌هایی که با وجود داشتن فرزند پای به این عرصه خطرناک می‌گذارند و البته حقوق فرزندان را فدای حق خود می‌کنند و قشری را تحویل جامعه می‌دهند به نام بچه های طلاق ...
با رشد طلاق در جامعه پدیده " بچه های طلاق ”هم روز به روز بیشتر می‌شود. بچه‌هایی که معمولا به دلیل جدایی پدر و مادرشان همیشه از یک برچسب نامنصفانه رنج می‌کشند. برچسبی از ترحم، بی اعتمادی و نگاه از بالا که آن‌ها را بیش از هر چیز رنج می‌دهد.
طلاق برای بچه‌ها اتفاقی گیج‌کننده، غم‌انگیز و استرس‌آور است. تفاوتی هم ندارد در چه سنی باشند؛ بچه‌ها در هر سنی پس از این اتفاق احساس ناامنی می‌کنند و نمی‌دانند زندگی آن‌ها چگونه پیش خواهد رفت، اما با این که طلاق خوشایند نیست، پدر و مادر می‌توانند کاری کنند که کودک راحت‌تر با شرایط کنار بیاید و تاثیرات منفی آن نیز بر زندگی‌شان کمتر شود.

 فرزندان طلاق به دلیل زندگی در یک فضای مشوش همیشه آسیب پذیری بیشتری دارند و از سوی دیگر، نداشتن یک الگوی سالم و منطقی از خانواده و روابط زن و مرد، خیلی وقت‌ها آن‌ها را در زندگی آینده‌شان دچار تشویش می‌کند و زندگی مشترک را برایشان دشوار می‌سازد.
 با این حال فرزندان طلاق هم می‌توانند ازدواج‌های موفقی داشته باشند. تصور رایجی که درباره آن‌ها وجود دارد و آن‌ها را آسیب دیده، رشد نیافته و آسیب رسان می‌داند، در بیشتر موارد درست نیست.
خیلی‌ها تصور می‌کنند که قبح طلاق برای فرزندان طلاق ریخته و ممکن است در زندگی شخصی شان هم با کوچک‌ترین اختلافی به دنبال جدایی باشند. به همین دلیل اگر خانواده ای متوجه شود که فرد مقابل فرزند طلاق است از ازدواج فرزندشان با وی جلوگیری می‌کنند.
 اما واقعیت این است که اگرچه گاهی این مساله در بچه های طلاق وجود دارد اما درباره همه آن‌ها صدق نمی‌کند. بسیاری از بچه های طلاق هستند که بر پایه جوهر وجودی خود به بهترین و برترین جایگاه های علمی، اخلاقی، فرهنگی و... رسیده‌اند و نمی‌توان آن‌ها را نادیده گرفت.
 توجه به برخی امور و آزمودن فرد مقابل در آن‌ها تا حد بسیار بالایی زندگی را از خطرات ایمن و مطمئن می‌گرداند.

منبع:http://www.yjc.ir

۱.خلاء عاطفی.
 معمولاً فرزندان طلاق به دلیل فقدان پدر یا مادر و یا هر دو از خلاء عاطفی بسیاری رنج می‌برند. باید توجه داشت که فرزندان برای اینکه به رشد عاطفی کامل برسند به محبت و توجه پدر و مادر نیاز دارند. اما اگر این محبت و توجه نصف شود و یا از سوی افراد دیگری چون پدر بزرگ و مادر بزرگ تامین شود خلاء های عاطفی بسیاری در فرد ایجاد می‌کند. خلاهای عاطفی و نرسیدن به رشد عاطفی یکی از مهم‌ترین علل کمبودهای عاطفی زن و مرد در زندگی زناشویی است که می‌تواند گاهی مشکل ساز شود. اما به یاد داشته باشید که پذیرفتن همسرتان در خانواده شما، سیراب کردن او از محبت و حمایت‌های عاطفی خانواده شما از او می‌تواند این مشکلات را به حداقل برساند.

۲.آسیب‌های روحی و روانی.

این افراد به دلیل اینکه سال‌ها شاهد دعواها، درگیری‌ها و حتی کتک کاری‌های والدین خود بوده‌اند، آسیب‌های روحی و روانی بسیاری دیده‌اند. ترمیم این آسیب‌ها و فراموش کردن آن‌ها قبل از ورود به زندگی مشترک یک اصل مهم تلقی می‌شود. بنابراین مطمئن شوید که همسر آینده شما توانسته این مسائل را برای خود حل و فصل کند و به سبک و سیاق خود ساخته ای در زندگی فردی‌اش برسد.

3. عدم مهارت آموزی.

البته آنچه در این راستا بسیار مهم تلقی می‌شود، این است که مشکلات اشاره شده در بالا تنها و تنها مختص فرزندان طلاق نیست. چه بسیار افرادی که در ضمن جدایی پدر و مادرشان از یکدیگر هیچ یک از مشکلات بالا را ندارند و چه بسیار افرادی که در خانواده و ذیل سایه پدر و مادر زندگی کرده‌اند و مشکلات بالا را دارند. پس توجه همه افراد به مشکلات قید شده و آزمون آن‌ها مهم است باید رعایت و توجه به آن‌ها در ازدواج با فرزندان طلاق ضروری‌تر و مهم‌تر است.

بسیاری از والدین نگران اثرات منفی طلاق بر روی کودکان خود هستند و برخی از آنها به همین خاطر از طلاق صرف نظر می‌کنند. اهمیت زیادی دارد که والدین از میزان تأثیرات طلاق بر روی کودکان درک روشنی داشته باشند تا بتوانند از تأثیرات منفی آن بکاهند.

این نکات را از یاد نبرید:

۱ تأثیرات طلاق بر روی کودکان تأثیرات بالقوه ای هستند.

۲ این تأثیرات در گروه های مختلف سنی کودکان متفاوت است.

۳ میزان این تأثیرات به عوامل زیادی بستگی دارد که تقریباً تمام آن‌ها در کنترل شما هستند.

طلاق چه تأثیراتی بر روی کودکان می‌گذارد؟

▪ احساس ناامنی و هراس از آینده:

طلاق غالباً احساس امنیت کودکان را کاهش داده و آن‌ها را نسبت به آینده نگران می‌کند. به عنوان مثال: «آیا ما فقیر می‌شویم؟»، «آیا به حد کافی غذا خواهیم داشت؟» «آیا باید به یک مدرسه جدید برویم؟»، «آیا می‌توانم دوستانم را ببینم؟».

▪ ترس از ترک شدن:

پس از طلاق کودک متوجه می‌شود که یکی از والدین دیگر در خانه نیست و از این می‌ترسد که دیگری نیز «ناپدید» شود و او را تنها بگذارد.

▪ طردشدگی:

کودکان طلاق ممکن است احساس طرد شدگی کنند. یادمان باشد کودکان خود را در مرکز جهان می‌دانند و بنابراین هر اتفاقی که روی دهد به نحوی به آن‌ها مربوط می‌شود.

▪ احساس گناه:

کودکان ممکن است به این نتیجه برسند که در طلاق والدین مقصر هستند و به خاطر حرفی که زده‌اند یا کاری که انجام داده‌اند این اتفاق روی داده است و بنابراین احساس گناه و شرمندگی می‌کنند. حتی نوجوانان پرخاشگر نیز ممکن است به این باور برسند که رفتار آن‌ها در طلاق والدین نقش داشته است.

▪ ناتوانی:

کودکانی که خود را در اختلاف میان والدین مسئول می‌دانند فکر می‌کنند می‌توانند به اوضاع سروسامان بدهند و سعی می‌کنند «بچه بهتری» باشند. آن‌ها تصور می‌کنند می‌توانند کاری انجام دهند که والدین مجدداً در کنار یکدیگر زندگی کنند. وقتی این اتفاق نمی‌افتد و نقشه های کودکان با شکست مواجه می‌شود آن‌ها احساس ناتوانی و ناامیدی می‌کنند.

▪ بلاتکلیفی:

مخرب‌ترین تأثیر طلاق بر روی کودکان زمانی روی می‌دهد که والدین در حضور آنها به تحقیر یکدیگر می‌پردازند. در این مواقع کودکان احساس می‌کنند که باید جانب یکی از والدین را بگیرند و این کار برای آن‌ها بسیار دشوار است.

از سوی دیگر کودکان تصور می‌کنند اگر از هیچ‌کدام از والدین پشتیبانی نکنند ازسوی هردو رانده می‌شوند. کودکان در واقع در شرایط بغرنجی قرار می‌گیرند که در آن دوست داشتن پدر و مادر «کار اشتباهی» است!