برای بیشتر والدین بردن كودكان به مدرسه كاری ضروری محسوب می شود. هدف آنها این است كه فرزندان شان- چه كودك و چه نوجوان- در مدرسه احساس امنیت و راحتی كنند و درس ها را به خوبی یاد بگیرند. غالباً والدین خود را از آموزگار و مدرسه فرزندشان جدا می دانند.
به نظر می رسد در زمان حضور كودكان در مدرسه، والدین مسئولیتی بر روی دوش خود احساس نمی كنند و در این مدت كودكان شان را به دست غریبه ها می سپارند!
اگر والدین نقش فعال تری ایفا كنند نه تنها كودكان به تحصیل ترغیب می شوند بلكه نگرانی خود آنها نیز كاهش می یابد.
در این صورت والدین در تجربیات تحصیلی فرزندشان نقش پررنگ تری برعهده می گیرند و در ضمن رابطه خوبی با آموزگاران برقرار می كنند.
ولی یك سؤال:
اگر مدرسه از سطح بالایی برخوردار باشد آیا دیگر جایی برای ایفای نقش والدین باقی می ماند؟ پاسخ این است: بله. والدین نباید اهمیت نقش خود و نیز مرزبندی های مدرسه را نادیده بگیرند. آنها در ضمن باید از اعتماد به نفس لازم برخوردار باشند تا در صورت لزوم از جانب كودك خود وارد عمل شوند. برای برقراری یك ارتباط قوی با اولیای مدرسه به توصیه های زیر توجه كنید: