حجت السلام قرائتی درباره برکات نماز و آثارش در زندگی می فرمایند: خداوند در قرآن چندین راهکار برای دعوت به نماز داده است. یکی توجه به نعمت های خداوند است. یعنی کسی که به نعمت های خداوند توجه داشته باشد روحیه ی شکر در او پیدا می شود. پس نعمت های خدا را بشمارید. در اول قرآن داریم که عبادت کنید زیرا خدا شما را خلق کرده است. در آخر قرآن داریم که مردم باید بندگی کنند.
به خاطر نعمت اکسیژن، دریا، جنگل ،خاک و... در قرآن داریم :آیا ما به تو چشم ندادیم؟ اگر خداوند ساده ترین نعمت ها را از ما بگیرد ما فلج می شویم. مثلا نعمت غلتیدن. همه بطور اتوماتیک در شب غلت می خورند ولی کسی شکر این نعمت را بجا نمی آورد. اگر ما شب تا صبح را بطور صاف بخوابیم وغلت نمی خوردیم، فلج می شدیم. اگر گوش ما مثل پیشانی صاف بود، سمت صدا را تشخیص نمی دادیم. همه ی دنیا حکمت است.
خدا در قرآن می فرماید: اگر ما بخواهیم درخت ها را خشک می کنیم، چطور درختان سبز می شوند. اگر بخواهیم حرکت زمین را کند می کنیم تا گردش خورشید مختل بشود. اگر خورشید خیلی از زمین دور بود از سرما خشک می شدیم. بچه ای که شیطان و چموش است. اگر شما لطف هایی که در حق بچه ای کرده اید بگویید، او شرمنده می شود.
قرآن به پیامبر می فرماید :تو بگو ممکن است که عده ای حرف تو را گوش نکنند. آنها به پیامبر گفتند که اگر ماه را به دونیم بکنی ما به تو ایمان می آوریم. پیامبر این کار را کرد ولی آنها ایمان نیاوردند. ما نمی توانیم به فرزندانمان اجبار کنیم یا آنها را بزنیم. خدا به پیامبر فرمود که تو رسول هستی و باید رسالت را بگویی.
