دانشآموزان برای رفتن به مدرسه، از کفشهای پاشنه بلند یا دارای کف صاف استفاده نکنند.
2
کفشی که برای مدارس انتخاب میشود باید راحت بوده حداکثر 2 تا 3 سانتی متر پاشنه پهن داشته باشد. بهتر است جنس پاشنه کفشها از اسفنج فشرده و تا حدی قابل انعطاف باشد.
3
دانشآموزان نباید از کفشهای چرم مصنوعی استفاده کنند، زیرا پا عرق میکند و هوا در کفش جریان ندارد. کفشهای دانشآموزان باید طوری باشد که در آن احساس راحتی کنند. بهتر است پنجه کفش باز باشد تا انگشتها روی هم فشار نیاورند. در صورتی که پنجه کفش مناسب نباشد، هم زیبایی انگشتهای پا از بین میرود و هم رشد پاها ناهماهنگ میشود.
4
بهترین نوع کفش، کفش چرمی است، زیرا دانشآموزان در آن احساس راحتی میکنند. کفش مناسب، نباید رنگ بدهد یا تنگ و گشاد باشد، زیرا در این حالات منجر به ناراحتی پا میشود.
5
دانشآموزان باید با کفش جوراب بپوشند و بهتر است جوراب سفید رنگ با جنس کتانی و نخی باشد، زیرا جورابهای نایلونی به دلیل اینکه از مواد شیمیایی تولید میشوند، از تنفس پا جلوگیری میکنند و مناسب نیستند.
6
رشد دانش آموزان در سنین نوجوانی سریع است، لذا برای جلوگیری از تنگی و آزار زود هنگام کفش دانشآموزان نوجوان، کفشی تهیه کنید که میان نوک کفش و نوک انگشتان یک سانتیمتر فاصله باشد.
7
پهنای مناسب کفش، نیم سانتیمتر بیشتر از پهنای پنجه پای دانش آموز است. دانش آموزان به منظور صحت انتخاب میتوانند دو جوراب نخی حولهای موسوم به جوراب ورزشی بپوشند و سپس کفش مورد نظر را امتحان کنند.
8
مطلوب است کفش مدارس از نوع بند دار با پنجه پهن باشد. به منظور تحمل فشارهای کف زمین و عدم انتقال آن به پا، جنس کف کفشها نباید بیش از حد نازک و انعطاف پذیر باشد؛ چرا که کفشهای با کف نازک باعث درد و ناراحتی در پا میشوند.
