تبیان، دستیار زندگی

سرویس فرهنگی اجتماعی رادکانا: زمانی که فرج اله سلحشور آینه سینمای ایران را شفاف کرد زیبا رویان سینمای ایران که تحمل قبول چهره واقعی لجنزار سینما را نداشتند میکروفون اعتراض به دست گرفتند.

اما تقدیر روزگار دست شیطان هنر را رو کرد تا ما شاهد اندام نمایی گلشیفته فراهانی ای باشیم که همچون برخی هنر پیشه گان دیگر وضعیت نامناسبی درسینمای ایران داشت.

بنای علف های هرز بی اخلاقی فراهانی در سینما و تئاتر ایران گذاشته شد.

تئاتر و سینمایی که ویترین خود نمایی و جولانگاه افکار پلاسیده مکاتب بن بست خورده غیر اسلامی است و این وضعیت در انجمن های مختلف هنرهای تجسمی، شعر، داستان و… نیز به چشم می خورد.

اندازه لاابالی گری و بی بند و باری فضای تئاتر و سینمای کشور بد حجابی، پرورش افکار فمینیست ،مدرنیسم و پست مدرنیسم، رئالیسمی و اگزیستانسیالیسمی و… و همچنین سهل انگاری در حرام های خداست.

ریشه این نهالِ سالهای دور و درخت امروزه این آشفتگی ها از دانشکده های هنرهای به اصطلاح زیبایی است که بوی تعفنش کشور را مسموم کرده است.

البته سوء مدیریت وزارت فرهنگ و ارشاد در دوره های مختلف مزید برعلت شد تا چنین فضای خفقان آوری برای افکار اسلامی پدید آید.

افکاری که هنرمندان امروز مملکت اسلامی ما آن را در حد مسجد و محراب می شناسند و جایگاهی در هنر و زندگی هنری خود برای آن قائل نیستند.

آیا این عمل جز تایید ادعاهای بنده است؟! سری به صفحات بازیگران کشور و حتی استان در فیسبوک و فضاهای مجازی دیگر که بزنید تصاویر بد حجابی زنان و دخترانِ مثلا هنر پیشه و آغوش کشیدن های آنها را به وضوح می توان دید.

نظیر این صفحات شخصی از بازیگران معروف کشور چون خانم ها س- م ، ص – ط ، م- ک و چشم آبی این روزهای سینما و تلویزیون ت- آ است.

آیا ذات سینما و تئاتر این است و کاری از دست کسی ساخته نیست؟! و یا مدعیان سینما و تئاتر ایران و تئوری پردازان آن تن پروری و کاهلی را پیشه کردند؟!

آیا واقعا اسلام و تفکرات اسلامی جایگاهی در هنر و زندگی هنری ندارد؟! آیا خدایی که خود را حکیم می خواند قریحه و ذوق هنری را در انسان نیافریده؟! و اگر آفریده تفکری برای این پدیده قرار نداده است؟!

” و أنَّ إلی رَبِّکَ المُنتَهَی”

نویسنده: آوینی جوان