شاید براى همین است كه حالا در سایه گذشته درخشانش بدون نگرانى شیوه هاى مردم پسند را ترجیح مى دهد. شاید براى همین است كه مى داند مردم ١٥ سال پیش انتظار كمتری داشتند از چیزی كه او به آنها عٓرضه كرد و حالا حق دارد چیزى را عٓرضه كند كه براى بقاى نود كم خطر تر باشد. سفرهاى استانى و فیلم هاى نودى و لوگوهاى مردمى!
اینها پیوند او را با دورترین مردم و نزدیك ترینشان عمیق تر مى كند و همگى كیف میكنند وقتى عادل و دیگر "سلبریتى" هاى سینما و تلویزیون آنها را مى خندانند و جوك مى گویند و به این فوتبالیستهاى بی مصرف متلك مى اندازند!
اینروزها كه مدام از روزنامه نگارها دلخوری هایشان را از عوام گرایى فردوسى پور و بازى نگرفتن آنها میخوانم و مى شنوم، و اینكه امید دارند راه و مسیر نود جابجا شود تعجب مى كنم. جایگاه نود را عادل خودش ساخته و آرام آرام و به اختیار از آسیب شناسى و كارشناسى هایِ كسل كننده فاصله گرفته و حالا به كارشناسى هاى سطحى براى "ایول" گرفتن از اكثریت تماشاگرانش قانع است.
عادل دیگر خطر نخواهد كرد و ژورنالیزم ورزشى ایرانى اگر به دنبال جایگاهى براى تاثیرگذارى و جلو زدن از انتظارات مردم است باید مثل او در ١٥ سال پیش عادلى پیشرو و نگران از نادانى سراسری در ورزش كشور جستجو كند، عادلى كه بى گمان فردوسى پور نخواهد بود.
