تبیان، دستیار زندگی

ورزش کشور در سال 92 روزهای خوش و خرمی را سپری کرده و از همان روزهای آغاز سال با صعود تیم ملی فوتبال کشورمان در رقابت های مرحله مقدماتی جام جهانی و درخشش تیم ملی والیبال ایران در رقابت های لیگ جهانی بود که فهمیدیم سالی که نکوست از بهارش پیداست.
 
درخشش ورزشکاران ایرانی در رشته های مختلف از فوتبال و والیبال گرفته تا قهرمانی های کشتی و بستکتبال سبب شد تا شور و نشاط خاصی بر فضای ورزشی کشور حاکم شود. به طوری که در زمان مسابقات فوتبال همه جا بحث از بازی های تیم ملی بود و وقتی تیم ملی کشتی و یا والیبال ایران در رقابت های بین المللی می درخشیدند، همه فوتبال را فراموش کرده و چنان از غیرت ورزشکاران کشورمان تعریف و تمجید می کردند که گویا هر ایرانی یک کارشناس خبره در زمینه کشتی و یا والیبال است.  
 
این روزهای خوش همچنان ادامه داشت تا اینکه طی هفته های اخیر بار دیگر حاشیه های فوتبال ذهن مردم را به هم ریخت. در هفته های اخیر اهالی این ورزش چنان به جان هم افتادند و از فساد و مسائل پشت پرده سخن به میان آوردند که بار دیگر تمام موفقیت های ورزشی به دست آمده در نیمسال اول سال 92 به فراموشی سپرده شده و حاشیه های فوتبال و مسائل پشت پرده آن در ذهن مردم جایگزین شد. 

اما این دعوا و این حاشیه ها را همان افرادی به راه انداختند که همواره منت اسطوره بودن و یا دلسوزی برای فوتبال را مطرح می کنند. از علی دایی گرفته که بسیاری او را نماد فوتبال ایران می دانند تا مایلی کهنی که همواره حرف از اخلاق و اخلاق گرایی می زند. هر دو هم در یک مورد مشترک هستند. اینکه خود را پاک می دانند و دیگران را ناپاک. هم علی دایی می گوید پشت پرده فوتبال ایران ناپاک است، هم مایلی کهن بارها و بارها این جمله را بر زبان آورده است.  

این در حالی است که شب گذشته رفتاری از این دو مربی پرمدعای فوتبال ایران شاهد بودیم که به هیچ عنوان با حرف های و ادعاهای آنان در یک راستا نبود. محمد مایلی کهن در شرایطی به علی دایی معترض و به سمت وی حمله ور می شود که سرمربی سرخپوشان در یک صحنه معتقد به اشتباه داور بود و نسبت به تصمیم قاضی میدان اعتراض کرد. از سوی دیگر در قبل این رفتار تند مایلی کهن، علی دایی نیز حق استاد بر شاگرد را به فراموشی سپرد و چنان مقابل مایلی کهن قد علم کرد که اگر داوران و عوامل کنار زمین حضور نداشتند، این دو مربی نامدار فوتبال ایران حسابی از خجالت یکدیگر در می آمدند. 

محمد مایلی کهن، سرمربی صبای قم که روز گذشته مسبب آغاز درگیری هایش با علی دایی بود، بعد از پایان بازی در کنفرانس مطبوعاتی اظهاراتی را بر زبان آورد که برخی از مطالب مطرح شده از سوی وی به عنوان یک مربی مدعی اخلاق مداری، جای سوال و بحث را دارد. مایلی کهن به غیر از حملاتی که به علی دایی و اطرافیانش داشت، پایش را فراتر از فوتبال گذاشت و از قوه قضائیه گرفته تاآموزش و پرورش و کلانتری ها را هم زیر سوال برد. سرمربی صبای قم در شرایطی در مخالفت با علی دایی بر برخی ارگان های رسمی کشور تاخت که حتی در صورت وجود تخلف در این ارگان ها، افرادی نیز حضور دارند که پاک دست بوده و نسبت دادن رفتار و اشتباه احتمالی یک فرد به کل یک مجموعه خلاف موازین اخلاقی است که مایلی کهن دائما از آن دم می زند.  در ثانی ادبیاتی که وی استفاده می کند تا بحال نه برای خودش رهاوردی داشته نه دردی از فوتبال ایران دوا کرده است.

  مردم ایران در طول سال های اخیر نشان داده اند که از وضع فوتبال رضایت چندانی ندارند و این را می توان از تفاوت میزان تماشاگران در یکی دو سال اخیر نسبت به سال های قبل از آن فهمید. بنابراین به مدیران، مربیان و بازیکنان فوتبال توصیه می شود که بیش از این به فوتبال زدگی مردم دامن نزنند که هر چه در این راستا تلاش بیشتر کنند، آینده ورزشی خودشان را در خطر انداخته اند. 

باز هم علی دایی و محمد مایلی كهن بهم رسیدند و جنجال به پا كردند. پیش از شروع بازی دو تیم پرسپولیس و صبا تمام اعضای هر دو تیم به سمت نیمكت تیم مقابل رفتند به جز دایی و مایلی كهن كه كینه ای دیرینه دارند.

اما در دقیقه 18 بازی علی دایی به داوری اعتراض كرده و با حركات دست نشان داد كه داور اشتباه كرده! در همین حین مایلی كهن خونش به جوش آمد و با عصبانیت از جایش بلند شد و به سمت دایی رفت. اطرافیان مایلی كهن جلوی او را گرفتند تا كار به زد و خورد نكشد. مایلی كهن به ادعای شاهدان عینی در ورزشگاه قم رو به دایی گفت: «برو گمشو بشین، دایی هم جواب داد: «به تو چه!» مایلی كهن 4 بار به سمت نیمكت رفت و از جایش بلند شد تا با دایی دعوا كند! بالاخره با وساطت جلال مرادی دو سرمربی آرام شدند. مایلی كهن قبل از بازی هم گفته بود: «چرا داوران مسئله دار سمت من نمی آیند ماجرای قهرمانی و پرسپولیس دو طرفه است.»