تبیان، دستیار زندگی

اقتباس از: http://forum.niksalehi.com/forum317/thread49906.html

• هدف از ورزش چیست؟
  در اسلام هدف از ورزش, جمع مال و ثروت و كسب وجهه و شهرت نیست; بلكه وسیله اى براى بهتر عبادت كردن و خدمت بهینه به خلق است. در دعاى كمیل مى خوانیم: ((قوّ على خدمتك جوارحى; بار پروردگارا, اعضا و جوارحم را براى خدمت به تو نیرومند گردان) و یا در دعاى روز چهارم ماه مبارك رمضان مى خوانیم:
  (اللهم قوّنى فیه على اقامة امرك; خدایا, در این روز مرا براى اقامه فرمانت نیرومند گردان). بدون تردید تقویت جسم, بدون تمرین و ورزش ممكن نیست. در واقع ما از خدا توفیق ورزش كردن مى طلبیم.
  با وجود این كه ورزش كردن داراى محاسن و امتیازات فراوانى است, اما این نكته را نباید از ذهن دور نگه داشت كه اگر ورزش با اخلاق و اعتدال همراه نباشد, نتیجه مطلوبى را باز پس نخواهد داد. هم چنان كه دین اسلام, دین اعتدال است, به اعتدال در همه امور نیز سفارش كرده است. ورزش كاران باستانى كار دیروز و امروز همواره در خط اعتدال قرار داشته و دارند.
  فرهنگ حاكم بر این ورزش, فرهنگ علوى است. نام خدا و یاد خدا, رعایت آداب ویژه باستانى و نیز رعایت اخلاق اسلامى از ویژگى هاى بارز این رشته ورزشى است. در این ورزش, پیش كسوتان تقدم دارند و نوآموزان و جوانان مورد احترام مى باشند. روحیه قهرمانى در تمام حركات آنان مشهود است. آنان همواره یار مظلومان و خصم ستم گران بوده اند.
  داستان (پوریاى ولى) نمونه اى مشهور و معروف است. وى براى كشتى گرفتن به شهرى اعزام شد. ابتدا به مسجد جامع شهر رفت و نماز اول وقت را خواند. هنگام خارج شدن از مسجد پیره زنى التماس دعا مى گوید, اما خیلى هیجان زده بود. پوریاى ولى مى پرسد: مادر, خیلى نگرانى! مى گوید: بله, پسرم پهلوان این شهر است, شنیده ام پهلوان دیگرى آمده مسابقه بگذارد;
  اگر در كشتى شكست بخورد من بیچاره مى شوم, زیرا از دخترى خواستگارى كرده ایم اما آنان گفته اند: به شرطى دختر مى دهیم كه پسرت در این مسابقه پیروز شود. وانگهى تنها نان آور من است. پوریا مى گوید: مادر مطمئن باش كه پسرت پیروز مى شود. وقتى وارد گود شد پس از مدتى گلاویز شدن, تصمیم مى گیرد شكست را بپذیرد و به این طریق مادر پیر را از نگرانى نجات داد. این است منطق دین (ویؤثرون على انفسهم ولو كان بهم خصاصه).