برگرفته از http://fann-e-bayan.blogfa.com/cat-18.aspx
می توان گفت كه توصیف تخیلی ، همان بازسازی واقعیت است ، یعنی باز آفرینی حوادث و منظره ها و حالت ها .
در توصیف تخیلی موضوع مورد نظر را نمی شود از طریق مشاهده توصیف كرد ، بلكه باید صحنه یا منظره ای را در ذهن مجسم كرد و چیزهایی به آن اضافه كرد و یا چیزهائی از آن كم كرد و خلاصه این كه با بهره گیری از نیروی تخیل درباره ی آن ها مطلب نوشت .
حتی در داستان نویسی هم از همین راه یعنی با بكار انداختن قوه ی تخیل ، واقعیات داستانی را می نویسند .نویسنده از یك حادثه یا یك صحنه و یا یك گفتگو و ... الهام می گیرد . سپس جزییات آن را در ذهن خود بازسازی می كند و به تخیلات خود شكل و نظم داده و سپس می نویسد .
تمام تخیلات ذهنی ریشه در واقعیت هایی دارد كه ما قبلاً دیده ایم و یا شنیده ایم .
پس هر چه قدر دیده ها و شنیده ها و خوانده های ما بیشتر باشد ، قدرت تخیل ما هم قوی تر خواهد بود
