((زهرای ثانی))
امشب هوای عشـق ما گردد معـطر
چون آید آن فرزند موسی ابن جعفر
امشب تمام كائنات غرق سـرورند
از مقـــدم آن غنچه زیبـای احمــر
امشب بشارت می رسدمولا رضا را
آیـد برایش عـاقبت دردانه خواهـر
آیدچوزینب خواهری دلسوزوعاشق
مولارضا رامیرسدچون در و گوهر
یاد آور پیــمان زینب بـا حســـینش
معصومه هم شد عاشق روی برادر
چون زینبی كه تاهمیشه باحسین بود
معصومه شد مولا رضا را یار و یاور
شد سوی ایران عزیز آن ماه رخشان
تاخاك كویش گیرد او جانانه در بر
میـــلاد پاك معصـومه زهـرای ثانی
انـدوه سخت شیعه را بنمـــوده آخر
پروانه بر گرد عذار همــچو شمعش
باشور و احساسش كنون پرمیزند پر
امشب پرســتوی محبت هم دوبـاره
با كوچ عشق خود به لانه میزند سر
بر بال عشـق هر قنـــاری هم نوشتند
امشب رسداز عرش اعلی یك جواهر
امشب فلك نوشــد ز جام مهربانی
در كلبه ذوق «رها» ساغر به ساغر
بهروز رها