پرسش

با عرض سلام
من خواستم ببینم كه چرا سید فقط در ایران است در صورتیكه باید در عربستان بیشتر باشد و من در صحبت هایی كه با یك عالم سنی داشتم گفت كه در عربستان اصلا چیزی به نام سید وجود ندارد
با تشكر

پاسخ

با عرض سلام و تحیت!
از زمان ائمه(علیهم السلام)، بسیاری از امام زادگان به دیگر نقاط سرزمینهای اسلامی سفر می‌كردند، و بسیاری در آنجا ساكن می‌شدند و تشكیل خانواده می‌دادند. این مسافرتها، بعضی تبلیغی بوده و بعضی دیگر برای فرار از حكومت‌ كه غالبا با علویان دشمنی داشتند، بوده است، و چون مردم ایران علاقه قلبی به امامان و فرزندان آنها داشتند، و سادات در میان آنها دارای ارج و قربی بوده‌اند، آنها بیشتر به ایران آمده‌اند.
از طرف دیگر، در كشورهایی مانند عربستان، كه بیشتر، حكومتهایی ضد شیعی در آن مناطق حاكم بودند، امامان معصوم(علیهم السلام) و فرزندان آنها در معرض خطر بودند، و بسیاری از آنها مدتهای كم و زیادی از دوران زندگی خود را در زندانهای دولتی بسرمی‌بردند.
به گونه‌ای كه نقل شده است: منصور دوانیقی هنگام ساختن شهر بغداد بسیاری از سادات را زیر دیوار‌های این شهر مدفون كرد.
از این روست كه بسیاری از آنها جلای وطن كرده و در سرزمینهای دیگر به خصوص ایران، برای خود زندگی مخفیانه انتخاب كرده بودند.
با این حال، سادات شناخته شده، در همان حكومت‌ها نیز، در میان مردم زندگی اجتماعی خود را سپری می‌كردند. این كه شما به نقل از آن عالم سنی نقل كرده‌اید كه در عربستان سیدی وجود ندارد، اصلاً صحت ندارد؛ چرا كه تا قبل از به حكومت رسیدن وهابیان در عربستان، سادات بسیاری در مكه و مدینه زندگی می‌كردند كه به "شریف" معروف بودند، ولی بعد از به حكومت رسیدن حكومت آل سعود، بسیاری از سادات تقیه كرده‌اند و سیادت خود را پوشیده نگاه داشته‌اند.
چند نفر زیر از مشاهیر سادات مكه بوده‌اند كه نام آنها در كتب شیعه و سنی آمده است:
1 ـ سید حسین بن حسن، شریف مكه: اسم این شخص در "كشف الظنون"، ج2، ص1109، آمده است.
2 ـ سید عون، شریف مكه در قرن 14: اسم این شخص در "الذریعه"، ج4، ص23 آمده است.
3 ـ سید محمد سعید بن محمود متخلص به حبوبی قرن 14 كه اسم او نیز در الذریعه، ج9، ص229 آمده است.
4 ـ حسین بن علی، شریف مكه (م 1916 م): اسم این شخص در "الاعلام"، ج5، ص93 آمده است.
در زمینه سادات مكه كتابهایی نوشته شده است كه به عنوان نمونه به دو كتاب زیر بسنده می‌شود:
الف ـ "رسالة فی نسب شرفاء مكه"، تألیف سید ابوالقاسم بن ضامن، نشرقم (م1064)
ب ـ "تعطیر الكون فی التعریف بذوی عون، اعنی شرفاء مكه"، تألیف سید اسحاق بن عقیل بن عمر علوی، سقاف مكی حنفی(م1272). مؤلف این كتاب خود از سادات مكه بوده است.
برای اطمینان بیشتر می‌توانید به كتاب "نشان از بی نشانها"، تألیف علی مقدادی، ج1، نیز رجوع كنید كه در آن جا عین نامه شریف مكه به مرحوم شیح حسنعلی نخودكی اصفهانی چاپ شده است.
با آرزوی توفیق.