- سواد زلف سياه تو جاعل ظلمات
- بياض روي چو ماه تو فالق الاصباح
-
واژه نامه
- بياض :
سفـــيدي ، كــتابچه و دفــتر سفيد و نـــانوشــته
- تو :
از ضماير سمبليك حافظ است كه گاه فقط با يك معشوق زنده و زيـبا از نوع انسان ، وگاه با خداي عرفاني ــ اصل وحدت وجود ــ قـابل انطباق است ، و گاه مستعار بديع و گسترده اي است كه هردو مفهوم را در بر مي گيرد
- تو :
از ضماير سمبليك حافظ است كه گاه فقط با يك معشوق زنده و زيـبا از نوع انسان ، وگاه با خداي عرفاني ــ اصل وحدت وجود ــ قـابل انطباق است ، و گاه مستعار بديع و گسترده اي است كه هردو مفهوم را در بر مي گيرد
- سواد :
مركب دوات ، مسـوده ، سيــاهي ، رونوشت ، سيـــاهي شهر كه از دور پديد آيد، روستاها، ســـواد در معنـــي سيـــاهي با زلف منـــاسبت دارد و در معنـــي شهر با مقيـــم شدن
- ظلمات :
تاريكي ها، بنا بر مشــهور چشـــمه آب حيات در ظلمات است و تــنها خضر پـــيامبر راه وصول به آن را مي دانـــد
English Translation :
The black (hue) of thy hair (is) the explanation of " the Bringer forth of darkness."
First Mesra Translation:
The white (hue) of thy face, the manifestation of " the Splitter of the morning."
Second Mesra Translation:
شرح بيت
**- سـياهي گيسـوي مشـكين تو ظلمـت آفرين است و سپيدي چهره چون ماه تو شكافنده و پديدآورنده صبحهاي روشن است ، **
