- حافظ از فقر مكن ناله كه گر شعر اين است
- هيچ خوشدل نپسندد كه تو محزون باشي
-
واژه نامه
- تو :
از ضماير سمبليك حافظ است كه گاه فقط با يك معشوق زنده و زيـبا از نوع انسان ، وگاه با خداي عرفاني ــ اصل وحدت وجود ــ قـابل انطباق است ، و گاه مستعار بديع و گسترده اي است كه هردو مفهوم را در بر مي گيرد
- فقر :
در لغــــــت به معـــني احــــــتياج و تـنـگـدسـتـــي است و در اصطـــلاح صوفـــيان نيـــازمنـــدي به خــــدا و بي نيـــازي از غـــير اوست
English Translation :
Hafiz! of poverty, bewail not. For, if this be thy poetry,
First Mesra Translation:
Appeareth no one happy of heart, that sorrowful-- thou shouldst be.
Second Mesra Translation:
شرح بيت
**- حافظ از بي چيزي شكايت مكن ، كه اگر اين گونه شعر مي گوئي ; هيچ آدم پاك طينتي نمي پسندد كه تو افسرده خاطر باشي ،خوشدل : آدم خوش قلب ، پاك دل ،هيچ آدم خوش قلبي نمي پسندد كه تو با اين شعر خوب بي چيز باشي ، و بر اثر بي چيزي و محروميت از لذائذ زندگي ، محزون باشي ، **
