- بال بگشا و صفير از شجر طوبي زن
- حيف باشد چو تو مرغي كه اسير قفسي
-
واژه نامه
- تو :
از ضماير سمبليك حافظ است كه گاه فقط با يك معشوق زنده و زيـبا از نوع انسان ، وگاه با خداي عرفاني ــ اصل وحدت وجود ــ قـابل انطباق است ، و گاه مستعار بديع و گسترده اي است كه هردو مفهوم را در بر مي گيرد
- صفير :
بـانـــگ و آواز مرغـــان ، ســـوت ، هشتـــك
- طوبي :
درخت زيـبايي در بهشت
English Translation :
(O bird of my soul!) thy pinion, spread; and, from the (lofty) Tuba tree, the shout (of praise in recollection of thy Creator) raise:
First Mesra Translation:
Woe is it that a (glorious) bird like thee-captive of the cage (of worldly delights that befit thee not) thou art!
Second Mesra Translation:
شرح بيت
**- بال باز كن - تا عالم بالا پرواز كن - و از روي درخت بهشتي طوبي آواز بخوان ; حيف است مرغي مثل تو در قفس اين جهان اسير باشد،جَدّ اعلاي تو آدم از بهشت به زمين آمده پس تو مرغ آن باغي ، دوباره به آن جا پرواز كن ، **
