- كوس ناموس تو بر كنگره عرش زنيم
- علم عشق تو بر بام سماوات بريم
-
واژه نامه
- تو :
از ضماير سمبليك حافظ است كه گاه فقط با يك معشوق زنده و زيـبا از نوع انسان ، وگاه با خداي عرفاني ــ اصل وحدت وجود ــ قـابل انطباق است ، و گاه مستعار بديع و گسترده اي است كه هردو مفهوم را در بر مي گيرد
- تو :
از ضماير سمبليك حافظ است كه گاه فقط با يك معشوق زنده و زيـبا از نوع انسان ، وگاه با خداي عرفاني ــ اصل وحدت وجود ــ قـابل انطباق است ، و گاه مستعار بديع و گسترده اي است كه هردو مفهوم را در بر مي گيرد
- عرش :
تخـت پادشـــاهـــي ، در قـــرآن اين كلمه گاهي به معني تخت و تخت شاهي استــعمال شده و گاهي به معنـــي جايگـاه خـــداي تعالــي كه بر آب نهاده شده است ، و گاه عرش به تخت و مقــام الهي اطـــلاق گرديـــده كه هشـــت ملك مقرب آن را حمل مي كنند
- كنگره :
دنــــدانه هاي بالاي ديــوار قصر و قــــلعه
- كوس :
نـــقـــاره بـــزرگ
English Translation :
From the turret of the ninth heaven (God's throne), the drum of thy fame, we beat:
First Mesra Translation:
To the roof (vault) of the heavens, the guidons of love from thee,-- we take.
Second Mesra Translation:
شرح بيت
**- نقاره عزّت و جلال تو را بر بالاترين نقطه عرش به صدا در مي آوريم ; و پرچم عشق تو را بر بام آسمانها مي زنيم ،كوس : نقاره بزرگ ،ناموس : آبرو، عزّت ، عفّت ، پاكدامني ; و كوس ناموس بر كنگره زدن اشاره به رسم نقاره بر بام زدن دارد و آن رسمي بوده كه براي نشان دادن مقام و عظمت در خانه بزرگان معمول بوده است ،عَلَم بر بام زدن در مصراع دوم نشانه رسيدن به فتح و پيروزي و اعلام آن بوده است ،دنباله بيت قبل است ، به معشوق مي گويد وقتي به وعده گاه قيامت ميقات رفتيم از بالاترين نقطه عرش عزّت و احترام تو را اعلام مي داريم ، همراه نقاره از بام عرش به صداي بلند، آن را فرياد مي زنيم و پرچم عشق تو را به نشانه پيروزي بر بام آسمان ها مي افرازيم ، **