- ره نبرديم به مقصود خود اندر شيراز
- خرم آن روز كه حافظ ره بغداد كند
-
English Translation :
Into Shiraz we travelled not to our desire,
First Mesra Translation:
Joyful the day, when (in the service of Sultan Uvays) way to Baghdad, Hafiz-- maketh.
Second Mesra Translation:
شرح بيت
**- در شيراز راه رسيدن به مقصود خود را نيافتيم ; خوشا روزي كه حافظ راه بغداد در پيش گيرد،چون پايتخت آن سلطان جلايري ، كه در بيت پنجم به آن اشاره كرد، بغداد بود، در اين بيت تخلص به ياد او مي آورد كه شاعر را به بغداد دعوت كند، در غزل احمدالله علي معدلة السلطان نيز كه واضحاً مربوط به سلطان احمد جلاير يعني همين پادشاه است ، شاعر تمايل خود را به رفتن به بغداد با اين كنايه اظهار مي دارد،ازگل پارسيم غنچه عيشي نشكفت حبذا دجله بغداد و مي ريحانيقزويني درباره اين غزل نوشته : حافظ در غزليات خود يك بار به تصريح و بار ديگر بدون تصريح از سلطان احمد جلاير (487ـ318) يعني احمد شيح اويس ياد كرده استغزلي كه به صراحت از سلطان احمد نام برده :احمد الله علي معدلة السلطان احمد شيح اويس حسن ايلكانياست ، و منظور قزويني از غزلي كه بدون تصريح از سلطان جلايري نام برده همين غزل مورد بحث فعلي است ، در بيت پنجم اين غزل يعني شاه را به بود ظاهراً به سفاكي و ستم پيشگي سلطان مزبور اشاره كرده ، ضمناًاو را نصيحتي كرده است ،**
