- ز عط ر حور بهشت آن نفس برآيد بوي
- كه خاك ميكده ما عبير جيب كند
-
واژه نامه
- جيب :
گريبان ، يقه پيراهن
- حور :
زن سيــــاه چشم ، كنايه از محبوب زيبا
- عبير :
ماده معطري كه براي خوشبوكردن در گريــبان پـــيراهن يا جـاي ديگر لبــاس ريزند
English Translation :
From the 'Itr of the Hur of paradise, perfume ascendeth at that time
First Mesra Translation:
When, the dust of our wine-house the perfume of her collar, she-- maketh.
Second Mesra Translation:
شرح بيت
**- از عطر حوريان بهشت وقتي بوي خوش بر مي خيزد; كه خاك ميكده ما را مثل عبير در گريبان خود بريزند،عبيــر: ماده معطري كه براي خوشبو كردن در گريبان پيراهن يا جاي ديگر لباس مي ريختند،جيـب : گريبان ، يقه پيراهن ،مي گويد خاك ميكده ما چنان متبرك و معطر است كه تا حوران بهشتي آن را در گريبان پيراهن خود نريزند بوي خوش نمي دهند ـ عطر خودشان چنان بوي خوشي ندارد،استاد مينوي در حافظ خود كنار اين بيت نوشته است عنبرچه ، و توضيح اشاره استاد مينوي اين است : عنبرچه يك شي ءِ زينتي است از جنس طلا به شكل قوطي كوچك ظريفي كه زنان با زنجير به گردن مي آويزند و هنوز در نواحي ما (گرگان ) در خانواده هاي قديمي موجود و معمول است ، از نام اين شي ءِ زينتي چنين بر مي آيد كه در ايام گذشته مواد معطر مثل مشك و عنبر و عبير در اين جعبه مي كرده اند تا علاوه بر زينت ، بوي خوشي نيز داشته باشد، پس با توجه به اشاره استاد مينوي و توضيحاتي كه عرض شد معني بيت اين مي شود كه عطري كه حوران بهشتي دارند في نفسه بوي خوشي ندارد، بلكه فقط وقتي كه خاك كوي ميكده ما را در زينت زرين خود بريزند و به گريبان بياويزند بوي خوش خواهند داشت ، **
